Reklama

Nowość Biblioteki "Niedzieli"

Dla dobra wspólnego

Niedziela Ogólnopolska 21/2001

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nierozerwalność związku strony duchowej i materialnej natury ludzkiej decyduje o tym, że Kościół i państwo, posiadając autonomiczną dziedzinę uprawnień, spotykają się ze sobą w trosce o dobro osoby ludzkiej. Stąd rodzi się postulat rozwoju współpracy wzajemnej tych dwóch instytucji.
Obydwie społeczności są "w swoim zakresie najwyższe", a więc niezależne, ale ponieważ skupiają te same osoby, winna między nimi panować harmonia i współpraca. Takie rozwiązanie stosunku Kościoła do państwa przyjmowało chrześcijaństwo od dawna. Pojawia się ono w nauce Ojców Kościoła i papieży od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Tak uczył św. Ambroży, św. Jan Chryzostom, św. Augustyn, papież Gelazy I. Mówili oni o "braterskiej" współpracy Kościoła i państwa, o współdziałaniu " jak ojciec i matka".
Do zdrowej współpracy Kościoła i państwa niezbędne jest prowadzenie dialogu. Jest on jednak możliwy jedynie przy spełnieniu kilku warunków, do których należą: dobra wola obydwu stron, zapewnienie równych szans powodzenia dialogu oraz dążenie do kompromisu zawierającego consensus.
W ten dialog Kościoła z instytucjami politycznymi wpisuje się najnowsza publikacja znanego wykładowcy nauki społecznej Kościoła, rektora Seminarium Duchownego Ojców Paulinów w Krakowie, duszpasterza i cenionego prelegenta, o. Jana Mazura - "Politologia chrześcijańska" . Wydana została w Częstochowie jako 118. tom serii Biblioteka "Niedzieli" . Książka ta jest uporządkowanym wykładem chrześcijańskiego sposobu myślenia o polityce, partiach, demokracji, państwie, wyborach i kulturze politycznej.
Kościół w państwie może przyczyniać się do usuwania krzywd i niesprawiedliwości społecznych oraz troszczyć się o porządek i pokój społeczny. Czyni to środkami odmiennymi niźli państwo, które posługuje się prawem. Kościół opiera się na normach moralnych. Encyklika Mater et Magistra mówi o podwójnym darze, który Kościół winien zapewnić światu: jest nim dar nauczania społecznego i dar społecznego działania. Jednak, jak podkreślił Jan Paweł II w czasie spotkania z przedstawicielami władz państwowych Polski 2 czerwca 1979 r.: "Kościół dla swojej działalności nie pragnie żadnych przywilejów, a tylko i wyłącznie tego, co jest niezbędne do spełnienia jego misji".
Sobór Watykański II przyznał państwu prawo do regulacji swobód religijnych. W Deklaracji o wolności religijnej Dignitatis humanae czytamy, że "społeczeństwu cywilnemu przysługuje prawo do bronienia się przeciwko nadużyciom, jakie mogłyby się pojawiać pod pretekstem korzystania z wolności religijnej (...) musi się to jednak dokonywać nie w sposób arbitralny, ani nie przez niesprawiedliwe sprzyjanie jednej tylko ze stron, ale wedle norm prawnych, dostosowanych do obiektywnego porządku moralnego" (DWR 7). Aby ta obrona była skuteczna, należy wpierw poznać mechanizmy rządzące funkcjonowaniem instytucji politycznych. Publikacja o. Jana Mazura czyni to w sposób kompetentny i przystępny, przez co może stać się dobrym podręcznikiem wiedzy społecznej dla oddziałów Akcji Katolickiej, stowarzyszeń i organizacji katolickich oraz wszystkich zainteresowanych społecznym życiem swego kraju. Nie jest to jednak publikacja w jakikolwiek sposób "partyjna" - w sensie propagowania określonej opcji politycznej. W tym zakresie problemowym o. Jan Mazur pozostaje wierny istotnym założeniom Magisterium Kościoła. W tym duchu także przemawia do czytelników Politologia chrześcijańska o. Jana Mazura.

Książkę można zamawiać pod adresem: Redakcja Tygodnika Katolickiego "Niedziela", ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa, tel. ( 0-34) 365-19-17, fax (0-34) 366-48-93.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: Cud w Kanadzie

2025-12-30 11:57

Niedziela Ogólnopolska 1/2026, str. 68-69

[ TEMATY ]

świadectwo

Bliżej Życia z wiarą

Magdalena Pijewska/Niedziela

„Boże Miłosierdzie spowodowało, że z bycia świeckim, światowym Amerykaninem, który dbał tylko o swoją dziewczynę i biznes, stałem się katolickim księdzem” – mówi ks. Chris Alar.

Dzienniczek św. Siostry Faustyny oraz orędzie Jezusa przekazane polskiej zakonnicy zainspirowały jego drogę do kapłaństwa. 10 listopada 2025 r. na instagramie Parousia Media marianin opublikował historię cudu eucharystycznego, którego był świadkiem w Kanadzie.
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie niosą pokój, a pokój w Biblii oznacza pełnię życia

2026-01-14 21:08

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Didgeman/pixabay.com

Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję