„Strzeżcie depozytu wiary” - powiedział Ojciec Święty, żegnając Polskę. Na lotnisku w Balicach dziękowało Papieżowi za pielgrzymkę ponad 5 tys. ludzi: wiwatujących, śpiewających i krzyczących: „Be-ne-det-to!”. Atmosfera przypominała tę z 2002 r., gdy żegnano Jana Pawła II.
Uśmiechniętego i pogodnego Ojca Świętego żegnali przedstawiciele władz, Prymas Polski kard. Józef Glemp i delegacja Episkopatu Polski, a także kardynałowie: Świątek, Jaworski i Lustiger. W czasie oficjalnej ceremonii prezydent Kaczyński podziękował za „wszystkie poruszające treści” i „tak liczne świadectwa łączności z osobą i dziełem naszego wielkiego Rodaka Jana Pawła II” oraz za „przesłanie troski i miłości skierowane do ludzi młodych”, za „życzliwość okazywaną Polsce i Polakom”. „Już od dziś Rzeczpospolita Polska i naród polski oczekują na ponowne spotkanie na polskiej ziemi” - zakończył Prezydent.
Ojciec Święty natomiast mówił, że odwiedził miejsca szczególnie ważne dla naszej duchowej tożsamości. Nawiązał do pożegnania z Janem Pawłem II w 2002 r. i powtórzył słowa nadziei Papieża Polaka: „Proszę Was, byście zostali strażnikami chrześcijańskiego depozytu, byście go strzegli i przekazywali następnym pokoleniom”. Wyznał, że to pielgrzymowanie zbliżyło go do Polaków. Podziękował za modlitwę i prosił, by nadal Polacy o nim pamiętali, modląc się, by Bóg dodał mu sił w posługiwaniu dla Kościoła powszechnego. Zakończył przemówienie słowami: „Czuwajcie, trwajcie mocni w wierze”. Potem przyjął kwiaty od trójki polskich dzieci w strojach krakowskich.
Gdy Papież wsiadał do samolotu, odwrócił się jeszcze na chwilę i pozdrowił Polaków. I udzielił błogosławieństwa. Ludzie śpiewali: „Polska żegna Cię, Polska dziękuje Ci, Polska kocha Cię”.
Przed odlotem Benedykt XVI rozmawiał z prezydentem Kaczyńskim w saloniku dla VIP-ów.
Papież odleciał do Rzymu samolotem Polskich Linii Lotniczych LOT później, niż to było zaplanowane - do samolotu wszedł o godz. 21.37 - to dla nas wszystkich tak wymowna i ważna godzina...
Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
W bazylice katedralnej w Sandomierzu wierni zgromadzili się na Mszy Świętej rozpoczynającej Wielki Post. Liturgii Środy Popielcowej z obrzędem posypania głów popiołem, przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, który wraz z kapłanami modlił się o duchowe odnowienie dla całej wspólnoty.
W Eucharystii uczestniczyli m.in. przedstawiciele Kurii Diecezjalnej, rektor seminarium, alumni, siostry zakonne oraz wierni świeccy. Wspólna modlitwa była wyrazem pragnienia głębszego przeżywania nadchodzącego czasu pokuty i refleksji. Szczególnym momentem liturgii był obrzęd posypania głów popiołem, którego dokonał biskup, przypominając o potrzebie nawrócenia i umacniania relacji z Bogiem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
