Lidia Dudkiewicz: - Konsekwencją autentycznej cnoty jest rzetelna sława, byle tylko harmonizowała ze skromnością i prawdziwą pokorą.

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Pełna łaski Służebnica Pańska jest świadoma, że Bóg wejrzał na Jej uniżenie, że zarazem błogosławioną nazywać Ją będą wszystkie pokolenia. Z samego Jej oświadczenia wynika, że całą swoją niewysłowioną wielkość zawdzięcza wyniesieniu do godności Bogarodzicy. Idealnym wzorem cnoty i - konsekwentnie - wywyższenia, chwały jest, oczywiście, Syn Boży, Syn Człowieczy, który „uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci - i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył” (Flp 2, 8-9).
Śmierć Chrystusa za nas zasługuje na najwyższy podziw. Jest chwałą zarazem Jego i Kościoła. W Pawłowym Liście do Galatów czytamy: „nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa” (Ga 6, 14). Syn Boży, Syn Człowieczy w całej swej działalności, w całym swym nauczaniu, czcząc Ojca, kieruje się nie własną chwałą, lecz chwałą Ojca Niebieskiego. Jezus nie szuka własnej chwały, nie zabiega- w przeciwieństwie do faryzeuszów - o popularność czy zaszczytne tytuły, a mimo to jest pełen chwały; otacza Go nią Ojciec. Skoro chodzi o chwałę i objawienie Ojca, Jezus nie może przemilczeć ani ukrywać swej godności.

- Zjednoczenie z Chrystusem stanowi sedno chluby chrześcijanina.

- Chlubą chrześcijanina jest możność świadczenia o Jezusie dla budowania Jego Kościoła mocą łaski nadprzyrodzonej danej przez Ducha Świętego. Od Jezusa Apostołowie i ich następcy otrzymali zaszczytną misję głoszenia Ewangelii. Pośród świata pogrążonego w grzechu chrześcijanie pragną - pomimo swych ułomności - przyczyniać się do szerzenia chwały Bożej. Dzieje się to przez pełnienie dobrych uczynków, zgodnie z Ewangelią, a tym samym dla szerzenia chwały Bożej; nie dla własnej chwały. Stąd Paweł Apostoł naucza - wolno nam chlubić się tylko w Jezusie Chrystusie, w Jego krzyżu. Nasza solidarność z Chrystusem, cała nasza chluba to owoc łaski zamierzonej od wieków przez Boga. W swej „Modlitwie Arcykapłańskiej” podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus oświadczył: „w nich [Apostołach] zostałem otoczony chwałą” (J 17, 10). Chrześcijanie są niepodzielną własnością Ojca i Syna. Wszelkie dzieło Boże, wszelkie dobro nadprzyrodzone przynosi chwałę Jezusowi i Jego Kościołowi.