Wyrażam radość, że parafia żyje intensywnym życiem duchowym. Podczas każdej Eucharystii kościół się zapełniał. Tyle osób przystępowało do Komunii św. Bardzo serdecznie dziękuję ks. Dziekanowi, który troszczy się o cały dekanat, za wszystko, co robi dla archidiecezji i co robił za moich poprzedników. Dalej liczymy na jego mądry głos, na stabilizującą, pełną pokoju obecność i mądrość. Dziękuję wszystkim parafianom, zwłaszcza tym, którzy się angażują w życie wspólnoty parafialnej i troszczą się o pogłębianie wiary, dają świadectwo miłości chrześcijańskiej i miłosierdzia. Dziękuję wszystkim, którzy mają odwagę dawać świadectwo życia chrześcijańskiego w niełatwych dla wiary czasach, świadectwo swojej bliskości do Jezusa i przywiązania do Kościoła.
Abp Stanisław Budzik

Co pięć lat w każdej parafii odbywa się wizytacja biskupia. Bł. Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej „Pastores gregis” napisał, że jest ona rozszerzeniem duchowej obecności biskupa pomiędzy wiernymi. Biskup „w takich chwilach najbardziej zbliża się do swojego ludu w sprawowaniu posługi słowa, uświęcania i pasterskiego przewodzenia, wchodząc w bardziej bezpośredni kontakt z niepokojami i troskami, radościami i oczekiwaniami ludzi, mogąc ofiarować każdemu słowo nadziei”.

Spotkanie z Pasterzem

Taki właśnie charakter - „jako znak obecności Pana, który odwiedza swój lud, przynosząc mu pokój” (Pastores gregis, nr 46) - miała wizytacja kanoniczna przeprowadzona przez abp. Stanisława Budzika w parafii św. Antoniego Padewskiego w Lublinie. Przypadła ona niemalże w 25 rocznicę pobytu bł. Jana Pawła II w Lublinie. Dla parafii miało to szczególne znaczenie, gdyż podczas Mszy św. na Czubach poświęcił on kamień węgielny dla budującego się kościoła. Postać błogosławionego papieża i jego nauczanie wielokrotnie przywoływane było przez ks. Arcybiskupa w homiliach i podczas spotkań z parafianami. Była to druga wizyta Metropolity w parafii św. Antoniego.
Podczas wizytacji abp Budzik odprawiał Msze św. i głosił słowo Boże. Na Mszy św. o 12.30 udzielił chrztu św. dwojgu dzieciom. Spotykał się z różnymi grupami parafialnymi, z dziećmi i młodzieżą. Od początku nawiązał ciepłą i serdeczną relację z wiernymi, okazując zainteresowanie ich życiem i wiarą. - Przyjeżdżam tu nie tyle po to, aby was zwizytować, bo dużo dobrego z tylu stron o waszej wspólnocie słyszałem, ale po to, by umocnić was i także siebie waszą wiarą i zaangażowaniem, by razem z wami odnieść się do Boga, aby nam błogosławił, wspierał nasze rodziny i czuwał nad młodym pokoleniem - mówił Pasterz. Podkreślał, że parafię wybrał specjalnie: „Nie tylko ze względu na proboszcza i dziekana ks. prał. Stanisława Roga, ale także dlatego, że parafia jest znana w Lublinie z licznych powołań kapłańskich i z nadzwyczajnej aktywności ludzi świeckich, którzy wiedzą, że Kościół jest ich domem; o ten dom dbają, wznieśli go trudem swoich rąk, ofiarą czasu, środków materialnych, i starają się, by w parafii gromadził się żywy Kościół, jako jedna miłująca się wspólnota”.

Umocnieni słowem

W homiliach ks. Arcybiskup nawiązywał do Ewangelii czytanej w tym dniu, w której uczeni w Piśmie oskarżali Jezusa, że jest opętany przez złego ducha. Mimo tych fałszywych oskarżeń i oporu, jaki Jezus i Jego nauka wzbudzał wśród ludzi, nawet bliskich, coraz większa liczba uczniów i zwolenników przychodziła do Jezusa. Chcieli oni iść za głosem Ewangelii, otaczali Jezusa czcią, szacunkiem, zaufaniem i miłością. Jezus traktował ich wszystkich jak swoją rodzinę, do której należą duchowo ci, którzy pełnią wolę Bożą w swoim życiu. Pierwszą w tej rodzinie jest Maryja, będąca nauczycielką miłości do Jezusa i wzorem dla każdego chrześcijanina. - Bóg kocha każdą i każdego z nas tak, jakby nikt inny dla Niego nie istniał - zapewniał abp Budzik. Dla każdego ma osobne zadanie i z każdym pragnie się dzielić swoją miłością. Z takim orędziem przybył 25 lat temu do Lublina Jan Paweł II, który przypomniał, że Bóg do końca nas umiłował. - Eucharystia jest odpowiedzią na tę miłość, gdyż łączy nas z Panem Jezusem. Nie ma wspanialszej miłości, niż wtedy, kiedy uczestniczymy we Mszy św. i przyjmujemy Pana Jezusa w Komunii św. - podkreślił ks. Arcybiskup. Miłość do Boga sprawdza się w miłości do drugiego człowieka. - Po to Bóg stał się w Chrystusie człowiekiem, abyśmy Go miłowali w drugim człowieku - mówił. Podstawowym dylematem człowieka jest wybór między dobrem a złem. Łatwiej iść za podszeptami złego ducha, gdyż nie wymaga to wysiłku. Aby żyć w zgodzie z Bożymi nakazami, potrzeba dużo pracy oraz samozaparcia. Jezus daje nadzieję na zwycięstwo nad złem, gdyż w Misterium Paschalnym wyprowadził nas z niewoli grzechu. - Ale żeby zwyciężyć, trzeba się w walkę zaangażować, brać na serio słowa Ewangelii, które przypomina Kościół, brać na co dzień swój krzyż i naśladować Chrystusa - przypominał Pasterz. Wzorem zaś postępowania i przewodniczką dla tych, którzy przyjmują Boże Słowo, którzy z miłością przyjmują Jezusa, jest Maryja.

Bogactwo wspólnot

Parafia św. Antoniego Padewskiego w Lublinie liczy 11 tys. mieszkańców. Działa w niej 30 grup parafialnych. Jedną z najstarszych jest Krąg Biblijny. Najliczniejsza jest Rodzina Różańcowa, licząca 37 kółek. Inne grupy parafialne to m.in.: Legion Maryi, Ruch Domowego Kościoła, Akcja Katolicka, AA, Al-anon, Alateen, Eucharystyczny Ruch Młodych, Oaza Młodzieżowa, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Harcerze „Zawiszy”, ministranci, lektorzy, Rada Parafialna, Rada Duszpasterska, Chór Cecyliański, schola dziecięcia i schola młodzieżowa. Posługę w parafii pełni także 16 nadzwyczajnych szafarzy Komunii św., którzy w każdą niedzielę zanoszą chorym Pana Jezusa. W budynku domu katechetycznego mieści się: Poradnia Rodzinna, Miejska Biblioteka Publiczna, SKOK im. Chmielewskiego, świetlica opiekuńczo-wychowawcza i punkt charytatywny. Prowadzona jest nauka języka angielskiego oraz gimnastyka dla pań. Od 15 lat regularnie wydawany jest miesięcznik „Głos św. Antoniego” o charakterze informacyjnym, ewangelizacyjnym oraz formacyjnym. Zawarte są w nim artykuły kapłanów, sióstr, a także wielu osób świeckich. Na bieżąco aktualizowana jest również strona parafialna - www.antoni.kuria.lublin.pl.

Bogactwo powołań

W ciągu 25 lat święcenia kapłańskie przyjęło 13 księży pochodzących z parafii: ks. Krzysztof Grabowski - salezjanin, ks. Mirosław Zając, ks. Andrzej Daniewicz - pallotyn, ks. Krzysztof Grzesiak, ks. Arkadiusz Paśnik, ks. Marek Słomka, ks. Andrzej Gołębiowski - salezjanin, ks. Bogdan Kalinowski, ks. Tomasz Adamczyk, ks. Krzysztof Kwiatkowski, ks. Wojciech Adamczyk - sercanin, ks. Marcin Pidek i ks. Paweł Walkowiak - salezjanin. Z racji zamieszkania rodziców państwa Anny i Przemysława Mizińskich, rodakiem jest bp Artur Miziński, który w latach 1998 - 2001 był rezydentem w tej parafii. We Włoszech w diecezjalnym seminarium misyjnym Redemptoris Mater w Maceracie uczy się kleryk Paweł Król. W Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie kształci się alumn Mateusz Wójcik. Nie brakuje też powołań do życia zakonnego. W styczniu 2005 r. śluby wieczyste złożył br. Robert Bernat - kapucyn. We Wspólnocie Focolare celibatariuszem jest Marcin Zygmunt. W zakonach żeńskich są rodaczki m.in. s. Estera Mizińska - betanka, s. Anna Zarzeka ze Zgromadzenia św. Jana Chrzciciela, s. Agnieszka Młynarczykowska - urszulanka Unii Rzymskiej, s. Zelia Sztorc ze Zgromadzenia Sióstr św. Rodziny i s. Elżbieta Maria Kuriatto - urszulanka szara, s. Beata Olech ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Maryi Nieustającej Pomocy.