Niedawno Koło Łowieckie "Knieja" wybrało Barbarę Mosler na matkę chrzestną nowo ufundowanego sztandaru, który poświęcił kapelan wojskowy. 68-letnia Pani Basia recytowała czwartą księgę "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza - "Dyplomatyka i łowy". Kapłan był zachwycony poezją Mickiewiczowską w wykonaniu parafianki Trzebiatowa, która w ten sposób uczy wszystkich miłości Ojczyzny i jej wielowiekowych tradycji.

Barbara Mosler zna na pamięć całą epopeję narodową, a edukacja zajęła jej dwa lata. Zaczęła się uczyć "Pana Tadeusza" w wieku 45 lat, gdy synowie poszli na studia, a czas wolny pozwalał jej na zrealizowanie tego niezwykłego zamierzenia. Pani Basia w swoim przydomowym ogrodzie, pieląc plantację pomidorów, uczyła się na pamięć księga po księdze tego najpiękniejszego dzieła naszego wieszcza Adama Mickiewicza.

Gdy już nauczyła się przejmująco recytować ostatnią księgę, zapragnęła, aby grono polonistów stwierdziło fakt pamięciowej znajomości całej epopei i wydało odpowiedni dokument. Jej marzenie zostało spełnione przed rokiem, w dzień urodzin Ojca Świętego. Wtedy w Warszawie recytowała na wyrywki Pana Tadeusza, o czym świadczy następującej treści certyfikat: " Powołana przez Dyrekcję Instytutu Literatury Polskiej Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego specjalna komisja w składzie: prof. dr hab. Danuta Knysz-Tomaszewska, prof. dr hab. Stanisław Makowski i dr Eligiusz Szymanis na posiedzeniu w dniu 18 maja 2001 r. stwierdziła, że pani Barbara Mosler, urodzona 30 stycznia 1935 r. w Warszawie, zna na pamięć epopeję Adama Mickiewicza Pan Tadeusz".

Wychodzącą z tego specyficznego sprawdzianu Panią Basię studenci oczekujący na swoje egzaminy powitali gromkimi brawami na stojąco. Jest jedyną osobą, która posiada taki dokument. Nikt więcej nie zna całego Pana Tadeusza na pamięć. Gdyby miała deklamować całą tę epopeję, potrzebowałaby ponad trzynaście godzin.

Barbara Mosler jest szczęśliwą żoną i matką dwóch synów. Doczekała się dwóch wnuków. Za dwa lata będzie obchodziła wraz ze swoim mężem Stanisławem Złoty Jubileusz sakramentalnego małżeństwa. Zawsze pogodna, uśmiechnięta, pracowita i bardzo życzliwa ludziom. Posesja Moslerów na obrzeżach Trzebiatowa wszystkich zachwyca pięknem, zadbaniem, starannym wyposażeniem i troską o każdy skrawek posiadanego mienia. Duch poezji Mickiewiczowskiej czuwa nad ładem, harmonią i staropolskimi zwyczajami kultywowanymi w tym zgodnym domu, w którym mieszkają trzy pokolenia, wzajemnie się miłując.

Pani Barbara jest zapraszana do różnych szkół i środowisk swego miasta i gminy, by pokazać młodzieży, jak piękna w treści i słowie jest nasza narodowa klasyka literatury. Ciągle powtarza: " W Panu Tadeuszu ukazana jest nasza kultura, zwyczaje i obyczaje oraz piękno ojczystej przyrody. W nim można znaleźć odpowiedź na wszystkie pytania nękające Polaków".

Ks. kan. Henryk Cudak, proboszcz parafii trzebiatowskiej, jest dumny z Moslerów, kultywujących polską kulturę i zwyczaje, tak silnie związane z wiarą naszych praojców. Dzięki takim ludziom polska tożsamość narodowa nie zaginie w rodzinie Unii Europejskiej. Władze miasta i gminy złożyły specjalne podziękowanie swej niezwykłej mieszkance, pisząc m.in.: "Kiedy na co dzień otacza nas twardy, prozaiczny, a nawet brutalny świat, zanika wrażliwość, kurczą się obszary piękna... Pani wskazuje nam, jak należy je chronić. A sztuka i literatura mają siłę magnetyczną. Zadziwiła nas Pani. Jest Pani osobą godną podziwu i naśladowania. Życzymy Pani, aby całym urokiem, pięknem, kulturą polską dzieliła się z innymi, a szczególnie z młodym pokoleniem".