W centrum Warszawy, na skrzyżowaniu dwu alej: „Solidarności” i Jana Pawła II (powtarzam z naciskiem: „Solidarności” i Jana Pawła II), na jednym z budynków narożnych umieszczono tzw. siatkę reklamową, która zasłoniła cały fronton tego gmachu. Zasłoniła na wiele miesięcy. Firma reklamująca się w ten sposób zaproponowała mieszkańcom ekwiwalent w złotych polskich - w zamian za niewątpliwą niedogodność, jaką owa reklama dla nich stanowiła. Okazało się, że większość domowników jest „za”, no bo czemuż by właściwie nie skorzystać z okazji podreperowania domowego budżetu... Istna manna z nieba!
Szybko okazało się, że te (skromne zresztą) pieniądze otrzymywane od „dobroczynnej” firmy nie są w stanie zrównoważyć poniesionych przez mieszkańców budynku strat, niekoniecznie wymiernych w złotówkach. W mieszkaniach zasłoniętych reklamą zapanował półmrok. Trzeba było o wiele wcześniej niż normalnie zapalać światła. Okna stały się „ślepe”, jak w więzieniu. Dzieci, które urodziły się w tym czasie mieszkańcom tego domu, widziały świat tylko przez reklamową siatkę; zapewne myślały, że to normalne, że tak powinno być... Kto pamięta wiersz Marii Konopnickiej „W piwnicznej izbie”, ten wie, o czym mówię. Za sprawą pazernej na zyski firmy wszyscy ludzie z bloku na rogu alej „Solidarności” i Jana Pawła II, również ci, którzy sprzeciwiali się zawieszaniu reklamy, znaleźli się w piwnicznej izbie... Toteż wszyscy uradowali się, gdy siatkę wreszcie zdjęto.
Dość dawno temu w nieistniejącym już warszawskim dzienniku „Express Wieczorny” opublikowałem felieton, w którym odniosłem się do reklamy - moim zdaniem skandalicznej - jaka pojawiła się w miejskich autobusach stolicy: ktoś umieścił w nich wielkie telewizory, na ekranach których pokazywano filmy pełne przemocy, na przemian z promocją firmy N. Był to oczywisty gwałt na pasażerach, których zmuszano do oglądania i słuchania niechcianych treści. Być może mój tekst coś pomógł, w każdym razie ta „rewolucyjna” forma reklamy szybko znikła. A czym innym, jak nie gwałtem na prawach obywatelskich jest zamykanie budynku miejskiego w kokonie siatki reklamowej? Jak wygląda miasto pokryte takimi kokonami? Dlaczego władze Warszawy (a - jak słyszę - nie tylko Warszawy) wydają na to zgodę? A właśnie wydały: na rogu alej „Solidarności” i Jana Pawła II znów mają zawisnąć gigantyczne reklamy... Może już wiszą...