Śmierć nie kojarzy się ludziom dobrze. Najczęściej poprzedzona jest cierpieniem. Nierzadko nieoczekiwanie przerywa życie osoby, która, miała jeszcze wiele do zrobienia na tym świecie. Często stanowi tabu - „nie wypada” o niej mówić. Innym razem zwłaszcza starsze osoby mówią o niej zbyt często, powodując tym samym jej bagatelizowanie czy spychanie na margines. Wiele kultur i cywilizacji wytworzyło odrębne wizje śmierci. W naszej, polskiej kulturze mamy dziś mieszaninę rozmaitych poglądów na ten temat. O dziwo, nawet praktykujący katolicy zdają się być często zagubieni w tej tematyce. Niektórzy przyjmują za prawdziwe poglądy sprzeczne z naszą wiarą, jak choćby wschodnią naukę o reinkarnacji. Skąd bierze się taka sytuacja? Ze strachu przed śmiercią.

Podręcznik dobrej śmierci

Wydawnictwo św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej wydało w ostatnich tygodniach książkę pt. „24 godziny nadziei”, nad którą patronat medialny sprawuje m.in. „Niedziela”. Książka przypomina katolikom, jaki powinien być ich stosunek do śmierci. Czytelnik nie znajdzie w niej jednak teologicznego wykładu o tym, czym jest śmierć. To swoisty leksykon postaci, których przejście do wieczności może posłużyć za wzór. Wpisuje się zatem w dawno zapomniany gatunek literacki - jest podręcznikiem dobrej śmierci. Jej autorzy - Aleksandra Kasica oraz ks. Robert Nęcek wybrali postacie, których śmierć spełniała jeden z następujących kryteriów: była publiczna, była następstwem głębokiej wiary lub też była świadomym przeżyciem mistycznym.

Jezus pokonał śmierć

Wszystkie trzy prezentowane w książce przypadki umierania wynikają z postawy Chrystusa wobec Jego własnej śmierci. Pan Jezus umierał publicznie, na oczach mieszkańców Jerozolimy. W gwarze miasta i ulicznym kurzu. Umierał, bo bezgranicznie wierzył Ojcu, iż jego śmierć jest konieczna. A ponieważ jest Bogiem, Jego śmierć miała charakter nadprzyrodzony, była przez Niego niejako kontrolowana i przeżywana w pełni świadomie, z towarzyszeniem Ojca i Ducha Świętego. Książka rozpoczyna się wywiadem z ks. Edwardem Stańkiem na temat śmierci Chrystusa.
Śmierć Pana Jezusa stanowi klucz do tego, czym jest śmierć dla każdego człowieka. Do momentu śmierci Mesjasza umieranie było dla ludzi krańcem wszystkiego. Człowiek, tracąc życie, stawał się niczym. Przez osobę swego Syna Pan Bóg zmienił śmierć w bramę do wieczności. Dał ludziom nadzieję, że po utracie życia ziemskiego następuje drugi etap - wiecznej szczęśliwości. Z pomocą łaski Bożej może ją osiągnąć każdy. Dzięki Jezusowi czas umierania nie jest czasem niepewności, lecz nadziei. Dlatego chrześcijanie nie boją się śmierci.

Jakie życie, taka śmierć

Nigdy nie wiemy, kiedy nastąpi kres naszego życia, w związku z tym na śmierć powinniśmy być przygotowani zawsze. Jak to rozumieć? Książka „24 godziny nadziei” pokazuje, że emocjonalnie człowiek nigdy nie jest przygotowany na śmierć. Zawsze będzie nam towarzyszyć uczucie żalu i straty. Jesteśmy przez grzech pierworodny bardzo przywiązani do tego świata.
Św. Joanna Beretta Molla, wymieniona w książce, świadomie wybrała życie dziecka zamiast chemioterapii. Bolało ją, oczywiście, że pozostawi na ziemi sieroty i wspaniałego męża. Jezus dał jej jednak nadzieję, że zaopiekuje się jej rodziną, a ją przyjmie w niebie.
Ks. Jerzy Popiełuszko, wydawałoby się, nie zakończył swej ziemskiej misji. Miał świadomość, że za to, co robi, czeka go męczeństwo, zanim jeszcze ujrzy jutrzenkę wolności na szarym komunistycznym niebie. Mimo to nadal odważnie niósł Ewangelię tym, którzy jej potrzebowali. Miał nadzieję, że Pan Bóg nie pozostawi swoich sług samych sobie. Przezwyciężył swój lęk przed śmiercią. Zakatowano go, jednak to on zwyciężył, nie system.
Jan Paweł II odchodził pod presją świata. Byli tacy, którzy chcieli pozbawić go godności biskupa Rzymu ze względu na stan zdrowia. Inni chętnie traktowali jego umieranie jako dochodowe widowisko. On jednak w swoim wielkim zaufaniu Bogu przypomniał światu, że umieranie ma swoją godność, której nikt nie może człowieka pozbawić. Wiedział, że Pan Bóg przeprowadzi go i przez ten moment. Efektem było zjawisko, które nigdy wcześniej nie miało miejsca w historii ludzkości. Wierni z wszystkich kontynentów, zjednoczeni w modlitwie, czuwali, ufając Panu, że to, co się stanie, będzie dobre. Nigdy wcześniej taka modlitewna fala nie przetoczyła się przez naszą planetę. Szatan na chwilę skulił ogon i nie był w stanie siać wśród ludu Bożego nienawiści i kłamstwa.

Śmierć i diabeł

Książka „24 godziny nadziei” pokazuje, że zawsze, kiedy ma miejsce dobra śmierć, diabeł przegrywa. Warto więc przygotować się na własną śmierć, biorąc przykład z opisanych w omawianej książce postaci. Przygotowanie następuje przez godne życie, ciągły stan otwarcia na łaskę uświęcającą, przez wiarę i nadzieję. Niekiedy również dzięki gotowości nawrócenia. Pan Bóg nie oszukuje nas, nie mówi, że śmierć jest łatwa i przyjemna. Pokazuje nam jednak, że może ona dać umierającemu niekończącą się radość, wynikającą ze spotkania z Panem.

Aleksandra Kasica, Robert Nęcek, „24 godziny nadziei”, Wydawnictwo św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej, ul. Straszewskiego 2, 31-101 Kraków, tel. (0-12) 429-52-17, www.stanislawbm.pl.