Słowo martyr znaczy i świadek, i męczennik. Mówimy dziś często o potrzebie świadków prawego życia. Rzadko pamiętamy o tym, że mamy obecnie w świecie wielu świadków wierności Chrystusowi - męczenników.
Nadal nie mamy w naszym kalendarzu takiego dnia w roku, w którym wspominalibyśmy naszych cierpiących współbraci w świecie. Nie mamy też obyczaju modlitwy za nich - właśnie dlatego, że o tych trudnych sprawach nie wiemy, są one dla nas odległe. Czas to zmienić!
Może dobrym początkiem jest to, co zrobili ostatnio moi przyjaciele z Fundacji św. Benedykta w Poznaniu. Z akceptacją swojego ordynariusza zorganizowali oni 3 marca br., w pierwszy piątek Wielkiego Postu, publiczną Drogę Krzyżową ulicami Poznania, z rozważaniami odnoszącymi się do dzisiejszego męczeństwa chrześcijan w świecie. Tej inicjatywie modlitewnej towarzyszyła akcja plakatowa: w tramwajach poznańskich przez kilka dni w miejscu reklam wisiały plakaty z twarzami dzisiejszych męczenników. Na czerwonym tle, spod krzyża uwitego z drutu kolczastego, spoglądały ze zdjęcia w oczy pasażerom twarze konkretnych ludzi - najróżniejszego wieku i stanu, a napis przypominał, że „są takie części świata, w których nie jest łatwo wyznawać Chrystusa”. W ten sposób męczeństwo przestawało być abstrakcyjnym pojęciem, a słowo „męczennicy” być może nie kojarzy się już tylko z odległymi wiekami.
Ta skromna akcja (która kosztowała w sumie kilka tysięcy złotych) wywołała wiele pozytywnych reakcji - i spore zainteresowanie mediów. Organizatorzy odebrali wiele telefonów i e-maili, byli zapraszani do udziału w programach radiowych i telewizyjnych. To prawda, że nie wszyscy w mediach mówili dobrze o plakatach z męczennikami - jedni kwękali, że „to kontrowersyjna akcja”, inni podejrzewali, że to element jakiejś niepotrzebnej antyislamskiej kampanii, jeszcze inni mieli jak zwykle za złe, że religia była znów widoczna w przestrzeni publicznej. W tym akurat nie ma, niestety, nic dziwnego - w naszym świecie nigdy bowiem nie ma dobrego czasu dla chrześcijaństwa niesprowadzającego się do niezobowiązujących sentymentów, a ludzie niemający nic przeciw skandalicznym karykaturom Mahometa, często mają mnóstwo „ale” przeciw plakatom z krzyżem i męczennikami. Gdy organizatorzy akcji zwrócili się o zgodę na wywieszenie plakatów także w tramwajach warszawskich - z Warszawy przyszła odpowiedź odmowna.
A przecież plakaty te nie zawierały nic skandalicznego czy gorszącego, pokazywały twarze ofiar, unikały koncentrowania uwagi na oprawcach. Mówiły o heroicznym świadectwie, a nie o nienawiści.
Gdy tylko w środkach przekazu zaczęło się mówić o inicjatywie Fundacji św. Benedykta, do organizatorów odezwali się twórcy portalu internetowego „Arabia chrześcijańska” www.arabia.alleluja.pl. Byli wdzięczni za to, że dzięki akcji poznaniaków sprawa szczególnie bliska ich sercom przebiła się nareszcie do wielkich mediów - a więc ma szansę przyciągnąć modlitwę i solidarność polskich katolików.
Ta akcja daje szansę na dobry obyczaj, że na początku Wielkiego Postu będziemy odtąd co roku pamiętali o modlitwie za cierpiących, których Pan powołuje dziś do męczeństwa. Modlitwa to najważniejsze, co możemy dać dzisiaj ludziom, których antychrześcijański gwałt dopada na co dzień - w drodze do szkoły, na targu, w kościele, na weselu… W komunistycznych Chinach czy Korei, w krajach, gdzie hulają fanatyczni islamiści - tam, gdzie naprawdę niełatwo jest wyznawać Chrystusa.