Dwa tygodnie temu zaanonsowałem, że dzisiejsza część naszego biblijnego cyklu będzie dotyczyła psalmów. Literaturoznawcy definiują je zwykle jako hymniczne pieśni religijne, w których starotestamentowi autorzy sławili Boga. Teksty te odnosiły się także do ceremonii królewskich, obrzędów żałobnych, dziękczynnych lub pokutnych.
Te poetyckie utwory często były pisane językiem, który niekiedy bywa trudny w interpretacji. Niekiedy spotykamy w nich wiele wyrażeń symbolicznych albo też hiperbolicznych (hiperbola jest wyolbrzymioną przenośnią). Jako przykład niech posłuży nam choćby Ps 114,3n, gdzie jest mowa o wydarzeniach związanych z wyjściem narodu izraelskiego z Egiptu: „Ujrzało morze i uciekło, Jordan bieg swój odwrócił. Góry skakały jak barany, pagórki - niby jagnięta”. Psalmista, wykorzystując hiperbolę, ucieka się w tym przypadku również do personifikacji. Dlatego też zarówno morze czy rzeka, jak i góry czy pagórki są traktowane jako osoby ludzkie, którym można śmiało przypisać człowiecze cechy. Ps 98,8n jeszcze bardziej obrazuje nam ten literacki zabieg: „Niech rzeki klaszczą w dłonie, niech góry razem wołają radośnie przed obliczem Pana...”.
Zasadniczo psalmy obecne w Starym Testamencie, których jest 150, powstawały między IX a III stuleciem przed Chrystusem. Wiemy jednak, choćby z odkryć qumrańskich dokonanych w połowie ubiegłego stulecia na zachodnim brzegu Morza Martwego, że Psałterz hebrajski mógł liczyć więcej tego typu utworów, niż do tej pory sądzono.
W każdym razie psalmy, jako swoisty rodzaj literacki, zajmują wyjątkową pozycję w Piśmie Świętym. Biblijni autorzy co rusz odwołują się do nich w swoich utworach. Psalmy bardzo często są przytaczane w Nowym Testamencie. Ich cytowanie niejednokrotnie potwierdza autentyczność, prawdziwość i wyjątkowość chrześcijańskiego orędzia, którego centrum jest zawsze osoba Jezusa Chrystusa. Są one również świadectwem wiary ludu Bożego Starego Testamentu. Mogą też być dla nas doskonałą pomocą w życiu duchowym, gdyż praktycznie każdy z nich jest już gotową modlitwą, dzięki której możemy komunikować się ze Stwórcą. Zachęcam zatem nie tylko do lektury psalmów, lecz także do modlitwy za ich pomocą.