Caritas Archidiecezji Lubelskiej otworzyła świetlicę terapeutyczną dla dzieci oraz ośrodek pomocy dla bezrobotnych. Obydwa zostały poświęcone 1 czerwca br. przez abp. Józefa Życińskiego.

W dniu poświęcenia świetlica dla dzieci działała już od miesiąca. Jak mówi ks. Wiesław Kosicki, wicedyrektor Caritas, ma ona być miejscem, gdzie będą mogły spotykać się dzieci z rodzin zagrożonych patologią, szczególnie chorobą alkoholową. W świetlicy pomagać mają jako wolontariusze studenci pedagogiki i psychologii. Ich zadaniem będzie m.in.: prowadzenie zajęć, pomaganie w odrabianiu lekcji, czy po prostu zabawa. Chodzi przede wszystkim o to, aby pokazać dobry przykład i pomóc małym podopiecznym oderwać się od szarej, destrukcyjnej atmosfery domowej. Twórcy ośrodka mają nadzieję, że być może uda im się wpływać nie tylko na dzieci, ale także pośrednio na rodziców. Na różnego typu spotkaniach często bywają rodzice. Jest to więc doskonała okazja, aby wpływać na jakąś przemianę w ich życiu. Może dzięki temu będą mogli inaczej patrzeć na życie, na różne problemy i rozwiązywać je sami, jak również we współpracy z wolontariuszami. Warunki lokalowe na dzień dzisiejszy są jeszcze małe, więc na razie przyjęto dwanaścioro podopiecznych. Są to dzieci z rejonu śródmieścia, których rodziny są pod stałą opieką Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. I to właśnie poprzez współpracę z MOPR udało się je znaleźć i zaprosić do udziału w tej świetlicy. Ks. Wiesław Kosicki wyraził nadzieję, że wkrótce liczba ta będzie mogła wzrosnąć. Budynek jest ciągle w rozbudowie. Są również plany, żeby w wakacje zorganizować turnus kolonijny, aby także i ten czas był okazją do wypoczynku. W czasie roku szkolnego świetlica jest czynna w godzinach popołudniowych od 14.00 do 18.00, od poniedziałku do piątku.

Tego samego dnia Metropolita Lubelski poświęcił także Ośrodek Pomocy dla Bezrobotnych, który działa już od dwóch miesięcy. Jest to nowe dzieło, będące odpowiedzią na apel Księdza Arcybiskupa, aby zająć się pomocą dla osób bez pracy. Ośrodek nie pełni jednak funkcji urzędu pracy. Jest to pewna forma uzupełniania tego typu działań. Dosyć ważna jest współpraca z urzędami samorządowymi czy miejskimi, jak Miejski Urząd Pracy, który pomógł w organizacji ośrodka i w jego prowadzeniu. Chodzi o to, żeby indywidualnie objąć pomocą osoby bezrobotne i poświęcić dla nich czas. Tak jak i w świetlicy, tak i tutaj są wolontariusze. Poprzez rozmowę mają oni znaleźć przyczynę problemów konkretnej osoby oraz zobaczyć, gdzie są możliwości uaktywnienia tego człowieka. Inną z form pomocy ma być wysyłanie na szkolenia. W tym celu Caritas podejmuje współpracę z różnymi instytucjami, które takie szkolenia organizują i które gratisowo udostępniają kilka miejsc na różnych kursach. Wówczas można wysłać tam konkretne osoby, proponując szkolenia. Jak zaznacza ks. Wiesław Kosicki, dla osób bezrobotnych trzeba poświęcić dużo czasu. Taka osoba może po kilku spotkaniach bardziej się otworzyć i przez to wolontariusz-animator, który ją prowadzi, może szukać różnych, konkretnych form jej uaktywniania.

Abp Józef Życiński, mówiąc o misji Kościoła w tego typu przedsięwzięciach, stwierdził, iż: "Przekłada się ona na język konkretnej posługi ludzi, którzy spieszą z pomocą. Po moim apelu znajduję sporo osób, które konsekwentnie opiekują się rodzinami osób bezrobotnych, spieszą z pomocą, która tamtych nie obraża, bo wymaga od nich pewnego zaangażowania i wysiłku, a równocześnie wyraża się w solidarności serc, które wzajemnie sobie pomagają". Pracownicy ośrodka liczą na możliwość objęcia swoją pomocą dużej grupy osób potrzebujących.