„Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi”
(Rz 8, 16)

Kibice sportowi nie mogą się już doczekać EURO 2012 i Olimpiady w Londynie. Analizują wybory, których dokonali trenerzy i sami bawią się w selekcjonerów. Kto ma rację? Kto zwycięży? Niezainteresowani sportem kręcą znacząco głowami, uważając, że jest wiele ważniejszych rzeczy do zrobienia, nie ma więc sensu zajmowanie się czymś, co poza satysfakcją nie przynosi żadnej realnej korzyści. Jest w tym sceptycyzmie sporo racji, ale czy całe nasze życie nie jest dokonywaniem wyborów? Czy nie ma w tym trochę kibicowskiej adrenaliny?
Według Mojżesza Bóg dokonał najbardziej niezwykłego w dziejach świata wyboru. Zadecydował, że nie kto inny, tylko Izrael stanie się narodem szczególnie przez Niego umiłowanym, ludem kształtowanym przez „doświadczenia, znaki, cuda”, prowadzonym mocną ręką Najwyższego. Dokonał tego jedyny Istniejący, poza którym „nie ma innego boga”. Wyprowadzeni z Egiptu mają poznać Jego miłość, mają Mu zaufać, przyjmując na własność Kanaan - „ziemię obietnicy”, która stanie się miejscem przebywania Boga ze swoim ludem. Chrystus poszerza tę perspektywę, gdy przed wniebowstąpieniem posyła uczniów do wszystkich narodów, a więc na cały świat. Nowy lud Boży ma swoje miejsce na całej ziemi, a „Emmanuel - Bóg z nami” objawia swoją tożsamość jako Jedyny w Trójcy Świętej: Ojciec i Syn, i Duch Święty. Przez chrzest dusze wierzących stają się Jego „ziemią obiecaną”, gdzie pragnie zamieszkać na zawsze i złożyć tam całe bogactwo swej dobroci. Jest to rzeczywistość dziecięctwa Bożego. Tutaj odkrywamy z radością, że niepojęty i najwyższy Pan jest zarazem naszym Ojcem. Duch Święty potwierdza tę prawdę, objawiając ponadto, że - jako uwolnieni z niewoli grzechu i usynowieni - staliśmy się już „dziedzicami”, czyli właścicielami królestwa niebieskiego.
Rozważając dzisiaj tajemnicę Boga Trójjedynego, stwierdzamy ze zdziwieniem, że Pismo Święte ukazuje tylko tyle z wiecznej Prawdy, ile jest konieczne, byśmy mogli przyjąć osobową Miłość, a przez to dostąpić zbawienia. Nasz maleńki rozum nie pomieści ogromu łaski, ale musi się wysilić, by pojąć rzecz najbardziej podstawową: każdy człowiek (ja również!) został wybrany do „reprezentacji” odkupionych Chrystusową Krwią, przeznaczonych do wiecznego szczęścia i chwały - do świętości! Problem jest tylko jeden: czy każdy z nas przyjmie Boże powołanie i pozwoli się prowadzić drogą łaski?...