Śmierć Jana Pawła II jest pełna znaków. Odszedł w wigilię Święta Miłosierdzia Bożego, które sam ustanowił pod wpływem objawień św. s. Faustyny Kowalskiej. Odszedł w pierwszą sobotę miesiąca, poświęconą Niepokalanemu Sercu Maryi. Nabożeństwo Pierwszych Sobót Ojciec Święty praktykował z wielką starannością, wiedząc, że według orędzia fatimskiego, ustanowienie tego nabożeństwa w całym Kościele jest warunkiem nawrócenia Rosji. Skąd to wiadomo? Matka Boża podczas drugiego objawienia w Fatimie, 13 czerwca 1917 r., powiedziała Łucji: „Pan Jezus pragnie się tobą posłużyć, abym była bardziej znana i kochana. Pragnie ustanowić na świecie kult mojego Niepokalanego Serca. Tym, którzy przyjmą to nabożeństwo, obiecuję zbawienie. Te dusze będą przez Boga kochane, jak kwiaty przeze mnie postawione dla ozdoby Jego tronu”.
Swego rodzaju uzupełnieniem tego objawienia były słowa Jezusa, jakie usłyszała Łucja podczas wizji 10 grudnia 1925 r.: „Staraj się współczuć z Sercem twojej Najświętszej Matki, otoczonym cierniami, którymi niewdzięczni ludzie ranią Je wciąż na nowo, a nie ma nikogo, kto by wyciągnął te ciernie przez akt wynagrodzenia”. Podczas tego widzenia Łucja usłyszała też słowa Maryi: „Spójrz, córko moja, na to Serce otoczone cierniami, którymi ranią mnie co chwilę bluźnierstwa i niewdzięczność ludzka. Ty przynajmniej staraj się nieść mi radość”.
Trudna to do pojęcia, po ludzku myśląc, tajemnica cierpienia Serc Jezusa i Maryi, jest to jednak przede wszystkim tajemnica umożliwiająca wypraszanie Bożego miłosierdzia dla grzeszników, a także mocy pozwalającej zło dobrem zwyciężać.
Ks. kustosz Mirosław Drozdek z zakopiańskich Krzeptówek wydał ostatnio specjalny numer czasopisma Zwycięstwo przychodzi w pierwsze soboty, poświęconego w całości temu nabożeństwu. Musimy przyznać, że jest w tym coś niezwykłego, skoro forma i treść wraz z obietnicą za wierność temu nabożeństwu zostały ściśle określone przez samą Matkę Bożą. Odpowiadając s. Łucji na jej wątpliwości i pytania, Maryja zapewniła ją, że to nabożeństwo zaprowadzi ją do Boga. Na pytanie, dlaczego akurat pięć sobót, odpowiedział s. Łucji Jezus, tłumacząc, że chodzi o pięć rodzajów zniewag, którymi obraża się Niepokalane Serce Maryi. Są to: zniewagi przeciw Niepokalanemu Poczęciu, przeciw Dziewictwu Maryi, przeciw Jej Bożemu Macierzyństwu, zniewagi, którymi usiłuje się wpoić w serca dzieci obojętność i wzgardę, a nawet nienawiść wobec Nieskalanej Matki, oraz zniewagi i bluźnierstwa, które znieważają Maryję w Jej świętych wizerunkach. Wynika stąd, że nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca ma charakter wynagradzający i stanowi jedną z podstawowych form kultu Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.

Elementami nabożeństwa pierwszych sobót są:
1) spowiedź w pierwszą sobotę miesiąca (nie jest to konieczny warunek, ale zalecenie);
2) Komunia św. (po jej przyjęciu należy wzbudzić intencję wynagradzającą);
3) Różaniec wynagradzający (wystarczy odmówić jedną część Różańca, czyli 5 wybranych tajemnic; po każdym dziesiątku należy odmówić modlitwę Anioła z Fatimy: „O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy…”);
4) Piętnastominutowe rozmyślanie nad którąś z tajemnic różańcowych (jest to zaproszenie do pochylenia się nad tajemnicą naszego zbawienia). Obietnicą Maryi dla tych, którzy odprawią to nabożeństwo przez 5 pierwszych sobót miesiąca, są słowa: „Przybędę do nich w godzinie śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia…”.

Dla Jana Pawła II zbawcze zwycięstwo przyszło w maryjną pierwszą sobotę miesiąca.