Reklama

Ze świata

Niedziela Ogólnopolska 11/2007, str. 7


Adam Bujak/Biały Kruk/„Pamięć i wdzięczność”

<br>Adam Bujak/Biały Kruk/„Pamięć i wdzięczność”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Włochy

Zakończenie procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II w diecezji rzymskiej

Zakończenie fazy diecezjalnej procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II nastąpi 2 kwietnia 2007 r. - w drugą rocznicę śmierci Papieża - w rzymskiej Bazylice św. Jana na Lateranie. Tę wiadomość potwierdziły wiarygodne źródła związane ze Stolicą Apostolską. Dalszy ciąg procesu prowadzony będzie w watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

Niemcy

Order św. Sylwestra dla prof. Małoszewskiego

Reklama

Ojciec Święty Benedykt XVI przyznał prof. dr. hab. inż. Piotrowi Małoszewskiemu Kawalerski Order św. Sylwestra Papieża. Prof. Małoszewski otrzymał to jedno z najwyższych watykańskich odznaczeń 5 marca 2007 r. z rąk kard. Friedricha Wettera, papieskiego administratora archidiecezji Monachium-Fryzynga.
W wygłoszonej laudacji kard. Wetter podkreślił wielkie zaangażowanie profesora w działalność społeczną w Polskiej Misji Katolickiej w Niemczech, a szczególnie w prowadzonej przez Ojców Redemptorystów polskiej parafii w Monachium, podkreślił jego patriotyzm i przywiązanie do Ojczyzny oraz Kościoła katolickiego i Stolicy Piotrowej, ale także otwarcie na Kościół lokalny i jego problemy, pracę nad uznaniem równoprawnego miejsca dla katolików obcojęzycznych w diecezji oraz zaangażowanie w strukturach laikatu niemieckiego, które to po wielu latach doprowadziły do jego wyboru na wiceprzewodniczącego miejscowej Diecezjalnej Rady Katolików Świeckich.
Prof. dr hab. inż. Piotr Małoszewski mieszka w Monachium od 1984 r. Ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie w 1978 r. uzyskał stopień doktora. Habilitował się w 1993 r. na Uniwersytecie we Fryburgu, gdzie w 1999 r. uzyskał tytuł profesora. Rok później nadano mu w Polsce tytuł profesora belwederskiego. W latach 1973-93 pracował w Instytucie Fizyki Jądrowej w Krakowie. Od 1984 r. jest pracownikiem naukowym Instytutu Ekologii Wód Podziemnych w centrum badawczym GSF w Neuherbergu pod Monachium, gdzie od 2003 r. pełni funkcję zastępcy dyrektora Instytutu. Jest też autorem ponad 150 prac naukowych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Włochy

Dziecko, którego nie chciał świat

Włoskie media rozpisywały się o przypadku, do jakiego doszło niedawno we Florencji. Nienarodzone dziecko, którego matka chciała się pozbyć z obawy przed rzekomymi wadami rozwojowymi, gdyż wskazywały na to badania USG, okazało się zdrowe. Dokonana w piątym miesiącu ciąży aborcja zaskoczyła lekarzy. Dziecko, u którego podejrzewano brak żołądka, okazało się całkowicie zdrowe. W chwili przyjścia na świat doszło jednak do wylewu krwi do mózgu. Dziecko przyszło na świat w 22. tygodniu ciąży. Ważyło 500 gramów. Wkrótce zmarło, mimo tym razem usilnych starań lekarzy, aby utrzymać je przy życiu. (Do tej pory lekarzom tylko raz udało się uratować dziecko, które ujrzało świat w 22. tygodniu życia).
„Wystarczyłoby być może jeszcze jedno badanie, aby dać temu dziecku szansę, matka jednak zdecydowała się na aborcję” - stwierdził watykański dziennik „L’Osservatore Romano”.

Ludzie

Abp John Foley

Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu abp John Foley stwierdził, że katolickie media nie powinny ograniczać się jedynie do wskazywania istniejącego w świecie zła, ale muszą częściej dokonywać refleksji nad miłością i miłosierdziem Jezusa. Przypomniał o tym na sesji plenarnej Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu. Wskazał, że media powinny w większym stopniu ukazywać istniejące w świecie dobro. Wymienił prowadzone przez Kościół domy dla samotnych matek, pracę z dziećmi porzuconymi przez rodziców czy z ofiarami epidemii AIDS. „Opinia światowa dobrze wie, że Kościół katolicki jest przeciwny pozamałżeńskim relacjom seksualnym, potępia przemoc i wojny. Mało kto jednak wie, że pod jego auspicjami działa najwięcej organizacji pomagających bezdomnym i głodującym” - zauważył.
Abp Foley zaapelował też do dziennikarzy, by nie wstydzili się swej wiary. Jego zdaniem, katoliccy dziennikarze „powinni być nie tylko ludźmi praktykującymi z przekonaniem swą wiarę, ale także profesjonalistami na najwyższym poziomie, ponieważ Panu Bogu trzeba ofiarowywać jedynie to, co najlepsze”.

Krótko

Erika Steinbach nie daje o sobie zapomnieć. Udzieliła skandalicznego wywiadu dziennikowi „Passauer Neue Presse”, w którym porównała rządzące w Polsce partie ze skrajnymi partiami niemieckimi, w tym z neonazistowską NPD. Wywiad ostro skrytykowała niemiecka opozycja, twierdząc, że bardzo szkodzi stosunkom polsko-niemieckim oraz polityce zagranicznej Niemiec. Wezwała CDU oraz niemiecki rząd do postawienia kresu szkodliwym działaniom Steinbach.

Koniec z komunizmem w Chinach? W sprawach światopoglądowych pewnie nie, natomiast chińskie władze chcą zalegalizować własność prywatną. Brak takiego prawa skutkował tym, że prywatni przedsiębiorcy bali się inwestować w tym kraju.

Pierwsze na świecie wybory przez internet odbyły się 4 marca w Estonii. Frekwencja wyniosła 60 proc., a przez sieć głosowało 30 tys. Estończyków.

W Afganistanie ruszyła wielka ofensywa przeciw Talibom. Wojska NATO chcą wyeliminować przywódców rebelii. Nie wiadomo, czy w walkach biorą udział Polacy.

Kolejnym kierunkiem emigracji zarobkowej Polaków jest Norwegia. Po Szwedach i Duńczykach jesteśmy nad fiordami trzecią najbardziej znaczącą emigracyjną społecznością. W 2006 r. przybyło do Norwegii 6 tys. Polaków.

48 osób zginęło 7 marca w katastrofie indonezyjskiego samolotu, który rozbił się, podchodząc do lądowania w Yogyakarta na wyspie Jawa. Na pokładzie było 140 pasażerów.

Prezydent George Bush odbył tygodniową podróż do Ameryki Łacińskiej. Odwiedził Brazylię, Urugwaj, Kolumbię, Meksyk i Gwatemalę. Wizyta jest próbą zablokowania wpływu lewicowych idei na region.

We Francji weszło w życie prawo zakazujące amatorskiego filmowania aktów przemocy. Za naruszenie przepisu można zapłacić wysoką grzywnę albo trafić do więzienia. Ustanowienie prawa było reakcją na film zarejestrowany na telefonie komórkowym, w którym nastolatek bije nauczycielkę w szkole.

Amerykański Departament Stanu ostro skrytykował Rosję za łamanie praw człowieka. Amerykanie piętnują Rosję za centralizację władzy, ograniczanie wolności słowa oraz politykę wobec Czeczenii.

Portugalski parlament uchwalił prawo dopuszczające aborcję do 10. tygodnia ciąży.

Strony informacyjne opracowano na podstawie doniesień korespondentów własnych, wiadomości Radia Watykańskiego i KAI.

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

św. Katarzyna ze Sieny - współpatronka Europy

Niedziela Ogólnopolska 18/2000

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny
W latach, w których żyła Katarzyna (1347-80), Europa, zrodzona na gruzach świętego Imperium Rzymskiego, przeżywała okres swej historii pełen mrocznych cieni. Wspólną cechą całego kontynentu był brak pokoju. Instytucje - na których bazowała poprzednio cywilizacja - Kościół i Cesarstwo przeżywały ciężki kryzys. Konsekwencje tego były wszędzie widoczne. Katarzyna nie pozostała obojętna wobec zdarzeń swoich czasów. Angażowała się w pełni, nawet jeśli to wydawało się dziedziną działalności obcą kobiecie doby średniowiecza, w dodatku bardzo młodej i niewykształconej. Życie wewnętrzne Katarzyny, jej żywa wiara, nadzieja i miłość dały jej oczy, aby widzieć, intuicję i inteligencję, aby rozumieć, energię, aby działać. Niepokoiły ją wojny, toczone przez różne państwa europejskie, zarówno te małe, na ziemi włoskiej, jak i inne, większe. Widziała ich przyczynę w osłabieniu wiary chrześcijańskiej i wartości ewangelicznych, zarówno wśród prostych ludzi, jak i wśród panujących. Był nią też brak wierności Kościołowi i wierności samego Kościoła swoim ideałom. Te dwie niewierności występowały wspólnie. Rzeczywiście, Papież, daleko od swojej siedziby rzymskiej - w Awinionie prowadził życie niezgodne z urzędem następcy Piotra; hierarchowie kościelni byli wybierani według kryteriów obcych świętości Kościoła; degradacja rozprzestrzeniała się od najwyższych szczytów na wszystkie poziomy życia. Obserwując to, Katarzyna cierpiała bardzo i oddała do dyspozycji Kościoła wszystko, co miała i czym była... A kiedy przyszła jej godzina, umarła, potwierdzając, że ofiarowuje swoje życie za Kościół. Krótkie lata jej życia były całkowicie poświęcone tej sprawie. Wiele podróżowała. Była obecna wszędzie tam, gdzie odczuwała, że Bóg ją posyła: w Awinionie, aby wzywać do pokoju między Papieżem a zbuntowaną przeciw niemu Florencją i aby być narzędziem Opatrzności i spowodować powrót Papieża do Rzymu; w różnych miastach Toskanii i całych Włoch, gdzie rozszerzała się jej sława i gdzie stale była wzywana jako rozjemczyni, ryzykowała nawet swoim życiem; w Rzymie, gdzie papież Urban VI pragnął zreformować Kościół, a spowodował jeszcze większe zło: schizmę zachodnią. A tam gdzie Katarzyna nie była obecna osobiście, przybywała przez swoich wysłanników i przez swoje listy. Dla tej sienenki Europa była ziemią, gdzie - jak w ogrodzie - Kościół zapuścił swoje korzenie. "W tym ogrodzie żywią się wszyscy wierni chrześcijanie", którzy tam znajdują "przyjemny i smaczny owoc, czyli - słodkiego i dobrego Jezusa, którego Bóg dał świętemu Kościołowi jako Oblubieńca". Dlatego zapraszała chrześcijańskich książąt, aby " wspomóc tę oblubienicę obmytą we krwi Baranka", gdy tymczasem "dręczą ją i zasmucają wszyscy, zarówno chrześcijanie, jak i niewierni" (list nr 145 - do królowej węgierskiej Elżbiety, córki Władysława Łokietka i matki Ludwika Węgierskiego). A ponieważ pisała do kobiety, chciała poruszyć także jej wrażliwość, dodając: "a w takich sytuacjach powinno się okazać miłość". Z tą samą pasją Katarzyna zwracała się do innych głów państw europejskich: do Karola V, króla Francji, do księcia Ludwika Andegaweńskiego, do Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski (list 357) i in. Wzywała do zebrania wszystkich sił, aby zwrócić Europie tych czasów duszę chrześcijańską. Do kondotiera Jana Aguto (list 140) pisała: "Wzajemne prześladowanie chrześcijan jest rzeczą wielce okrutną i nie powinniśmy tak dłużej robić. Trzeba natychmiast zaprzestać tej walki i porzucić nawet myśl o niej". Szczególnie gorące są jej listy do papieży. Do Grzegorza XI (list 206) pisała, aby "z pomocą Bożej łaski stał się przyczyną i narzędziem uspokojenia całego świata". Zwracała się do niego słowami pełnymi zapału, wzywając go do powrotu do Rzymu: "Mówię ci, przybywaj, przybywaj, przybywaj i nie czekaj na czas, bo czas na ciebie nie czeka". "Ojcze święty, bądź człowiekiem odważnym, a nie bojaźliwym". "Ja też, biedna nędznica, nie mogę już dłużej czekać. Żyję, a wydaje mi się, że umieram, gdyż straszliwie cierpię na widok wielkiej obrazy Boga". "Przybywaj, gdyż mówię ci, że groźne wilki położą głowy na twoich kolanach jak łagodne baranki". Katarzyna nie miała jeszcze 30 lat, kiedy tak pisała! Powrót Papieża z Awinionu do Rzymu miał oznaczać nowy sposób życia Papieża i jego Kurii, naśladowanie Chrystusa i Piotra, a więc odnowę Kościoła. Czekało też Papieża inne ważne zadanie: "W ogrodzie zaś posadź wonne kwiaty, czyli takich pasterzy i zarządców, którzy są prawdziwymi sługami Jezusa Chrystusa" - pisała. Miał więc "wyrzucić z ogrodu świętego Kościoła cuchnące kwiaty, śmierdzące nieczystością i zgnilizną", czyli usunąć z odpowiedzialnych stanowisk osoby niegodne. Katarzyna całą sobą pragnęła świętości Kościoła. Apelowała do Papieża, aby pojednał kłócących się władców katolickich i skupił ich wokół jednego wspólnego celu, którym miało być użycie wszystkich sił dla upowszechniania wiary i prawdy. Katarzyna pisała do niego: "Ach, jakże cudownie byłoby ujrzeć lud chrześcijański, dający niewiernym sól wiary" (list 218, do Grzegorza XI). Poprawiwszy się, chrześcijanie mieliby ponieść wiarę niewiernym, jak oddział apostołów pod sztandarem świętego krzyża. Umarła, nie osiągnąwszy wiele. Papież Grzegorz XI wrócił do Rzymu, ale po kilku miesiącach zmarł. Jego następca - Urban VI starał się o reformę, ale działał zbyt radykalnie. Jego przeciwnicy zbuntowali się i wybrali antypapieża. Zaczęła się schizma, która trwała wiele lat. Chrześcijanie nadal walczyli między sobą. Katarzyna umarła, podobna wiekiem (33 lata) i pozorną klęską do swego ukrzyżowanego Mistrza.
CZYTAJ DALEJ

Kim jestem wobec Ewangelii: panem czy sługą?

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii J 13, 16-20.

Czwartek, 30 kwietnia. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Piusa V, papieża.
CZYTAJ DALEJ

Atak na zakonnicę w Jerozolimie - podejrzany zatrzymany

2026-04-30 11:05

[ TEMATY ]

zakonnica

Jerozolima

atak

Karol Porwich/Niedziela

Policja w Jerozolimie aresztowała 29 kwietnia 36-letniego mężczyznę. Jest on podejrzany o to, że dzień wcześniej w godzinach popołudniowych z pobudek rasistowskich zaatakował zakonnicę katolicką na obrzeżach Starego Miasta w Jerozolimie.

Według policji, atak, w wyniku którego zakonnica odniosła obrażenia twarzy, miał miejsce w pobliżu tzw. Grobu Dawida i Wieczernika na Górze Syjon, gdzie znajduje się również niemieckojęzyczna opactwo benedyktynów Dormitio.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję