W niedzielę Wniebowstąpienia Pańskiego, 20 maja 2012 r. w kościele pw. św. Kazimierza i św. Barbary w Pożdżenicach odbyły się uroczystości 390. rocznicy erygowania tej parafii. Uroczystą Mszę św. celebrował abp Władysław Ziółek, metropolita łódzki. Uczestniczyli księża prałaci: Zbigniew Tracz, Waldemar Kulbat, księża kanonicy: Kazimierz Ciosek, Paweł Lipiński, Antoni Pietras, Zbigniew Kaczmarkiewicz, Tomasz Owczarek, Leon Strzelczyk, Stanisław Wroński, Marian Fałek, Dariusz Mordaka, Zdzisław Kuropatwa, wikariusz ks. Andrzej Wroński oraz pochodzący z parafii diakon Dariusz i kleryk Przemysław. Przybyli także przedstawiciele władz powiatowych, gminnych i samorządowych z Bełchatowa i Zelowa. Wraz pocztami sztandarowymi w zwartym szyku we Mszy św. uczestniczyli także członkowie miejscowej Ochotniczej Straży Pożarnej. Licznie przybyli także wierni oraz goście z innych parafii.

Powitanie

Witając Pasterza archidiecezji ks. Sławomir Klich, proboszcz parafii, przedstawił jej historię. Jak zaznaczył, świętowanie Jubileuszu 390-lecia powstania parafii zostało rozpoczęte w październiku ubiegłego roku peregrynacją obrazu Matki Bożej w Kopii Jasnogórskiego Wizerunku w rodzinach parafii. Bezpośrednio przed uroczystością parafia umacniała się duchowo przez misje pod hasłem: „Kościół naszym domem”. - Wspominając dziś wiarę naszych przodków, chcemy oddać hołd wszystkim, którzy przez wieki tę parafię tworzyli i troszczyli się o jej duchowe i materialne piękno - mówił Ksiądz Proboszcz. Powitał także przybyłych kapłanów oraz przedstawicieli władz. Witając wiernych, dziękując im za wspólnie dokonane prace, prosił Księdza Arcybiskupa o poświęcenie nowych drzwi świątyni, wykonanych jako dzieło jubileuszowe, oraz o odprawienie Mszy św. w intencji wspólnoty parafialnej oraz przybyłych gości.

Kazanie Metropolity łódzkiego

W okolicznościowym kazaniu Pasterz archidiecezji przedstawił istotną treść przeżywanej uroczystości i wezwał do życia zgodnego z wyznawanymi prawdami wiary. Z prawdy o Wniebowstąpieniu, o Zesłaniu Ducha Świętego oraz z nakazu misyjnego wydanego apostołom i ich uczniom wynika misja głoszenia Dobrej Nowiny o powołaniu każdego człowieka - głosił Ksiądz Arcybiskup. Także dzisiaj chrześcijanie nie mogą zrezygnować z dzielenia się bogactwem duchowego doświadczenia. Nie mogą nie mówić tego, co widzieli i słyszeli. Odchodząc z tego świata, Chrystus zapewnił o swojej obecności aż do końca czasów. Kościół, który zrodził się w Wieczerniku, jest prawdziwą drogą zbawienia. Pan jest z nami, żyje, działa, jest obecny. Ta Ewangelia dotarła także do nas, kiedy zostaliśmy włączeni do wielkiej rodziny krajów chrześcijańskich. Idziemy drogą wiary naszych Ojców. Wyznajemy tak jak oni, że Chrystus jest naszym Jedynym Panem i Zbawicielem. Przed czterystu laty byli tu ludzie, którzy przyjęli chrzest, skoro zbudowali tę świątynię, która jest miejscem, gdzie przez wiarę i miłość możemy dotknąć niewidzialnego Boga. Tu kształtują się nasze moralne postawy. Wszędzie gdzie Lud Boży gromadzi się, dokonuje się kształtowanie ludzkiego serca i sumienia. Jan Paweł II postawił kiedyś pytanie o miarę, którą należy mierzyć człowieka, czy miarą tą jest siła fizyczna, czy siła zmysłów, czy inteligencja? I odpowiadał, że należy go mierzyć miarą serca, miarą sumienia. Tę misję wypełnia Kościół. Głoszenie słowa Bożego, sakramenty służą do tego, aby człowiek był mocny sercem, by miał wrażliwość na drugiego człowieka, z którym idzie przez życie. Bez odniesienia do Boga, który jest Miłością, nie da się pomyśleć o drodze życia chrześcijańskiego, bowiem po tym świat pozna, że jesteśmy Jego uczniami, jeśli będziemy miłowali naszych bliźnich. Aby zrealizować to wezwanie, nie wystarczy polegać na emocjach, trzeba się otworzyć na wsparcie Ducha Świętego. Trzeba, aby Polska była mocna mocnymi sercami swoich dzieci. Idzie przez Polskę wołanie o ludzi sumienia. Jest wiele problemów, ale najważniejszy jest problem ładu moralnego. Gdy człowiek nie kształtuje swojego sumienia w oparciu o Boża naukę, o Boże objawienie, wtedy zacierają się kryteria. Dzieje się to przez media, działanie prądów liberalnych, gdy człowiek chce ustanawiać inne normy moralne. Droga chrześcijańskiego życia nie jest łatwa, ale Chrystus powiedział: „Ja jestem z wami, aż do skończenia świata”. Musimy tworzyć nową kulturę, w której nie możemy sobie pozwolić na porażkę wobec zła, ale zło trzeba zwyciężać dobrem. Trzeba dziękować Bogu za to dobro, które powstało dzięki temu, że ludzie otwierali swoje serca na Ewangelię, za to co dokonało się przez te 390 lat. Jesteśmy dziedzicami wiary naszych poprzedników. Wykorzystajmy ten piękny jubileusz do takiej pogłębionej refleksji nad swoim człowieczeństwem, by zyskać nowe umocnienie dla wypełnienia Chrystusowej Ewangelii - wzywał Pasterz.
W procesji z darami młodzież i dorośli złożyli dary ołtarza. Podczas Komunii św. zabrzmiał hymn uwielbienia i dziękczynienia „Ciebie, Boga, wysławiamy”. Dziękując Księdzu Proboszczowi oraz wiernym, Ksiądz Arcybiskup podkreślił, że obejmując myślą dawne dzieje parafii, trzeba otwierać się na nowe wyzwania i zadania, gdyż Kościół choć zakorzeniony w przeszłości jednak stale się odnawia i odradza. Wyraził radość, iż parafia Pożdżenice pod przewodnictwem księdza proboszcza jest wspólnotą, która tętni życiem wiary i modlitwy.

* * *

HISTORIA PARAFII

Parafia pw. św. Kazimierza i św. Barbary została erygowana 17 października 1622 r. przez abp. gnieźnieńskiego Wawrzyńca Gembickiego. W grudniu tego roku ks. Mikołaj Starzyński, infułat łaski, konsekrował kościół pw. św. Barbary ufundowany przez Wojciecha i Barbarę Gomolińskich. Obecny drewniany kościół został pobudowany pod koniec XVIII wieku przez dziedzica Pożdżenic, kasztelana sieradzkiego Henryka Miączyńskiego. Pożdżenice były wsią szlachecką. W XVII wieku stanowiły własność Gomolińskich, a w wieku XVIII rodziny Miączyńskich. Około 1867 r. Pożdżenice stały się filią parafii w Wygiełzowie. Powtórne ustanowienie parafii w Pożdżenicach zostało dokonane przez bp. Michała Klepacza 21 kwietnia 1958 r. Kościół ozdabiają zabytkowe obrazy św. Piotra i św. Franciszka z XVII wieku. Także z XVII wieku pochodzi piękna ambona, chrzcielnica, lichtarz i gotycki krucyfiks. Barokowy ołtarz ozdabiają pochodzące z połowy XVII wieku obrazy Ukrzyżowania i św. Kazimierza oraz rzeźby św. Wojciecha i św. Stanisława. Obecnie parafia Pożdżenice jest żywą i dynamiczną wspólnotą. Przy kościele działają ministranci, grupa młodzieżowa „Kana”, dwa koła Żywej Róży, chór i asysta. Także członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej biorą ofiarny udział w życiu parafii. Świętami patronalnymi parafii są odpusty: św. Kazimierza - 4 marca i św. Barbary - 4 grudnia. Proboszczem parafii jest obecnie ks. Sławomir Klich.