Komisja Europejska utworzyła stronę internetową Dolceta www.dolceta.eu, zapewniającą edukację dorosłych konsumentów - strona ta jest tłumaczona na wszystkie języki urzędowe Unii (na razie z wyjątkiem rumuńskiego i bułgarskiego) i jest dostosowana do potrzeb każdego z rynków krajowych.
Uczniom szkół średnich rozdawana jest książeczka „Europe Diary”, informująca o ich prawach jako konsumentów. Zawiera ona m.in. rozdział dotyczący pieniądza i zadłużenia, w którym wyjaśnia się sposób działania instytucji i produktów finansowych oraz ostrzega przed zagrożeniami płynącymi z nadmiernego zadłużania się.
Zdaniem Parlamentu Europejskiego, rządy krajowe powinny odgrywać kluczową rolę w zapewnieniu edukacji finansowej, należy jednak opracować na szczeblu unijnym podstawowy program edukacyjny w dziedzinie finansów. Program ten winien obejmować wspólne zasady, które mogłyby być stosowane we wszystkich państwach członkowskich, a jednocześnie uwzględniać szczególne wymogi każdego państwa członkowskiego, a następnie być włączony do programu szkolnego. Należy też opracować specjalną strategię zwiększenia wiedzy na temat finansów w różnych grupach społecznych - wśród dzieci w szkołach podstawowych, nastolatków w szkołach średnich, studentów szkół wyższych, dorosłych i emerytów. Państwa członkowskie powinny utworzyć sieć edukacji finansowej, w której uczestniczyłby zarówno sektor rządowy, jak i pozarządowy.
Komisja Europejska ma też zachęcać państwa członkowskie do stworzenia specjalnej formy edukacji finansowej, zaprojektowanej dla klientów zbliżających się do końca kariery zawodowej lub pobierających świadczenia emerytalno-rentowe. Kwestia ta ma kluczowe znaczenie, ponieważ obecne systemy zabezpieczenia społecznego są tworzone w taki sposób, by ryzyko ponosili obywatele, a nie państwa. Istnieje też pomysł utworzenia linii budżetowej, dotyczącej organizacji programów edukacji finansowej na szczeblu unijnym oraz przeznaczenia środków finansowych na kampanie medialne zwiększające wiedzę konsumentów na temat problemów wynikających z niskiego poziomu wiedzy finansowej w UE - zwłaszcza by przeciwdziałać negatywnym skutkom publikowanych w mediach reklam, zachęcających do korzystania z rozmaitych „okazji” finansowych.
Im większą wiedzę mają klienci, tym lepsze decyzje są w stanie podejmować, umiejąc krytycznie ocenić przedstawioną im ofertę, oraz lepiej zrozumieć przekazane im informacje. Osoby, które zdobyły jakiekolwiek wykształcenie w kwestiach finansowych, znacznie częściej podejmują działalność finansową. Ponadto wyższy poziom edukacji finansowej może zachęcić także klientów o niższych dochodach do oszczędzania i planowania przyszłości. Edukacja finansowa, poza indywidualnymi korzyściami obywateli, może też przynieść korzyści gospodarce jako całości, przyczyniając się do stabilizacji finansowej, pomagając klientom w wyborze odpowiednich produktów i usług, a w efekcie prowadząc do obniżenia liczby niespłaconych kredytów oraz wyboru bardziej zróżnicowanych i przez to bezpieczniejszych oszczędności i inwestycji. Obywatele, którzy nabierają pewności w inwestowaniu, mogą zapewnić dodatkową płynność rynków kapitałowych.

redakcja@gb.pl