W dniach 14-19 lipca br. w Wołczynie k. Kluczborka na Opolszczyźnie odbędzie się X Jubileuszowe Spotkanie Młodych, które organizują Bracia Mniejsi Kapucyni Prowincji Krakowskiej.
Tematem przewodnim wszystkich spotkań są słowa: Ludzie, którzy kochają ludzi. Do tej pory w dziesięciu edycjach wzięło udział ponad 15 tys. młodych. "To nie jest tylko czas wakacyjny, czas
odpoczynku i radości - podkreśla o. Krzysztof Czeczko, dyrektor Spotkania. - Wołczyn jest przede wszystkim poszukiwaniem siebie; jeżeli ktoś potrafi odnaleźć samego siebie przed Bogiem, to
potrafi odnaleźć także prawdę. Wielu młodych przyjeżdża do Wołczyna, aby stanąć przed Bogiem i pojednać się z Nim".
W tym roku tematem Spotkania jest hasło: Wy jesteście światłem świata. Hasło nawiązywać będzie do różańcowych tajemnic światła.
"Wołczyn nie jest jednak festiwalem muzycznym, choć znaczną część wypełniają koncerty. To przede wszystkim ewangelizacja, która jest integralną częścią Spotkania" - zwraca uwagę Marek Nowak z Krakowskiego
Impresariatu Muzycznego, który od lat pomaga Braciom Kapucynom w organizacji.
W tegorocznym programie znalazły się projekcje filmowe (m.in. Brat naszego Boga, Prymas - trzy lata z tysiąca), spektakle teatralne (Frassati - rzecz o świętości), po których
odbędą się dyskusje oraz koncerty. W wołczyńskim amfiteatrze wystąpią: "Jacek Dewódzki & Przyjaciele", "Chili My", "Saruel Music", "New Life Music" z Natalią Niemen oraz Magda Anioł.
Gość specjalny X Jubileuszowego Spotkania Młodych Wołczyn 2003 - znany reżyser filmowy Jerzy Stuhr będzie rozmawiał z młodzieżą o wartości prawdy.
Co zrobić, aby wziąć udział w Spotkaniu w Wołczynie? "Trzeba zabrać przede wszystkim dobre chęci i humor - żartuje o. Czeczko. - Mówiąc poważnie, potrzebny będzie
namiot. Zapewniamy pole namiotowe, ciepłą zupę i herbatę, a więc trzeba też zabrać jakąś menażkę i kubek".
Nie trzeba wcześniej zgłaszać swojego udziału w Spotkaniu, ale można. "Zdajemy sobie sprawę, że są to decyzje podejmowane często w ostatniej chwili, dlatego każdy, kto pojawi
się w Wołczynie, zostanie przyjęty z otwartymi rękami" - zapewnia Ojciec Dyrektor.
Jeżeli chcecie przeżyć czas radości, czas świętowania, doświadczyć światła - to przyjeżdżajcie do Wołczyna.
Patronat medialny nad X Jubileuszowym Spotkaniem Młodych Wołczyn 2003 objęło Radio Jasna Góra. Więcej informacji można znaleźć na stronach internetowych: www.kapucyni.pl
oraz www.wolczyn.kapucyni.pl.
Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.
Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
Modlitwa z Dn 9 należy do klasycznych modlitw pokutnych Biblii. Powstaje w realiach wygnania, gdy utrata ziemi i świątyni rodzi pytania o winę i o sens historii. W tej części księgi autor wraca do hebrajskiego, aby modlitwa brzmiała językiem Pisma. Pierwsze zdanie przywołuje formułę z Tory: „Panie, Boże wielki i straszliwy”, wierny wobec tych, którzy Go miłują. Daniel nie zatrzymuje się na pochwałach. Wprowadza serię czasowników: „zgrzeszyliśmy, popełniliśmy nieprawość, zbłądziliśmy, zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy”. W hebrajskim stoją tu różne rdzenie, aby nazwać winę bez zmiękczania. Uderza liczba mnoga. Modlący się włącza siebie w odpowiedzialność ludu, także elit: królów, książąt i ojców. Zdanie „Tobie, Panie, sprawiedliwość, a nam wstyd na twarzy” oddaje hebrajskie bōšet pānîm i opisuje sytuację publicznej kompromitacji. „Sprawiedliwość” Boga oznacza tu Jego prawość także w sądzie. Daniel nie przerzuca winy na Babilon ani na okoliczności. Nazywa główną przyczynę klęski. Jest nią brak słuchania proroków i nieposłuszeństwo wobec Prawa. Zwraca uwagę określenie proroków jako „Twoich sług”. Słowo Boga przychodzi przez konkretne osoby, a odrzucenie ich nauki rani wspólnotę. Potem wypowiada zdanie kluczowe: „do Pana Boga naszego należy miłosierdzie i przebaczenie”. W hebrajskim stoją tu liczby mnogie: ha-raḥamîm i ha-seliḥot, jakby tekst mówił o obfitości daru. Dzisiejsza modlitwa nie buduje argumentu z własnych zasług. Ona opiera się na tym, kim jest Bóg. Tekst uczy modlitwy, która łączy prawdę o grzechu z ufnością w przebaczenie.
Świat potrzebuje osób konsekrowanych, które żyją autentycznie i wiernie wobec wymagań swojego powołania. Niewierność braci i sióstr zakonnych zawsze rzutuje na życie i misję Kościoła. Natomiast świętość i gorliwość osób konsekrowanych podnoszą wszystkich i przynoszą obfite owoce dobra dla całego świata - powiedział nuncjusz apostolski w Polsce abp Antonio Guido Filipazzi podczas Mszy św. odprawionej w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie podczas 152. Zebrania Plenarnego Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych.
Nuncjusz apostolski w Polsce abp Antonio Guido Filipazzi przewodniczył Mszy św. w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, sprawowanej w ramach 152. Zebrania Plenarnego Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych. W homilii hierarcha podkreślił fundamentalne znaczenie życia konsekrowanego dla całego Kościoła i świata, wskazując, że świat pilnie potrzebuje osób konsekrowanych żyjących autentycznie i wiernie swemu powołaniu, gdyż ich niewierność negatywnie wpływa na misję Kościoła, natomiast ich świętość i gorliwość „przynoszą obfite owoce dobra dla całego świata”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
