Wielkanoc - czy tylko wielki dzień?

Wielu z nas przyzwyczaiło się już pewnie do tego, że świętujemy Boże Narodzenie z choinką w domu, prezentami i suto zastawionym stołem. Po kilkunastu tygodniach przychodzi Wielki Post, w którym odmawiamy sobie smaczniejszych pokarmów i udziału w zabawach, aby ponownie zasiąść do stołu uginającego się od wyszukanych i barwnie udekorowanych potraw. Na komodzie pojawia się świąteczny stroik z zajączkiem - ewentualnie z cukrowym barankiem - a w portfelu zdecydowanie ubywa pieniędzy. Przyjdzie śmigus-dyngus ze swoimi regionalnymi zwyczajami, a we wtorek po świętach będziemy sentymentalnie powtarzać: „Święta, święta... i po świętach”. Wielu z nas w noc z Wielkiej Soboty na Niedzielę Wielkanocną po prostu smacznie śpi - jak każdej innej nocy. Koszyk z pokarmami poświęcony, więc rano trzeba będzie wstać z nową siłą i zasiąść do wielkanocnego stołu, wyprowadzić psa, odwiedzić rodzinę no i... może pójść do kościoła, bo w końcu są święta, więc wypada. Tymczasem nie zdajemy sobie sprawy, że przesypiamy najważniejsze święto chrześcijańskie, upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.
Aby zmienić tę wszechobecną sytuację, panującą nawet wśród praktykujących katolików, warto przedstawić znaczenie i wartość tych najstarszych świąt, obchodzonych przez wszystkich chrześcijan na całym świecie.
Wielkanoc, zwana również Paschą lub Niedzielą Wielkanocną, poprzedzona jest Wielkim Tygodniem, w którym wyróżnia się czwartek, piątek i sobotę jako tzw. Triduum Paschalne, czyli trzy dni szczególnych wydarzeń związanych z Jezusem Chrystusem. W czwartek wieczorem ustanawia On Eucharystię i kapłaństwo, aby w perspektywie swojego odejścia pozostać w Kościele i działać w nim właśnie przez sakramenty święte i być obecnym pod osłoną białego Chleba. Następnie Jezus udaje się na modlitwę do Ogrójca, gdzie zostaje zdradzony przez swojego ucznia i aresztowany. Ciemnica przygotowana w kościołach, do której przenoszony jest Najświętszy Sakrament, symbolizuje noc, którą Chrystus spędził w więzieniu. W piątek Jezus umiera na krzyżu. Tego dnia w Kościele na całym świecie nie sprawuje się Eucharystii, a liturgia skupia sie wokół „drzewa krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata”. Sobota - kiedy Jezus spoczywał w grobie - to dzień odwiedzin i adoracji grobu Chrystusa, zaś po zapadnięciu zmroku rozpoczyna się najważniejsza celebracja liturgiczna Kościoła: Wigilia Paschalna. Jeszcze raz warto powtórzyć - to najważniejsze wydarzenie w całym roku liturgicznym. Na Mszy św. rozpoczynającej się w naszych parafiach w Wielką Sobotę około godziny 20-22, czyli po zapadnięciu zmroku, rozpoczyna się Wielka Noc, ta, której mroki rozświetlił blask Zmartwychwstałego. Tu właśnie rozbrzmiewa uroczyste „Alleluja”, które oznajmia światu, że Chrystus zmartwychwstał. Pobłogosławiony ogień symbolizuje światło Chrystusa, które rozjaśniło mroki niewiary i grzechu. To prawdziwa Pascha, czyli przejście Chrystusa ze śmierci do życia. Zapowiadał ją już Mojżesz, gdy przeprowadzał naród wybrany z niewoli egipskiej do ziemi obiecanej, krainy wolności i dobrobytu.
Drogi Czytelniku! Nie zmarnuj tego dnia, a właściwie nocy. To jest największa i najświętsza Noc. Wydarzyło się podczas niej zbyt wiele dla Twojego życia i wieczności, byś ją po prostu przespał.

O. Marek Wódka, franciszkanin, Radio Niepokalanów

Oczekujemy na listy pod adresem:
„Niedziela”, ul. 3 Maja 12
42-200 Częstochowa.
Na kopercie należy napisać: „Listy”
redakcja@niedziela.pl