Kibice stojący za bramką przeciwnika właśnie podnieśli się ze swoich miejsc.
Sukces
Swego czasu apelowałem o to, by podsyłać mi wiadomości dotyczące sportowych wydarzeń, które niekoniecznie znane są szerszemu gronu odbiorców. Dziękuję zatem za nadesłanie informacji, którą w skrócie Państwu zrelacjonuję. Otóż w Centrum Tenisa Stołowego w Trzebini-Sierszy 3 czerwca odbyła się uroczystość udekorowania brązowymi medalami drużynowych mistrzostw Polski w tenisie stołowym sezonu 2007/2008 zespołu seniorów Parafialnego Klubu Sportowego TiM Kominki „Opoka” Trzebinia.
Drużyna z trzebińskiego osiedla Siersza występowała jako beniaminek w zakończonych w maju br. rozgrywkach ekstraklasy w tenisie stołowym. Rozegrała łącznie 18 meczów (11 wygrała, a 7 przegrała) i uzyskała 22 punkty.
Medaliści z Sierszy w zakończonym sezonie rozgrywkowym występowali w składzie: Krzysztof Kaczmarek - kapitan drużyny, Jakub Perek, Karol Strowski-Prus, Rafał Utylski oraz Adrian Kopczyk. Sportowy sukces tenisiści osiągnęli pod trenerskim okiem Kazimierza Noworyty.
Parafialny Klub Sportowy „Opoka” Trzebinia powstał w roku 1999 z inicjatywy ks. Stanisława Krzysika - proboszcza Parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Trzebini-Sierszy oraz Kazimierza Noworyty - trenera i kierownika sekcji tenisa stołowego.
Głównym celem założycieli klubu było stworzenie miejsca dla młodych ludzi, w którym mogliby czynnie spędzać wolny czas i rozwijać sportowe zainteresowania. Na potrzeby klubu wykorzystano pomieszczenia w piwnicach kościoła parafialnego w Sierszy, gdzie zorganizowano profesjonalne zaplecze do uprawiania tenisa stołowego.
„Opoka” wpisała się do historii Trzebini i powiatu chrzanowskiego jako pierwszy klub sportowy, który uplasował się na podium w oficjalnych krajowych rozgrywkach sportowych w dziedzinie gier zespołowych. Jest to również jeden z nielicznych parafialnych klubów sportowych w Polsce, który może się poszczycić tak znaczącymi osiągnięciami. Godne podkreślenia jest również to, że klub mocno angażuje się w życie lokalnej społeczności, organizując, poza uczestnictwem w oficjalnych rozgrywkach, liczne turnieje tenisa stołowego dla dzieci, młodzieży i dorosłych.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Jezus już jako młody człowiek wie, co jest najważniejsze. Nie działa przypadkowo, Jego życie ma centrum. My często żyjemy odwrotnie, wiele spraw staje się pilnych, ale niekoniecznie ważnych. I wtedy łatwo zgubić kierunek.
Tekst należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza związanej z wygnaniem babilońskim. To jedna z tzw. pieśni o Słudze, w których słowo Boga opisuje misję człowieka posłanego do ludu. Mówi ktoś, kto został uformowany przez słuchanie. W hebr. pojawia się obraz „języka ucznia” (limmudim) i „przebudzanego ucha”. W Biblii Tysiąclecia słychać „język wymowny”, a tło semickie wskazuje na ucznia, który uczy się mowy od Nauczyciela. Sługa nie przemawia z własnej inicjatywy. Każdy dzień zaczyna od słuchania, a dopiero potem od słowa, które krzepi strudzonego. Poranne „pobudzanie ucha” opisuje stałą formację, bez pośpiechu i bez skrótów. To tło odsłania, że posługa prorocka rodzi się z ciszy wobec Boga. Werset o „otwartym uchu” przypomina obrzęd z Wj 21,6, w którym niewolnik oddaje ucho na znak trwałej służby. Tu opisuje dobrowolną dyspozycyjność wobec Boga i brak cofania się. Potem pojawia się przemoc: biczowanie, wyrywanie brody, oplucie. Tekst nazywa szczegół, który w kulturze semickiej był znakiem hańby. Sługa przyjmuje to bez odwetu. Zostaje „niewzruszony”, bo Pan Bóg go wspiera. „Twarz jak głaz” opisuje moc wytrwania, podobną do Ez 3,8-9, gdzie prorok otrzymuje „czoło jak diament”. W Wielkim Tygodniu Kościół słyszy w tej pieśni portret Jezusa milczącego wobec zniewag. Cyryl Jerozolimski w katechezach o męce przytacza zdanie o policzkach i opluciu jako zapowiedź tego, co stało się na dziedzińcach przesłuchań. W tekście widać także pewność: wstyd nie ma ostatniego słowa. To słowo otwiera drogę od upokorzenia do zwycięstwa Boga, które objawia się w wierności Sługi.
Dziś rano izraelska policja uniemożliwiła łacińskiemu patriarsze Jerozolimy, kard. Pierbattiście Pizzaballi, oraz kustoszowi Ziemi Świętej, o. Francesco Lelpo, wejście do Bazyliki Grobu Świętego w Jerozolimie, gdy udawali się na celebrację Mszy w Niedzielę Palmową.
Poinformowano o tym we wspólnym komunikacie Łacińskiego Patriarchatu Jerozolimy i Kustodii Ziemi Świętej. Uniemożliwienie wejścia osobom, które „sprawują najwyższą odpowiedzialność kościelną w Kościele katolickim i w Miejscach Świętych”, stanowi – jak podkreślono – „środek wyraźnie nieracjonalny i poważnie nieproporcjonalny”. Decyzję uznano za „pochopną i zasadniczo błędną, powodowaną niewłaściwymi względami”, reprezentującą „poważne odejście od fundamentalnych zasad rozsądku, wolności kultu i poszanowania status quo”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
