Mszy św. w katedrze św. Mikołaja przewodniczył bp Tadeusz Rakoczy razem z biskupem seniorem Januszem Zimniakiem i pomocniczym bp. Piotrem Gregerem. Eucharystię celebrowała ponad setka kapłanów. W modlitwie wzięli udział przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, reprezentanci stowarzyszeń i wspólnot katolickich działających na terenie naszej diecezji, poczty sztandarowe wielu organizacji społecznych.
W homilii biskup ordynariusz przypomniał okoliczności powstania naszego partykularnego Kościoła oraz najważniejsze wydarzenia dwudziestoletniej historii.
- Na ten powstający wówczas Kościół lokalny patrzymy oczyma wiary, jako na znak szczególnej miłości Boga bogatego w miłosierdzie, który w nieskończonych swoich wyrokach postanowił, aby pośród nas w osobliwy sposób zamieszkać i być z nami i dla nas blisko, także w osobie biskupa i jego współpracowników tworzących prezbiterium tego Kościoła.
Bp Rakoczy podziękował także osobom zaangażowanym w tworzenie struktur i materialnego zaplecza. - Ze wzruszeniem i wdzięcznością wobec Boga i ludzi patrzę dziś na organizowanie tej nowej diecezji. Był to wynik współpracy z bp. Januszem Zimniakiem, zaangażowania kapłanów, zakonników i zakonnic, katechetów i wiernych pełnych ducha Bożego, żarliwej miłości, niespożytych sił, dobrej woli, szerokich horyzontów w myśleniu, kompetentnych w realizacji zadań, a przede wszystkim otwartych na działanie Ducha Świętego i Jego charyzmaty - mówił.
Przypominając postaci patronów naszej diecezji oraz świętych naszej ziemi podkreślił, że każdy z nich posiada szczególną wymowę ewangelicznej prawdy i każdy odsłania szczególną hierarchię wartości. Zdaniem biskupa, decyzja Ojca Świętego ustanawiająca patronów była gestem proroczym, wytyczającym młodemu Kościołowi bielsko-żywieckiemu drogę do realizacji jego zbawczych zadań w oparciu o przykazanie miłości Boga i bliźniego.
Biskup przypomniał także, że nasz diecezjalny Kościół charakteryzuje twórcze i budujące przenikanie dwóch tradycji kulturowych i kościelnych: krakowskiej i Śląska Cieszyńskiego. - Ta wielość w jedności stanowi ogromne bogactwo duchowe całego naszego regionu. Potrafimy umiejętnie z tych zasobów czerpać, a także ciągle jednoczyć je i pomnażać. Wymiana darów duchowych niewątpliwie przyczynia się do rozwoju i pogłębienia naszego życia chrześcijańskiego - zaznaczył bielsko-żywiecki ordynariusz.
Druga część rocznicowych uroczystości odbyła się w Bielskim Centrum Kultury. Podczas sobotniej sesji wykłady wygłosili: bp Piotr Greger i ks. prof. Edward Staniek. Wikariusz Generalny naszej diecezji przywołał nauczanie bp. Tadeusza Rakoczego odnośnie do świętych naszej diecezji, z kolei krakowski patrolog, znany kaznodzieja i wieloletni rektor seminarium duchownego, ks. Staniek, zwrócił uwagę na dynamizm wiary w kontekście ogłoszonego przez Benedykta XVI Roku Wiary.
Z okazji jubileuszu 20-lecia diecezji bp Tadeusz Rakoczy otrzymał od samorządowców miasta i powiatu bielskiego unikatowy medal, zaprojektowany przez europejskiej sławy rzeźbiarza Bronisława Krzysztofa. Pierwszy z kilkunastu egzemplarzy medalu bielsko-żywieckiemu ordynariuszowi wręczyli prezydent J. Krywult i starosta bielski A. Płonka.
Przypomnijmy, że Jan Paweł II bullą „Totus Tuus Poloniae Populus” z dnia 25 marca 1992 r. - z wydzielonego terenu archidiecezji krakowskiej i diecezji katowickiej - utworzył diecezję bielsko-żywiecką. Równocześnie Ojciec Święty mianował biskupa ordynariusza nowo powstałej diecezji - ks. prał. Tadeusza Rakoczego. Biskupem pomocniczym papież mianował bp. Janusza Zimniaka. Po przejściu hierarchy na emeryturę posługę tę pełni biskup pomocniczy Piotr Greger. Jego nominację ogłoszono 22 października ubiegłego roku - w dniu, kiedy po raz pierwszy Kościół obchodził liturgiczne wspomnienie bł. Jana Pawła II.
Dziś diecezja liczy 207 parafii oraz 2 ośrodki duszpasterskie, zorganizowane w 22 dekanaty. W ciągu 20 lat istnienia biskup konsekrował 68 świątyń. W tym czasie wzniesiono budynki Kurii diecezjalnej, Instytutu Teologicznego i Domu Księży Emerytów. Ponad połowa wszystkich księży diecezjalnych to kapłani, którzy przyjęli święcenia już po utworzeniu bielsko-żywieckiego Kościoła lokalnego.