Nowy Metropolita Warszawski to człowiek, który buduje jedność i łączy, a nie dzieli, kapłan, który koncentruje się na niesieniu światu świadectwa nadziei, płynącego z faktu Zmartwychwstania Jezusa - w taki sposób charakteryzuje bp. Kazimierza Nycza redaktor naczelny Katolickiej Agencji Informacyjnej Marcin Przeciszewski. Publikujemy komentarz szefa KAI po papieskiej nominacji bp. Kazimierza Nycza na urząd arcybiskupa metropolity warszawskiego.
Biskup Kazimierz Nycz jest człowiekiem nadzwyczaj bezpośrednim w swym stylu bycia. Nie stwarza barier, nie celebruje w żaden sposób swego urzędu. To biskup skromny i prosty, nawiązujący od razu bezpośredni kontakt, rozmawiający z każdym w sposób partnerski, jak z równym sobie. Kapłan doskonale znający i rozumiejący otaczający świat, niepostrzegający tego świata jako zespołu zagrożeń wobec Kościoła, lecz wyciągający doń otwarcie rękę. Człowiek dialogu, który chętnie rozmawia i łatwo zaprzyjaźnia się z ludźmi o odmiennych poglądach, jednocześnie traktując ich bardzo poważnie. Biskup, który nie stwarza dystansu, mówi w sposób prosty, uciekając od jakiejkolwiek intelektualnej „maniery”, a przy tym mądrze, trafiając w sedno sprawy.
Jest reprezentantem tego nurtu w Kościele, który koncentruje się na niesieniu światu świadectwa nadziei, płynącego z faktu Zmartwychwstania Jezusa, a nie na identyfikacji licznych zagrożeń, tkwiących w „strukturach zła”, czy licznych deformacjach współczesnej kultury. Sprawia wrażenie człowieka głęboko zakorzenionego w modlitwie i znajdującego na nią czas mimo licznych obowiązków. Całe jego działanie koncentruje się na budowaniu pomostów ponad podziałami. Jest człowiekiem, który buduje jedność, łączy, a nie dzieli.
Z bp. Kazimierzem Nyczem miałem okazję współpracować blisko w trakcie przygotowań do ostatniej wizyty w Polsce Jana Pawła II w 2002 r. Był on odpowiedzialny za całokształt przygotowań do tej wizyty od strony Kościoła. Dał się wówczas poznać jako doskonały organizator, potrafiący świetnie współpracować z każdym i wzbudzać do siebie duże zaufanie. Cieszył się bardzo dużym autorytetem, ale uzyskiwanym na zasadzie szacunku i przyjaźni, a nie jakiejkolwiek dominacji. Cechuje go wyjątkowa otwartość na media. Dziennikarzy traktuje w sposób poważny, jako partnerów, a nie intruzów, zawsze ma dla nich czas. Charakteryzuje się bardzo istotnym w świecie medialnym sposobem przekazu, łącząc olbrzymi zmysł syntezy z dużym dowcipem, naturalnością zachowania i zdolnością do trafiania w sedno sprawy.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Zmiana wymaga decyzji. Czasem przyzwyczajamy się do swoich słabości. Jezus pyta nie o historię, lecz o wolę.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
Żyła w blasku fleszy. Mediolan był sceną jej kariery: czerwone dywany, okładki gazet, narzeczony – siostrzeniec Berlusconiego. A jednak za pozorem sukcesu kryła się samotność, której nie goił żaden aplauz. Zanim trafiła do świata mody, Ania Golędzinowska padła ofiarą handlu ludźmi – uwięziona, zmuszana do pracy w nocnym klubie, upokorzona. Uciekła. Lecz prawdziwe wyzwolenie przyszło dopiero później.
O Medjugorje usłyszała od jednego z dziennikarzy. Pojechała na pielgrzymkę z ciekawości, ale też z nadzieją, i wtedy zaczęło się coś, czego nie sposób było zignorować: bluźniercze głosy, niewidzialny opór, nocne zmagania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
