W niedzielę 14 kwietnia 2002 r. w kościele garnizonowym w Rzeszowie odprawiona została Msza św. w 62. rocznicę zbrodni katyńskiej. W bieżącym roku była to już druga Msza św. w intencji ofiar Katynia. Wcześniej rodziny katyńskie uczestniczyły w uroczystym nabożeństwie, na które zaproszone zostały w kwietniu przez Sybiraków do katedry rzeszowskiej. Wspólnie modlono się za wszystkich poległych i pomordowanych na Wschodzie, na nieludzkiej ziemi w latach II wojny światowej.

W patriotycznym kazaniu ks. Janusz Bury uwydatnił ogrom katyńskiej zbrodni popełnionej nie tylko przeciwko narodowi polskiemu, ale przeciw wszelkim prawom Bożym i ludzkim, zbrodni ludobójstwa - do końca nie wyjaśnionej i nie ukaranej. Towarzyszyło jej, jak mówił ks. Kapelan, 50 lat milczenia. Każde głośne jego przerwanie, publicznie wypowiedziane słowo "Katyń" było karalne. "Dlatego współczujemy Rodzinom Katyńskim - mówił Kaznodzieja - ale równocześnie wyrażamy im wdzięczność za to, że nie starając się rozdrapywać ran, przypominają społeczeństwu o tych, którzy oddali za Ojczyznę to, co najcenniejsze - własne życie. Wdzięczność należy się im za to, że przypominają innym o konieczności modlitwy, za to, że umiejąc przebaczać, uczą innych tego przebaczania, w czasach tak trudnych, pełnych nienawiści i pogardy, kiedy słowo "patriotyzm" utożsamiane jest z nacjonalizmem i szowinizmem.

Z faktu przypominania społeczeństwu o zbrodni katyńskiej wypływa dla nas ważne przesłanie - konieczność troski o młodzież, o jej wychowanie, o ukazywanie im wspaniałych wzorców ludzi, którzy w obronie wiary i Ojczyzny oddali swe życie, a których prochy spoczywają w zbiorowych mogiłach na cmentarzach wojennych Katynia, Miednoje i Charkowa.

***

Ponad 10-letnie dzieje Rodzin Katyńskich w Rzeszowie wiążą się z miejscowym kościołem pw. Matki Bożej Królowej Polski. Na jednej z wewnętrznych ścian świątyni znajduje się Katyńska Tablica Pamięci.

Tu, w urządzonej niedawno kaplicy-sanktuarium Matki Bożej Ludźmierskiej przechowywane jest na ścianie w specjalnej obudowie najwyższe pośmiertne odznaczenie przyznane przez władze na uchodźstwie naszym pomordowanym mężom, ojcom, braciom - Wstęga z Kokardą Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari. Otrzymaliśmy ją jako Rodzina Katyńska spełniająca określone warunki.

Do kościoła garnizonowego zapraszani byliśmy na wszystkie uroczystości religijno-patriotyczne, jak np. związane ze świętem Matki Bożej Królowej Polski, świętem Wojska Polskiego czy powitaniem i pożegnaniem Hetmanki Wojska Polskiego. Tu spotykaliśmy się z kapelanem Rodzin Katyńskich - ks. prał. Zdzisławem Peszkowskim, żegnaliśmy się z dowódcą garnizonu - płk. Fryderykiem Czekajem, który po awansie na stopień generała opuszczał Rzeszów. Tu mają miejsce wszystkie nasze katyńskie uroczystości.

Ogromną życzliwością darzyli i darzą nas kolejni księża proboszczowie: ks. kpt. Marian Homa, ks. mjr Tadeusz Skrzyniarz oraz obecny ks. komandor ppor. Leon Szot. Dzięki jego życzliwości mogliśmy świętować wspomnianą wyżej 62. rocznicę zbrodni katyńskiej.