Misyjne Zgromadzenie Ducha Świętego (CSSp), założone 303 lata temu we Francji, działa w Polsce od 85 lat. W świecie Zgromadzenie liczy 3000 duchaczy i pracuje w 60 krajach. Polska prowincja liczy obecnie 80 współbraci, z czego 33 ojców i braci pracuje na misjach, 15 odbywa formację podstawową. Dom prowincjalny znajduje się w Bydgoszczy przy al. Jana Pawła II. Dom nowicjatu mieści się w Chełmszczonce, oddalonej 15 km od Bydgoszczy. Zgromadzenie posiada również swe placówki w Puszczykowie k.Poznania, w Cielądzu k. Rawy Mazowieckiej, w Chojnicach oraz Zbyszycach k. Nowego Sącza, a także drugi dom w Bydgoszczy przy ul. Glinki. Duchacze prowadzą w tych miejscowościach sześć parafii. Kapłani Zgromadzenia posługują jako kapelani w dwóch zakładach karnych, w szpitalu, w Domu Pomocy Społecznej oraz u Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji w Bydgoszczy. Wraz z Zakonem Kawalerów Maltańskich w Puszczykowie k. Poznania Zgromadzenie prowadzi dom dziennego pobytu dla osób z porażeniem mózgowym. Od 1976 r. w Bydgoszczy istnieje Misyjne Wyższe Seminarium Duchowne. Arcybractwo Ducha Świętego szerzy kult Trzeciej Osoby Boskiej. W Bydgoszczy funkcjonuje prowadzone przez Zgromadzenie „Radio PLUS” oraz wydawany jest dwumiesięcznik „Posłaniec Ducha Świętego”.

Kartka z historii prześladowań zgromadzenia w Polsce

7 października 1937 r. Zgromadzenie zakupiło we wsi Włóki-Chełmszczonka, oddalonej 15 km od Bydgoszczy, młyn wodny i ponad 25-hektarowe gospodarstwo. O. Paweł Barański, który został pierwszym przełożonym, zamieszkał tam z początkiem 1938 r. Wraz z nim przybyli bracia zakonni Zefiryn Zapolski i Paweł Garlewski. Na początku II wojny światowej, w listopadzie 1939 r. o. Paweł został aresztowany przez hitlerowców i osadzony w obozie w Dachau, gdzie zmarł 16 lipca 1942 r. w opinii świętości; dzisiaj toczy się jego proces beatyfikacyjny. Zgromadzenie zostało zmuszone do opuszczenia domu. Powróciło tu w połowie 1945 r. Przez krótki czas przełożonym był o. Józef Krzoska, a po nim o. Piotr Pilarski, który szczególnie troszczył się o przesiedleńców ze wschodnich terenów Polski.
Rozwój domu zakonnego został przerwany przez aresztowanie w listopadzie 1949 r. ojców i braci w Bydgoszczy i Puszczykowie. Rok później komunistyczne władze PRL odebrały Zgromadzeniu ziemię i upaństwowiły młyn, a w połowie lat 50. XX wieku próbowały zmusić współbraci do całkowitego opuszczenia domu. Ówczesny przełożony o. Leon Zaremba skutecznie się temu przeciwstawił. Bardzo jednak trudno było żyć w domu, który praktycznie pozbawiony został jakichkolwiek dochodów. Sytuacja była tak ciężka, że bracia zakonni podejmowali pracę w okolicznych gospodarstwach, by zarobić na swoje utrzymanie. W latach 60. ubiegłego wieku odzyskano część posiadłości.
Po o. Zarembie przełożonymi w Chełmszczonce byli: o. Alfons Falenczyk, o. Kazimierz Nowak i o. Józef Rodzik. Ten ostatni w latach 70. podjął się odbudowy zniszczonego gospodarstwa i domu, by przeznaczyć go na nowicjat. W 1982 r. do Chełmszczonki przybył o. Stefan Smolarek, który dokończył rozpoczęte dzieło. l września 1983 r. otworzono w Chełmszczonce nowicjat Zgromadzenia Ducha Świętego, w którym obecnie przebywa 5 nowicjuszów.