W pierwszą niedzielę maja abp Władysław Ziółek dokonał konsekracji łódzkiego kościoła pw. Najświętszego Imienia Maryi. Dzień konsekracji stał się ukoronowaniem wielkiego trudu całej rodziny parafialnej oraz jej proboszcza ks. kan. Krzysztofa Jańca, budowniczego kościoła.
Uroczystość zgromadziła m.in. kapłanów diecezjalnych, wśród których byli: dziekan dekanatu Łódź-Radogoszcz ks. prał. Jan Szadkowski oraz dziekan dekanatu Łódź-Ruda ks. kan. Wiesław Dura, którzy pełnili posługę współkonsekratorów. Przybyły siostry bernardynki, parafianie i goście z innych parafii.
Konsekrowana przez Księdza Arcybiskupa świątynia była budowana od marca 1998 r. według projektu arch. Marka Grymina. Kamień węgielny poświęcony przez Jana Pawła II i akt erekcyjny parafii wmurował abp Władysław Ziółek - 5 maja 2001 r., a we wrześniu 2003 r. poświęcił kościół w stanie surowym. Od tego czasu w murach świątyni sprawowana była liturgia Mszy św. i nabożeństw, a jednocześnie prowadzono prace wykończeniowe. We wrześniu 2008 r. przeniesiono liturgię z tymczasowej kaplicy do nowego kościoła. Jest on bazyliką trójnawową, bez transeptu, z przęsłem wieżowym i dzwonnicą usytuowaną przy kruchcie głównej.
- Dzisiaj przeżywamy szczególną radość - podkreślił w homilii abp Władysław Ziółek. - Jesteśmy we wnętrzu pięknego domu Bożego i możemy wspólnie doświadczać obecności Boga, który jest Panem tego miejsca. (…) Dziękuję serdecznie wszystkim, którzy okazali życzliwość dla powołania tej parafii i stanęli przy swoim duszpasterzu, aby podjąć wielki trud wzniesienia tego świętego gmachu. Niech tutaj dzieje się jak najwięcej prawdziwego, Bożego dobra - życzył Pasterz Kościoła łódzkiego.
Po odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych nastąpiły obrzędy namaszczenia, okadzenia, nakrycia i oświetlenia ołtarza oraz kościoła. Na przygotowanym ołtarzu Ksiądz Arcybiskup sprawował Eucharystię, która jest najważniejszym obrzędem przy konsekracji kościoła. Wraz z całą świątynią zostały poświęcone najnowsze elementy jej wyposażenia: witraż Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz ławki.
Pasterskie błogosławieństwo, udzielone przez abp. Władysława Ziółka, poprzedziły wzruszające podziękowania wypowiedziane przez ks. kan. Krzysztofa Jańca i przedstawicieli wspólnoty parafialnej.
20 stycznia 1842 r. Madonna objawiła się francuskiemu Żydowi kościele św. Andrzeja delle Fratte
Spośród 15 objawień Matki Bożej uznanych oficjalnie przez Kościół jedno miało miejsce w Rzymie. Dokładnie 20 stycznia 1842 r., czyli 184 lat temu, w rzymskim kościele św. Andrzeja delle Fratte, bazylice, którą opiekują się bracia najmniejsi św. Franciszka z Paoli, Matka Boża ukazała się Żydowi Alfonsowi Ratisbonne’owi.
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
Prawdopodobnie nie pozyskamy Grenlandii bez użycia nadmiernej siły; bylibyśmy nie do zatrzymania, ale tego nie zrobię - powiedział w środę prezydent USA Donald Trump podczas wystąpienia w Davos. Oznajmił jednak, że zwraca się o natychmiastowe negocjacje w sprawie pozyskania wyspy.
- Prawdopodobnie nic nie dostaniemy, chyba że zdecyduję się na użycie nadmiernej siły - i siły, gdzie, szczerze mówiąc, bylibyśmy nie do zatrzymania. Ale tego nie zrobię - powiedział Trump. Jednocześnie ogłosił, że wnosi o „natychmiastowe” rozpoczęcie negocjacji w sprawie pozyskania Grenlandii przez USA.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
