Wielki Tydzień, a szczególnie Triduum Paschalne są najistotniejszymi elementami wiary katolickiej. W tych bowiem dniach wspominamy Mękę, Śmierć a przede wszystkim Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Sam Wielki Tydzień rozpoczynamy Niedzielą Palmową. Jest ona pamiątką uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy, kiedy to rozentuzjazmowane tłumy Żydów wiwatowały na Jego cześć palmami, wznosząc okrzyki: „Hosanna Synowi Dawidowemu”. Te słowa w tym kontekście stały się spełnieniem proroctwa o Synu Bożym. Podczas liturgii Niedzieli Palmowej święci się gałązki, ale także jej nieodzownym elementem jest czytanie bądź śpiewanie Męki Pańskiej z podziałem na role. Kolejne dni Wielkiego Tygodnia wprowadzają nas w wydarzenia, które mają się dokonać jako wypełnienie proroctwa o Słudze Bożym.
W Wielki Poniedziałek Chrystus w Ewangelii zatrzymuje się u swoich przyjaciół w Betanii. Ta scena, kiedy Maria namaszcza Mistrzowi nogi, a Judasz oburza się, stanowi jakby ucztę pożegnalną - świadomy zbliżającej się śmierci Jezus przyjmuje namaszczenie jako na dzień swojego pogrzebu.
Słowo Boże kolejnego dnia poprzez mowę Jezusa odkrywa losy dwóch uczniów. Podczas wieczerzy jawna staję się przyszła zdrada Judasza i zaparcie się Piotra.
W Wielką Środę Ewangelia ukazuje troskę Mistrza o urządzenie Paschy wraz z uczniami i także przenosi nas do Wieczernika, gdzie Jezus wraz z nimi spożywa wieczerzę i zapowiada zdradę Judasza.
Zgodnie z tradycją w poranek wielkoczwartkowy przewidziana jest Msza Krzyżma, na którą zaproszeni są wszyscy kapłani, aby ukazana została jedność biskupa i jego prezbiterium. Podczas tej Mszy Świętej ma miejsce poświęcenie krzyżma, oleju chorych i katechumenów.
Święte Triduum Paschalne rozpoczyna się Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, a kończy Nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania. W Wielki Czwartek naszą uwagę kierujemy w stronę sakramentu Eucharystii i kapłaństwa, które z miłości do nas ustanawia Chrystus. On sam potwierdza tę miłość umywając nogi Apostołom i nakazuje im ją jako postawę służby. Warto w tym dniu szczególnie pamiętać o kapłanach chorych i w podeszłym wieku, a także ogarnąć modlitwą wszystkich kapłanów, którzy dzisiaj są tak często atakowani za obronę Prawdy Ewangelii.
Liturgia wielkopiątkowa przenosi nas na Golgotę, jako miejsce śmierci Jezusa Chrystusa, podkreślając jednak nie Jego poniżenie przez mękę, ale zwycięstwo przez krzyż. Czytanie Słowa Bożego wraz z modlitwą powszechną, adoracją Krzyża, Komunią Święta i procesją do Grobu Pańskiego to cztery części tej liturgii, które nadają ton surowości i powagi tego dnia. Warto pamiętać, że w tym dniu obowiązuje post ścisły.
Wielka Sobota jest dniem uwielbienia Chrystusa, który za nas umarł i został złożony do grobu. Kościół trwa przy Grobie Pańskim rozważając Mękę i Śmierć Chrystusa. Wierni powinni czuwać na modlitwie poprzez wspólną adorację. W Wielką Sobotę błogosławi się pokarmy na stół wielkanocny.
Triduum Paschalne ma swoje centrum w Wigilii Paschalnej, która jest najbardziej uroczystą Mszą Świętą Niedzieli Zmartwychwstania. Wszelkie ciemności rozświetla już Zmartwychwstały Chrystus. Przebogata treść Wigilii Paschalnej wybrzmiewa w Liturgii Światła, Liturgii Słowa, Liturgii Chrzcielnej i Eucharystycznej. W naszej archidiecezji dekretem Księdza Arcybiskupa Wigilię Paschalną wolno sprawować w Wielką Sobotę od godz. 21.30.
Jeśli nauczymy się odpowiednio przeżywać czas Wielkiego Tygodnia, to na pewno łatwiej będzie nam zrozumieć misję jaką spełnił Jezus Chrystus i misję, jaką do spełnienia ma każdy z nas.