Umiłowani Siostry i Bracia!
Podczas sierpniowej pielgrzymki na krakowskich Błoniach Ojciec Święty Jan Paweł II mówił nam, że "nadszedł czas, aby orędzie o Bożym Miłosierdziu wlało w ludzkie serca nadzieję i stało się zarzewiem nowej cywilizacji - cywilizacji miłości". W tym też duchu odpowiedzieliśmy na nieszczęście powodzi, jakie dotknęło naszych sąsiadów w Europie. Z różnych stron naszego kraju popłynęła pomoc do Czech, Austrii, Niemiec, na Słowację, Węgry i do Francji. Do poszkodowanych pospieszyli polscy ratownicy, żołnierze i strażacy. Wielu z nas spontanicznie włączyło się w humanitarne wsparcie poprzez ofiary pieniężne i dary rzeczowe dla powodzian.
Wyrażam dziś wdzięczność Księżom Biskupom za ogłoszone apele o pomoc dla poszkodowanych; Księżom Proboszczom i ich współpracownikom w duszpasterstwie parafialnym - za zebrane dary; wszystkim Ofiarodawcom i ludziom dobrej woli - za gest serc i dowód solidarności z tymi, których dotknęło nieszczęście. Szczególną modlitwą obejmuję tych rodaków, którzy osobiście pospieszyli na ratunek ludziom dotkniętym skutkami żywiołu w ich miejscach zamieszkania.
Pamiętamy wsparcie udzielone nam w roku 1997 i w następnych latach, gdy powódź niszczyła różne regiony naszej Ojczyzny. Obecnie chcemy w duchu solidarności i wdzięczności wspomóc mieszkańców sąsiednich krajów, których dotknęło to nieszczęście. Caritas Polska, jak też wiele innych instytucji i organizacji charytatywnych, przekazuje niezbędną pomoc dla poszkodowanych oraz przygotowuje programy odbudowy zniszczonych domów mieszkalnych, placówek medycznych i socjalnych. Nasze indywidualne ofiary - nawet niewielkie - pozwolą na przywrócenie nadziei na lepszą przyszłość bliźnim, którzy niejednokrotnie stracili dorobek całego życia. Bądźmy świadkami Bożego miłosierdzia! Bądźmy solidarni i szczodrzy, niosąc pomoc ludziom cierpiącym z powodu katastrof nawiedzających nasz kontynent!
Wszystkim uczestniczącym w niesieniu pomocy naszym bliźnim boleśnie dotkniętym skutkami żywiołu i wszystkim Ofiarodawcom z serca błogosławię.