Na zaproszenie "Związku Narodowego Polskiego Grupy 700" oraz Kongresu Polonii Amerykańskiej na przełomie lutego i marca br. przebywał w Południowej Kalifornii p. Tadeusz Domański, mieszkaniec Nowego Targu. Z zawodu kierowca, ma na koncie ok. 35 tys. km, które przeszedł lub przejechał na rowerze w czasie 7 pielgrzymek, jakie odbył w Europie. Dodatkowo zaliczył już nie kilometry, ale 25 mil, jako że 3 marca br. brał udział w maratonie, który wzorem maratonu w Nowym Jorku od kilkunastu lat jest organizowany także w Los Angeles.
24 lutego br. p. Taduesz Domański był gościem w polonijnej parafii Matki Bożej Jasnogórskiej w Los Angeles. Po każdej Mszy św. w sali parafialnej kalifornijscy polonusi mieli okazję spotkać się z nim i dowiedzieć się, jak zrodziła się inicjatywa pielgrzymowania: " Po zamachu na życie Ojca Świętego 13 maja 1981 r. mój przyjaciel, Lech Kubera, zaproponował mi, abyśmy w intencji wyzdrowienia Ojca Świętego odbyli pielgrzymkę z Nowego Targu do Rzymu. Wystartowaliśmy 11 lipca 1981 r. i po 31 dniach dotarliśmy do Wiecznego Miasta na Plac św. Piotra. Był to 12 sierpnia, Ojciec Święty jeszcze przebywał w klinice, ale już 15 sierpnia - w święto Matki Bożej Wniebowziętej pokazał się pielgrzymom w oknie na Placu św. Piotra. My jednak marzyliśmy o osobistym spotkaniu. Dzięki sekretarzowi Ojca Świętego - ks. Stanisławowi Dziwiszowi, dziś już biskupowi, następnego dnia, tzn. 16 sierpnia rano byliśmy na audiencji w Castel Gandolfo".

Zapytałem p. Tadeusza Domańskiego o jego religijność. Mój rozmówca powiedział: "Patrząc wstecz na moje życie, podzieliłbym je na dwa okresy: do zamachu na Papieża i później. Przedtem byłem niezbyt gorliwym katolikiem. Ta pierwsza pielgrzymka zmieniła mnie zupełnie. Przemierzając kilometr po kilometrze, miałem czas na rozmyślanie o moim życiu. Po powrocie postanowiłem zgłębić Pismo Święte. Od tamtego czasu już kilka razy przeczytałem Biblię i za każdym razem odkrywam coś nowego. Tamta pielgrzymka to były moje długie rekolekcje odprawiane w marszu, w samotności. Zbliżyłem się wtedy do Boga i do Kościoła" .
Cichym marzeniem i wielkim pragnieniem p. Domańskiego jest uczczenie tragedii nowojorskiej. Chciałby zorganizować pieszą pielgrzymkę z Los Angeles do Nowego Jorku, aby 11 września - w rocznicę tragedii zameldować się w tzw. strefie 0, gdzie stały wieżowce World Trade Center, a teraz po nich pozostało tylko rumowisko i krzyż, jako symbol cierpienia, ale i zmartwychwstania.