Sądząc po przykładzie parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika na Manhattanie w Nowym Jorku, wydaje się, że przyszłość Kościoła jest w rękach ludzi młodych. Bardzo często są to osoby zrzeszone w różnych ruchach i organizacjach kościelnych. Młode pokolenie, by sprostać zapotrzebowaniu Polonii mieszkającej w Stanach Zjednoczonych, podejmuje dzieło ewangelizacji mężnym świadectwem swego życia oraz włączając się aktywnie w życie parafii i różnych wspólnot.
Młodzież z chóru „Przyjaźń”, który już kilkanaście lat ubogaca swoim śpiewem, modlitwą i pracą parafię na Manhattanie, prowadzoną przez Ojców Paulinów, stanowi swoisty fenomen. W każdą niedzielę młodzi z różnych dzielnic Nowego Jorku przyjeżdżają rano na próbę śpiewu, by przez śpiew pomóc wiernym przeżyć niedzielną Mszę św., która gromadzi wiernych z Manhattanu, Queensu, Brooklynu, Greenpointu i New Jersey. Chór „Przyjaźń”, wzorem roku ubiegłego, wziął niedawno udział w programie Radia Ryt - jedynej polonijnej rozgłośni nadającej ze studia na Manhattanie - pt. „Strefa wiary”.
Przy parafii na Manhattanie działa też Odnowa w Duchu Świętym „Lew Judy”. Gromadzi osoby, które pragną lepiej rozpoznawać Boga w swojej codzienności. Oprawą muzyczną tych spotkań zajmuje się zespół „Effatha”. W ramach przygotowania do świąt Bożego Narodzenia członkowie wspólnoty zorganizowali spotkanie na temat naturalnych metod planowania rodziny. W Radiu Rytm natomiast odbyły się rekolekcje adwentowe, podczas których przed mikrofonem wystąpiła m.in. Anna, która podzieliła się doświadczeniem oczekiwania na narodzenie dziecka. Została też przeprowadzona rozmowa z Markiem - ginekologiem położnikiem, który opowiadał o doświadczaniu cudu nowego życia. Uczestnicy radiowych rekolekcji wysłuchali również świadectwa Krystyny - był to wypowiedziany ból matki, która dokonała aborcji.
Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
IV Niedziela Wielkiego Postu, zwana Niedzielą Laetare, przerywa pokutny charakter tego okresu subtelnym znakiem radości. W liturgii pojawia się wówczas rzadko używany kolor różowy, a sama niedziela przypomina o celu wielkopostnej drogi - świętowaniu zmartwychwstania Chrystusa. O teologicznym sensie tej tradycji, jej historii oraz o znakach, które pojawiają się w liturgii tego dnia, opowiada liturgista Dawid Makowski, koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”.
IV Niedziela Wielkiego Postu jest jedną z najbardziej charakterystycznych niedziel roku liturgicznego. To właśnie wtedy w liturgii pojawia się rzadki kolor różowy, a sama niedziela nosi nazwę Laetare.
Mieszkańcy Niestępowa w gminie Żukowo (woj. pomorskie) przeżyli wstrząsający poranek. Na miejscowym cmentarzu parafialnym doszło do masowej kradzieży i dewastacji. Z blisko 60 nagrobków zniknęły krzyże, mosiężne litery oraz inne elementy zdobne. To bolesny cios nie tylko w pamięć o zmarłych, ale i w symbole naszej wiary.
Do zdarzenia doszło prawdopodobnie w nocy z czwartku na piątek (12/13 marca). Sprawcy działali pod osłoną nocy, skupiając się na kradzieży metalowych elementów. Jak informuje policja z Kartuz, wstępne ustalenia wskazują, że motywem sprawców był prawdopodobnie zysk – kradzież materiałów, które mogą trafić do punktów skupu złomu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
