Różne okoliczności złożyły się na radość i dziękczynienie, które miało miejsce 24 czerwca w Wierzchowiskach. Było to święto patronalne parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, czyli dzień dorocznego odpustu, który zgodnie z dziewięćdziesięcioletnią tradycją jest obchodzony w niedzielę przed uroczystością narodzenia św. Jana Chrzciciela. W tym roku bieg kalendarza sprawił, że w tę niedzielę nastąpiła zbieżność uroczystości i parafia w Wierzchowiskach w tym dniu czciła swoją Patronkę. Było to po raz dziewięćdziesiąty, bo parafia została erygowana 27 lipca 1922 r. Niezwykłą okolicznością, dającą powód do świętowania, był złoty jubileusz kapłaństwa dwóch rodaków: abp. prof. dr. hab. Stanisława Wielgusa i ks. Józefa Struskiego. Otrzymali oni święcenia kapłańskie 10 czerwca 1962 r. w katedrze lubelskiej z rąk bp. Piotra Kałwy.
W swej historii parafia wydała siedemnastu kapłanów. Niektórzy z nich mieli i mają powierzone ważne zadania, ale tylko jeden uzyskał pełnię kapłaństwa przez święcenia biskupie. Jest to złoty jubilat, profesor filozofii, były rektor KUL i zarazem arcybiskup, który swe siły twórcze oddał w służbie Odwiecznej Mądrości i Miłości. Jego intelekt przyćmiewa nawet tych, którzy uchodzą za tęgie głowy życia społecznego. Jest to Człowiek najwyższego formatu, zabiegający o dobro Kościoła i Ojczyzny, nawołujący do budowania przyszłości na fundamencie Dekalogu, a nie narzucanych takich czy innych nowinek. Dlatego Wierzchowiska się cieszą, Wierzchowiska są dumne, że mają wielkiego Syna arcybiskupa Stanisława Wielgusa - podkreślał ks. kanonik Zbigniew Solarz, proboszcz parafii w Wierzchowiskach. Podkreślał ks. prał. Czesław Grzyb, kaznodzieja rodem z Wierzchowisk. Podkreślał Witold Kowalik, wójt gminy Modliborzyce, na terenie której jest usytuowana parafia. Podkreślali to wszyscy mówcy, których było bardzo wielu. Zaczynali oczywiście najmłodsi, których wystąpienia urzekły nie tylko Jubilatów.
Tuż po zakończeniu homilii wszyscy z uwagą wysłuchali listu, który Ojciec Święty Benedykt XVI skierował do Złotego Jubilata. W liście tym są uwydatnione zasługi Najdostojniejszego Adresata dla nauki, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, diecezji płockiej i Kościoła katolickiego, którego Magisterium Ksiądz Arcybiskup jest wierny. List kończy się apostolskim błogosławieństwem. Wierną kopię tego listu uczestnicy uroczystości mogli zobaczyć na wystawie poświęconej abp. S. Wielgusowi i wydarzeniom z dziejów parafii w Wierzchowiskach. Oczywiście wystawa obrazowała wybrane fakty, ale wzbudzała wielkie zainteresowanie mieszkańców i gości.
Na zakończenie Mszy św., po licznych i serdecznych życzeniach składanych przez reprezentantów różnych grup, głos zabrał abp Stanisław Wielgus. Znowu mogliśmy doświadczyć głębokiej i rozległej wiedzy, imponującej erudycji, gorliwości w pełnieniu swej służby i tego, jak łączy się dostojność z życzliwością i szacunkiem dla każdego. Oczami wyobraźni zobaczyliśmy naszych przodków wiernych Bogu i Ojczyźnie, którzy: „w jakiejś cudownej sztafecie z pokolenia na pokolenia przekazują nam wiarę Chrystusową i miłość do Ojczyzny”. W tej sztafecie przybywa mądrych, odważnych, pracowitych ludzi, których mogliśmy widzieć sprawujących Eucharystyczną Ofiarę. Była bowiem duża grupa księży wywodzących się z miejscowej parafii, a pracujących w różnych zakątkach Polski i świata. Cieszyliśmy się, że to właśnie u nas Pan Bóg znalazł oddanych pracowników swej Winnicy.
Uroczystość zakończyła się procesją, po której radośnie wybrzmiał hymn „Ciebie, Boga wysławiamy”.
Zorganizowanie tak wielkiej uroczystości, w tak małej miejscowości, jest zasługą miejscowych duszpasterzy, dyrekcji szkoły i nauczycieli, dzieci, młodzieży, rady parafialnej oraz wielu życzliwych ludzi, którzy nie szczędzili swych sił, by pokazać siłę wspólnoty. Wracaliśmy do domu ubogaceni duchowo i pełni nadziei, że świat nie jest taki zły. A nawet może będzie lepszy. Wszak znowu usłyszeliśmy z ust abp. Wielgusa: „Dobra jest więcej! Ono jest kamieniem węgielnym cywilizacji miłości, do budowania której tak niestrudzenie nawoływał bł. Jan Paweł II”.