Józef Elsner (1769-1854) - kompozytor, dyrygent, pedagog i teoretyk muzyki - kojarzy się przeciętnemu melomanowi z postacią Fryderyka Chopina, był bowiem jego nauczycielem kompozycji i mistrzem. Dzisiaj twórczość Józefa Elsnera pozostaje właściwie całkowicie zapomniana, a szkoda, gdyż jest on autorem licznych dzieł oratoryjnych, utworów instrumentalnych, wokalno-instrumentalnych, oper, mszy, symfonii, które mają nie tylko znaczenie historyczne, ale warte są przypomnienia i szerszego rozpowszechnienia.
Passio Domini Nostri Jesu Christi seu triumphus evangelii op. 65, bo tak brzmi pełny tytuł dzieła, powstało w latach 1836-37. Elsner już wcześniej myślał o napisaniu większych rozmiarów dzieła religijnego. Pierwotnie miał w zamyśle napisanie opery, lecz walki powstania listopadowego w 1830 r. uniemożliwiły pracę twórczą nad operą i udaremniły możliwość jej ewentualnego późniejszego wystawienia. Muzyka religijna zawsze była znaczącym polem działalności kompozytorskiej Elsnera, a po upadku powstania stała się główną domeną jego zainteresowań. Z prośbą o napisanie dzieła o charakterze pasyjnym zwrócił się do kompozytora w 1834 r. ks. Wittman - ówczesny kustosz katedry warszawskiej. W ten sposób z połączenia własnych zamierzeń i propozycji ks. Wittmana zrodziło się bez wątpienia najbardziej znaczące dzieło Józefa Elsnera i jedno z najwybitniejszych dzieł oratoryjnych w muzyce polskiej XIX w. - Pasja op. 65. Za życia kompozytora Pasja odniosła duży sukces, była wykonywana m.in. w Petersburgu, Wilnie i Warszawie, zawsze spotykając się z szerokim uznaniem publiczności i krytyków, jednak po śmierci Elsnera w 1854 r. uległa zapomnieniu, a materiały wykonawcze i autograf partytury zaginęły. Rękopis odnalazł dopiero w 1994 r. Krzysztof Rottermund w jednej z berlińskich bibliotek. Odnaleziony rękopis umożliwił wykonanie dzieła przez warszawskich artystów i wydanie dwupłytowego nagrania.
Pasja op. 65 Józefa Elsnera to dzieło monumentalne, znakomite zarówno pod względem warsztatowym (świetna praca kontrapunktyczna, doskonała instrumentacja), obsadowym (potężny aparat wykonawczy - liczni soliści, chór i rozbudowana orkiestra), jak też dramaturgicznym, charakteryzującym się spójną formą, logicznym przebiegiem i dobrze rozplanowaną konstrukcją.
Wydawcą albumu jest warszawska fundacja Pro Musica Camerata (PMC 018/019), mająca spore zasługi w promocji muzyki polskiej, zaś wykonawcami artyści związani z Warszawską Operą Kameralną: Zdzisław Kordyjalik - Jesus (tenor), Marek Wawrzyniak - Pilatus (bas), Jerzy Mahler - Judas (bas), Zbigniew Dębko - Princeps sacerdotum (bas), Dariusz Machej - Corifeus I (bas), Piotr Łykowski - Corifeus II (alt), Krzysztof Kur - Corifeus III (tenor), Michał Kanclerski - Corifeus IV (sopran), Łukasz Rynkowski - Testes (bas), Agnieszka Kurowska - sopran, Mirosława Rezler - alt, Leszek Świdziński - tenor, Józef Frakstein - bas, Tomasz Gniatkowski - tenor. Solistom towarzyszą zespoły: Warszawska Orkiestra Symfoniczna i Chór Kameralny przygotowany przez Ryszarda Zimaka, a całością dyryguje Jacek Kaspszyk. Nagranie zostało dokonane podczas dwóch koncertów w ramach Festiwalu Muzyka Staropolska w Zabytkach Warszawy w 1998 r. w kościele ewangelicko-augsburskim Świętej Trójcy przy pl. Małachowskiego w Warszawie - w 160. rocznicę prawykonania oratorium, które miało miejsce w 1838 r. dokładnie w tym samym kościele.