Spotkanie z ks. prof. Tomašem Halikiem, czeskim teologiem i socjologiem, odbyło się 22 września w Katowicach. Ks. prof. Halik razem z ks. prof. Jerzym Szymikiem z KUL-u mówili o dialogu wiary z kulturą. Spotkanie połączono z promocją najnowszej książki teologa znad Wełtawy pt.: Co nie jest chwiejne, jest nietrwałe (WAM, Kraków 2004).
Ks. prof. Halik jest znaczącą postacią Kościoła czeskiego. Urodził się w rodzinie religijnie obojętnej, małymi krokami dochodził do wiary, by w 1978 r. w byłej NRD przyjąć potajemnie święcenia kapłańskie. O tym fakcie przez długi czas nie wiedziała jego matka ani nawet kard. Tomášek, z którym blisko współpracował. W latach 70. i 80. działał w strukturach czeskiego Kościoła podziemnego. Po aksamitnej rewolucji zaczął wykładać na uniwersytetach, nie tylko czeskich, występować w mediach oraz publikować książki. Był sekretarzem Konferencji Episkopatu Czech oraz konsultorem Papieskiej Rady ds. Dialogu z Niewierzącymi.
Na spotkanie z ks. Halikiem do kościoła akademickiego Katowicach przybyło liczne grono słuchaczy. Ks. prof. Halik w swoim wystąpieniu wyszedł od przemowy św. Pawła na Areopagu. Przypomniał, że św. Paweł mówił tam o Bogu nieznanym. „Św. Paweł dobrze wiedział, że Ewangelii nie można głosić przy ołtarzu znanych bogów. Znani bogowie - to są żadni bogowie, to są po prostu idole. Prawdziwy Bóg to zawsze Bóg nieznany, Bóg zadziwienia, Bóg paradoksu”. Ks. prof. Halik w tragicznych wydarzeniach XX wieku, doświadczeniach megacierpienia, w kontekście których ludzie pytają się o milczenie Boga, widzi też szansę, żeby Boga na nowo objawić. „Bóg chrześcijański nie jest jakimś pojęciem metafizycznym, ale jest po prostu wydarzeniem”.
Ks. prof. Jerzy Szymik z KUL-u mówił: „Chrześcijaństwo jest winne światu prawdę, że poznanie Boga i człowieka, czyli rozjaśnienie tego, co stanowi istotę tajemnicy życia, jest dane raz na zawsze w słowie i dziele Jezusa Chrystusa”. Znajduje to wyraz w papieskich słowach, że bez Chrystusa nie można zrozumieć człowieka.
Spotkanie podsumował abp Damian Zimoń. Zaznaczył odmienność doświadczeń czeskich i polskich, ale w tej odmienności dostrzegł dar wymiany i zaprosił ks. prof. Halika do następnych odwiedzin Polski i Katowic.