Piszę do Was w trosce o godność młodych dziewczyn i kobiet, które myślą, że ślepe naśladowanie mody w ubiorach czyni je światowymi i na topie, a branie wzorców zachowań z seriali telewizyjnych to miernik postępu. Nic bardziej mylnego!
Projektanci dzisiejszej mody każą nam się rozbierać, zamiast gustownie, ze smakiem ubierać. Przyjrzyjmy się życiorysom znanych osób, które projektują i lansują modę, jakie jest ich życie osobiste i jakim zachowaniom seksualnym hołdują. A my ślepo ubieramy się w to, co oni dla nas wymyślą i zareklamują! Gołe pępki, odkryte ramiona, zbyt krótkie spódniczki lub długie, wąskie spódnice z rozcięciami do połowy ud, głębokie dekolty, obcisłe bluzki, często wykonane z przezroczystych materiałów. Kto zmusza nas do kupowania takich ubrań? Czy same nie potrafimy decydować i wybierać? Czy nie mamy w naszych domach luster? Czy nie tęsknimy za tym, aby nas szanowano, a mężczyźni i chłopcy godnie nas traktowali? Więc nie prowokujmy ich złą modą. Dzisiaj tak niby-ubrana dziewczyna, ślepo naśladująca modę z kolorowych tygodników i telewizji, jest przyczyną powszechnej rozwiązłości, grzesznych myśli i zachowań ze strony chłopców i mężczyzn. W Ewangelii Jezus przestrzega: „A ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa” (Mt 5, 28). Większość młodych mężczyzn żyjących na luzie nie ma dziś potrzeby zawierać związku małżeńskiego, bo też boi się zaufać dziewczynie, która kusi wokoło swoim roznegliżowanym ciałem. Popatrzmy, ile wokół nas jest poranionych wewnętrznie i sfrustrowanych młodych ludzi, którzy hołdują sloganowi „róbta, co chceta”. Mimo tej „wolności” coraz mniej jest na twarzach młodych ludzi szczerej, prawdziwej radości i nadziei. Czy my, Polacy, mamy być wciąż papugą narodów i nie możemy stworzyć własnej mody godnej człowieka? Porozbierani chodzimy na co dzień i od święta, wszędzie, nawet do kościoła, i co gorsza - nikt nie ma zamiaru zwrócić uwagi „rozebranym” wiernym, aby przypadkiem nie obrazili się na Kościół i nie poszli sobie. A co z grzechem zgorszenia, którego jest się przyczyną? Kto o tym myśli i spowiada się z tego?
Będąc wielokrotnie za granicą, widziałam u wejścia do eleganckich restauracji oraz do świątyń (niekoniecznie katolickich) duże tablice z przekreśloną sylwetką mężczyzny i kobiety w negliżu - znak zakazu wstępu dla niestosownie ubranych osób. Rozdaje się tam duże chusty dla zakrycia wszelkiej golizny lub nie wpuszcza się osób łamiących tę zasadę do środka. Wybór należy do człowieka. Pomóżmy kapłanom w naszych parafiach w Polsce zaprowadzić ten dobry zwyczaj.
W skrytości serca każdy z nas tęskni za trwałą przyjaźnią, miłością i wiernością. Starajmy się więc wszyscy o czystość obyczajów przez noszenie skromnych i estetycznych ubiorów, bo elegancja nigdy nie miała nic wspólnego z nagością. Jak mężczyzna ma odkrywać kobietę, marzyć o niej, być ciekawy jej ciała, zdobywać ją, tęsknić, kiedy ona cały czas chodzi przy nim mniej lub bardziej rozebrana, wzbudzając jedynie pożądanie jego i kolegów. Nie dajmy się uwieść obcym i złym modom światowym, które niszczą takie cnoty chrześcijańskie, jak skromność, czystość, wstydliwość. Upominajmy się nawzajem. W Kazaniu na Górze Chrystus mówi: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą” (Mt 5, 8). Warto zatem walczyć o czystość naszych serc.
Apeluję do nas, kobiet: Zacznijmy nosić i kupować odpowiednie stroje, weźmy się w garść i spoglądajmy częściej samokrytycznie do lustra!
Apeluję do Was, mężczyźni: Nie zgadzajcie się na nieskromne ubiory Waszych żon i córek! Nasza dusza i nasze ciało zostało odkupione przez Syna Bożego Jezusa Chrystusa na krzyżu, aby nam, ludziom, przywrócić godność dziecka Bożego. Pismo Święte poucza nas, że nasze ciało ma być świątynią Ducha Świętego, abyśmy razem z Bogiem mogli przeżyć dobrze nasze ziemskie życie i zasłużyć na życie wieczne. Nie obrażajmy Boga, naszego Stwórcy, przez lansowanie grzesznej w skutkach mody. Pomóżmy Chrystusowi zbawiać świat w XXI wieku, nie obnażajmy Go ponownie z szat, aby nie cierpiał za nas wstydu, i nie przybijajmy Go na nowo do krzyża.