Główne uroczystości upamiętniające rocznicę kanonizacji o. Maksymiliana Marii Kolbego odbędą się w Krakowie, Oświęcimiu i Niepokalanowie. 13 października w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów im. św. Maksymiliana przy ul. Franciszkańskiej 4 w Krakowie odbędzie się sesja kolbiańska. Tego samego dnia w byłym obozie KL Auschwitz w Oświęcimiu i w Centrum św. Maksymiliana w pobliskich Harmężach zostanie zorganizowana sesja edukacyjna dla nauczycieli i katechetów a 19 i 20 października w Niepokalanowie k. Warszawy - sesja naukowa.
Obchody 25. rocznicy kanonizacji św. Maksymiliana zakończy uroczysta Msza św. dziękczynna sprawowana 21 października w Niepokalanowie z udziałem przedstawicieli Episkopatu Polski i Niemiec oraz prezydentów tych państw. Liturgii, która rozpocznie się o godz. 11.30 przewodniczyć będzie abp Józef Michalik, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Metropolita przemyski wygłosi również okolicznościowe słowo.
Św. Maksymilian Kolbe urodził się w Zduńskiej Woli w 1894 r. Do Zakonu Franciszkanów wstąpił w 1910 r. W Rzymie uzyskał doktorat z filozofii i z teologii, tam też wraz z kilkoma współbraćmi w 1917 r. założył stowarzyszenie „Rycerstwo Niepokalanej”. W Rzymie przyjął święcenia kapłańskie w 1918 r. Rok później wrócił do Polski.
Od stycznia 1922 r. zaczął wydawać w Krakowie miesięcznik „Rycerz Niepokalanej”. W 1927 r. założył pod Warszawą klasztor i wydawnictwo o nazwie Niepokalanów, który wkrótce stał się ogromnym katolickim ośrodkiem prasowym i ewangelizacyjnym.
W 1930 r. św. Maksymilian wyjechał do Japonii, gdzie również założył Niepokalanów i zaczął wydawać japońskiego „Rycerza Niepokalanej”. W 1936 r. wrócił do Polski. Po wybuchu II wojny światowej o. Maksymilian wraz z 34 braćmi został aresztowany i wywieziony najpierw do obozu w Lamsdorf (Łambinowice), a później do Amtitz (Gębice), a wreszcie do Ostrzeszowa. Do Niepokalanowa powrócił 8 grudnia 1939 r. Po raz drugi został aresztowany 17 lutego 1941 r. i osadzony w centralnym więzieniu gestapo na Pawiaku w Warszawie. 28 maja 1941 r. przewieziono go do obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau. Tam oddał swoje życie za nieznanego mu więźnia Franciszka Gajowniczka. O. Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941 r. w bunkrze głodowym, dobity przez hitlerowców zastrzykiem fenolu. Został beatyfikowany 17 października w 1971 r. przez papieża Pawła VI, natomiast 10 października 1982 r. Jan Paweł II ogłosił go świętym, nazywając „patronem naszych trudnych czasów”.

(jms)