Spór o kształt współczesnej architektury sakralnej w Polsce podczas panelu zatytułowanego Modernizm, postmodernizm i sacrum w architekturze, toczyli Konrad Kucza-Kuczyński, Tadeusz Boruta i Renata Rogozińska.

Architekt Konrad Kucza-Kuczyński w swoim wystąpieniu wskazywał, że postmodernizm w architekturze bardzo sprzyja ukazywaniu sacrum i dobrze nadaje się do projektowania kościołów. Przeciwnie niż w modernizmie, który nie nadawał się do projektowania świątyń. Jego zdaniem polski nurt postmodernistycznej architektury sakralnej najlepiej wykorzystał bogactwo znaków i symboli, lecz także został przyjęty przez ludzi. W przeciwieństwie do literatury czy filozofii postmodernizm w architekturze ma szansę być czytelnym i zostawić po sobie coś trwałego. Nieco odmiennego zdania był Tadeusz Boruta, który zwrócił uwagę na to, że współczesne kościoły nie niosą ze sobą poczucia sacrum i architektura oddala, zamiast zbliżać do Boga. Jego zdaniem współczesna architektura sakralna jest bardziej dostosowana do funkcji domu wspólnoty niż domu Boga, stąd wiele współczesnych świątyń niekiedy przypomina bardziej sale spotkań niż obiekty sakralne. Podczas panelu został odczytany także referat nieobecnego Wojciecha Skrodzkiego, który postulował, aby postmodernizm stał się kościelnym stylem architektury sakralnej. Natomiast Renata Rogozińska w swoim wystąpieniu zwróciła uwagę na trudności z realizacją w Polsce wielu dobrych projektów architektury sakralnej i wskazała na konieczność współpracy przy budowie kościoła zarówno architekta, proboszcza, jak i wiernych. Jej zdaniem bardzo dobrym i pozytywnym tego przykładem jest kościół Chrystusa Króla w Jarosławiu zaprojektowany przez krakowskich architektów Macieja Zychowicza i Adama Brinckena. Projekt był konsultowany z wiernymi, którzy czynnie uczestniczyli w każdym etapie powstawania świątyni. Po zbudowaniu kościół stał się nie tylko centrum życia religijnego, lecz także jednym z najprężniejszych ośrodków kulturalnych w południowo-wschodniej Polsce. Ponadto Renata Rogozińska wyraziła opinię, że odwołanie się we współczesnej architekturze sakralnej do tradycyjnych symboli i odniesienia do przeszłości wcale nie uzasadnia użycia w tym celu terminu postmodernizm.

Konrad Kucza-Kuczyński podkreślił, że aktualnie nadszedł czas refleksji nad architekturą sakralną, gdyż powstaje ona w bardziej normalnych okolicznościach, niż kilkanaście lat temu. Wiele dyskusji wywołał projekt i budowa świątyni w Licheniu, który przez kilku dyskutantów został uznany za kicz i przykład złego smaku w budownictwie sakralnym.