Ks. Bertold Suchcicki był proboszczem w Gałkowie zaledwie 2 lata. Wcześniej pracował w kościele pokarmelickim na Lesznie w Warszawie, gdzie był wikarym. Stąd 26 czerwca 1879 r. został powołany do Gałkowa na swoje pierwsze probostwo.

Objął ubogą parafię z kościołem z drzewa "w zupełnie złym stanie, tak iż zaledwie w nim nabożeństwo odprawianym być może". Parafia w Gałkowie miała jednak niebagatelną zaletę, "bowiem kosztem parafian gałkowskich postawiono już budynek na nowy kościół murowany cynkiem pokryty, z oknami i drzwiami już gotowymi, lecz brak w nim sufitów, tynku wewnętrznego, podłogi, ołtarzy i całego urządzenia wewnętrznego".

Nowy Ksiądz Proboszcz kontynuował prace swego poprzednika. Już we wrześniu sprowadzono majstrów, którzy natychmiast przystąpili do pracy. Jeszcze w roku 1879 otynkowano kościół wewnątrz, przygotowano deski na podłogę i zamówiono ambonę i chrzcielnicę. Budowę nowego ołtarza zlecił Karolowi Szonertowi, fabrykantowi wyrobów kościelnych z Warszawy. Szonert był już znanym w dekanacie, bowiem budował ołtarz główny w kościele parafialnym w Brzezinach. Budowa ołtarza gałkowskiego trwała cały 1880 r.

W styczniu 1881 r. ukończono prace przy "wielkim ołtarzu" i 1 lutego ks. Bertold Suchcicki wystąpił do konsystorza generalnego w Warszawie z prośbą o zgodę na poświęcenie nowej świątyni.

Ostatnią czynnością urzędową ks. Bertolda Suchcickiego w parafii gałkowskiej, zarejestrowaną w archiwach, było wystąpienie 30 maja do konsystorza generalnego w Warszawie o zatwierdzenie wezwania nowego kościoła, tak jak starego ­ Świętej Trójcy.

Ks. Bertold Suchcicki przenosząc się na probostwo do Głowna, podarował parafii w Gałkowie dużą, srebrną i pozłacaną puszkę na komunikanty.

Ta puszka istnieje do tej pory. Nie wiadomo, jakim cudem przetrwała dwie wojny i przede wszystkim Powstanie Warszawskie. Znajduje się teraz w kościele, w którym rozpoczynał swą posługę młody ksiądz Bertold. U jej podstawy widnieje napis następującej treści:

"Własność księdza Bertolda Suchcickiego ofiarowana dla parafii Gałków roku 1881 za wiedzą Arcybiskupa odkupiona dla kościoła narodzenia N. Maryi Panny w Warszawie 1889".

Wizytator parafii gałkowskiej, ks. Ignacy Medyński, dziekan dekanatu brzezińskiego, tak oto charakteryzuje postać ks. Bertolda Suchcickiego:

"Odznacza się zdolnością w wykładzie nauk religijnych, chętnym niesieniem pomocy sąsiadom kapłanom w posługach religijnych, łagodnością w obejściu tak z obcymi, jako i parafianami. Życie jego domowe jest ciche, spokojne i odpowiednie godności kapłańskiej. Dom swój i osobę utrzymuje w przyzwoitej czystości i ochędóstwie. Stroju kapłańskiego tak w domu, jako i poza domem używa. Sukni kapłana świeckiego a nie zakonnej używa z polecenia ustnego ks. Stanisława Zwoleńskiego, administratora archidiecezji warszawskiej. Czas pozostały od obowiązków kapłańskich poświęca na czytaniu ksiąg odnoszących się do jego obowiązków, a także zajęcia się około gospodarstwa".

Ks. Bertold Suchcicki bardzo zasłużył się dla parafii w Głownie. W marcu 1887 r., dotknięty chorobą, wyjechał na kurację do szpitala w Warszawie. Tu zmarł 12 sierpnia tego roku.