Moi Bracia i Moje Siostry!

I. Orędzie Bożego Miłosierdzia

Weszliśmy już w całym wymiarze w nowy rok szkolny. W święto patrona młodzieży, św. Stanisława Kostki, w wielu naszych parafiach zorganizowano specjalne dni modlitwy i spotkań z młodzieżą. To pokolenie za kilka lat przejmie odpowiedzialność za własne życie, a równocześnie będzie budować wspólny dom naszej Ojczyzny. Dlatego najpierw chciałbym naszej młodzieży przekazać serdeczną prośbę, aby przyjęła do serc i umysłów orędzie Ojca Świętego, które przekazał nam wszystkim w czasie ostatnich nawiedzin w Polsce i ogłosił je całemu światu z sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach krakowskich.
Sporo pytań powstaje w naszych sercach, a niektóre z nich wypowiadamy głośno w naszych rozmowach. Dotyczą one najbliższej przyszłości naszego globu. Pojawiają się niepokoje, które rodzą coraz to większe napięcia między zwaśnionymi narodami i coraz częstsze używanie siły jako jedynego argumentu. Zwłaszcza przemoc militarna, ekonomiczna i medialna zniewala narody, zniewala ich myślenie i poszerza rejony nędzy na naszym globie. W odniesieniu do tej rzeczywistości Ojciec Święty podjął posługę apostoła Miłosierdzia i zostawił światu akt zawierzenia, który wypowiedział, w imieniu nas wszystkich, przy poświęceniu nowej świątyni - sanktuarium w Krakowie. Bardzo pragnę, aby słowa tej modlitwy były powtarzane codziennie przez nas wszystkich, a zwłaszcza w czasie odmawiania Koronki do Miłosierdzia Bożego, w czasie nabożeństw adoracyjnych, przy sprawowaniu sakramentu chorych i przy innych okazjach, kiedy w głębi naszej duszy błagamy Boga Wszechmogącego o obecność pośród naszej bezradności.
Bardzo proszę, by duszpasterze, katecheci i inne osoby organizujące życie modlitewne upowszechniały tekst modlitwy, który wydrukujemy w wystarczających ilościach razem z obrazkiem Bożego Miłosierdzia. Ufam, że kapłani w czasie najbliższych odwiedzin duszpasterskich, w okresie Bożego Narodzenia, tym właśnie obrazkiem obdarują odwiedzane rodziny. Teksty homilii Ojca Świętego łatwo dostępne niech staną się częstą lekturą. Niech nawiązują do nauczania Ojca Świętego homilie niedzielne, lekcje katechizmu i przemówienia w czasie okazyjnych spotkań naszych diecezjan.

II. Papieskie Dzieło Nowego Tysiąclecia

Myśląc o młodzieży w dniu św. Stanisława Kostki, chcę również bardzo serdecznie zachęcić do włączenia się w Papieskie Dzieło Nowego Tysiąclecia. Już w ubiegłym roku z zebranych pieniędzy w czasie październikowego święta powstał Diecezjalny Fundusz Stypendialny. W tej chwili fundusz ten został powiększony o wpłaty kapłanów, którzy zrezygnowali z jednej pensji szkolnej lub złożyli dobrowolną ofiarę i przekazali ją na potrzeby młodzieży.
W tym roku 13 października we wszystkich parafiach naszej diecezji zbierzemy także ofiary do puszek. Bardzo proszę organizacje parafialne, młodzież pod opieką katechetów, Akcję Katolicką, grupy charytatywne, a także organizacje społeczne i harcerzy, aby włączyli się do tej zbiórki.
Ufam, że nie ma w naszej diecezji ani jednego chłopca, ani jednej dziewczyny, którzy zostaliby w domu ze względu na brak pieniędzy na naukę. Otwórzmy oczy, by widzieć wnikliwiej potrzeby zwłaszcza rodzin dotkniętych bezrobociem, cierpiących z powodu długotrwałej choroby. Solidarność sąsiedzka, wrażliwość zespołów parafialnych niech wesprze informacją pracę diecezjalnej komisji stypendialnej.

III. Odpowiedzialność rodziców za szkołę

Głośna i ważna stała się dyskusja na temat współpracy rodziców ze szkołą, zwłaszcza w zakresie programów wychowawczych. Szczególną troską napawa nas fakt, że ekipa polityczna, która wygrała wybory, uważa się za uprawnioną do narzucania wszystkim Polakom własnego światopoglądu i ateistycznej ideologii. Zamierza się uczynić to przy pomocy wspólnego dobra, którym jest szkoła i cały system edukacji. Stąd też podejmowany jest w szkołach program demoralizacji przez wprowadzenie odpowiednich podręczników do zajęć przedmiotu wychowanie do życia w rodzinie.
System wyborów demokratycznych i upoważnianie przez głosowanie na konkretne osoby odnosi się do zlecenia im obowiązków za właściwe funkcjonowanie państwa, za gospodarkę i bezpieczeństwo obywateli; nie upoważnia natomiast do ingerowania w sprawy sumienia. Tym bardziej nie upoważnia do wykorzystywania takich struktur, jak szkoła, która powinna być miejscem najbardziej szanowanym i wolnym od jarmarcznego przetargu politycznych ugrupowań.
Bardzo gorąco proszę wszystkich rodziców, aby pomogli nauczycielom we właściwym wypełnianiu ich obowiązków. Jeżeli w jakiejkolwiek szkole, wbrew woli rodziców, niszczy się sumienia i wrażliwość uczniów przez wprowadzenie skandalicznych podręczników do przedmiotu wychowanie do życia w rodzinie, rodzice mają poważny obowiązek sumienia odwołać swoje dzieci z takich zajęć.
Na wspólną pracę nad prawym sumieniem, nad formowaniem sumienia naszej młodzieży, wraz z Księdzem Biskupem Tadeuszem spraszam wsparcie Bożego błogosławieństwa.