Jan Paweł II przybył do Rzeszowa w niedzielę 2 czerwca 1991 r. na kilka zaledwie godzin. Hasłem Jego pielgrzymki stały się słowa z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan: „Bogu dziękujcie... Ducha nie gaście” (por. 1Tes 5, 18-19), a nauczanie papieskie, jak wszystkie podczas tej pielgrzymki, zostało oparte na Dekalogu.
Ideą przewodnią papieskiej wizyty była beatyfikacja sługi Bożego - bp. Józefa Sebastiana Pelczara. Na miejsce tej uroczystości wybrano Rzeszów, należący wtedy do diecezji przemyskiej. Eucharystię celebrowano na placu obok kościoła pw. Najświętszego Serca Jezusowego - dzisiejszej katedry. We Mszy św. beatyfikacyjnej wzięło udział ok. pół miliona ludzi. Liczną grupę stanowili pielgrzymi z Ukrainy oraz ze Słowacji.
W homilii Ojciec Święty nawiązał do 2. przykazania. „Drugie przykazanie Boże powiada: «Nie będziesz brał Imienia Pańskiego nadaremno!». Zatem jeśli jesteś chrześcijaninem, niech to nie będzie wzywanie Imienia nadaremno. Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. Po Mszy św. Papież poświęcił kościół Najświętszego Serca Jezusowego i po krótkim odpoczynku udał się do Przemyśla i Lubaczowa.
Błogosławiony czas nawiedzenia ziemi rzeszowskiej nie minął bezowocnie. W pamięci ludzkiej te godziny z Janem Pawłem II pozostały jako najcieplejsze wspomnienia. Święty już dzisiaj bp Józef Sebastian Pelczar jest patronem powstałej po wizycie papieskiej diecezji rzeszowskiej. Ojciec Święty przyjął honorowe obywatelstwo miasta, a Jego imię widnieje w nazwach Instytutu Teologicznego, szkół, placów i ulic.
W tych dniach rozstania i bólu szczególnej mocy nabierają słowa Jana Pawła II, wypowiedziane na zakończenie homilii w Rzeszowie: „Trzeba nam dzisiaj nowej wiary, nowej nadziei i nowej miłości”.