Śp. Walenty Majdański, autor książki pt. Planowanie zaludnienia. Self-Control, należy do najwierniejszych obrońców zdrowej wizji małżeństwa i rodziny. 52 lata temu napisał książkę, którą ze względów ideologicznych zatrzymała cenzura. Po przeszło pół wieku lektura i analiza tego dzieła ukazuje jego niezwykłą aktualność, trafność w przewidywaniu przyszłości oraz perspektywę ocalenia instytucji, która posiada podstawowe znaczenie dla dziejów ludzkości.
Opracowanie Waldemara Majdańskiego ma charakter interdyscyplinarny i jest wykładem tez dotyczących procesów ludnościowych. Tezy te, opracowane w oparciu o krytyczne studium historycznych doświadczeń człowieka, zostały ujęte zarówno w perspektywie socjologiczno-demograficznej, jak i etycznej. Na uwagę zasługuje interpretacja poglądów anglikańskiego pastora Thomasa Roberta Malthusa oraz polemika z tzw. neomaltuzjanistami lansującymi katastroficzne wizje przeludnienia na kuli ziemskiej. Z całym realizmem autor dostrzega i opisuje „regiony przyspieszonego wymierania”, wskazując na depopulacyjną rolę wielkich metropolii. Nowych treści nabiera dzisiaj ważne stwierdzenie, iż wielopiętrowa architektura wielkich miast ogranicza witalność biologiczną ich mieszkańców. W tym kontekście autor również trafnie zauważa, że im więcej takich miast, tym mniej dzieci, tym mniej życia, a więcej hedonizmu.
Walenty Majdański opisuje praktyki zabijania noworodków. Degeneracyjny charakter tych praktyk określa jako świadome „pielęgnowanie śmiertelności”. Wskazuje na wszechwładnie panujący snobizm i modę oraz stawia retoryczne pytanie: „Kobieta, główny wróg dzieci?” (rozdz. IX, s. 221). W dalszych częściach książki autor analizuje meandry helleńsko-rzymskiej polityki ludnościowej i związane z nią problemy cywilizacyjne. Należy wyakcentować stwierdzenie autora, iż najwyższą miarą humanitaryzmu jest postawa wobec dziecka poczętego: „(...) przestępstwo wobec dzieci poczętych stoi poza granicą człowieczeństwa, poniżej której człowiek już upaść nie może” (s. 369). Z drugiej strony: „Szacunek dla dziecka nienarodzonego może się aktualizować wtedy, jeżeli małżeństwo jest przeniknięte miłością wzajemną” (s. 20). Walenty Majdański nazywa taki związek nowym modelem małżeństwa, „gdzie dziecka nie uważa się za ciężar, lecz za największą radość i prezent od Boga” (tamże).
Niniejsza pozycja imponuje głębią analiz i zasięgiem prezentowanej problematyki. Książka jest dojrzałym owocem swego czasu. Przy jej ocenie należy uwzględnić ówczesny stan nauki, realne możliwości kwerendy źródłowej, a przede wszystkim sytuację pisarza katolickiego w warunkach narzuconej ideologii totalitarnej.
Na uwagę zasługuje bogaty, klarowny język dzieła, fachowa frazeologia i oryginalny styl autora. Adresatami książki mogą być najszersze kręgi duchowieństwa i katolików świeckich, jak również wszystkie inne osoby zainteresowane tak istotnym dobrem Narodu i Kościoła, jakim jest promocja nowoczesnej, rozwiniętej, a jednocześnie zjednoczonej w Bogu, zdrowej moralnie rodziny.

Walenty Majdański, Planowanie zaludnienia. Self-Control, Fundacja „Pomoc Rodzinie”, Łomianki 2004, ul. K. K. Baczyńskiego 9, 05-092 Łomianki.