Próbą poszukiwania wartości duchowych i wypowiedzenia wszystkiego, co bliskie sercu, jest organizowany od 17 lat przez Regionalny Ośrodek Kultury w Częstochowie Ogólnopolski Konkurs Recytatorski „Sacrum w literaturze”. Partnerem organizacyjnym jest Stowarzyszenie Przyjaciół „Gaude Mater”, patronem medialnym - Tygodnik Katolicki „Niedziela”, a opiekę nad przedsięwzięciem sprawują Marszałek Województwa Śląskiego, Prezydent Miasta Częstochowy i Starosta Częstochowski. Tegoroczna - 17. edycja konkursu odbyła się w dniach 12-14 czerwca z udziałem finalistów wyłonionych podczas regionalnych i wojewódzkich eliminacji. Doskonałym wprowadzeniem w klimat poezji stał się wernisaż wystawy fotogramów wenezuelskiego artysty Aarona Sosa, który za pomocą czerni i bieli, operując światłem i cieniem, przedstawiał poezję i piękno dnia codziennego, nie zawsze dostrzegane gołym okiem. Ucztą duchową stał się recital fortepianowy Aleksandry Jabłońskiej z towarzyszącym na skrzypcach Krzysztofem Lasoniem, inaugurujący tegoroczne „Sacrum w literaturze”. W programie konkursu nie zabrakło cieszących się wielkim powodzeniem warsztatów artystycznych, poprowadzonych przez Bożenę Suchocką z Akademii Teatralnej w Warszawie, i tradycyjnego koncertu laureatów, zaprezentowanego na scenie Teatru im. Adama Mickiewicza w reżyserii Roberta Dorosławskiego. Częstochowskie spotkania z poezją są zwieńczeniem wielu miesięcy sięgania do źródeł wiary, poszukiwania sacrum w życiu, otaczającym świecie i własnym we wnętrzu. Tegorocznymi laureatami zostali: w kategorii recytacji - przy braku I nagrody - Alicja Czarnuszka z Krajowego Centrum Kultury Polskiego Związku Niewidomych - II nagroda, Aleksandra Bykowska z woj. łódzkiego i Monika Kowalczyk z woj. świętokrzyskiego - III nagroda, Katarzyna Anna Linke z woj. śląskiego i Tomasz Kulesza z woj. podkarpackiego - wyróżnienie; w kategorii poezji śpiewanej: I miejsce ex aequo - Michał Kosela z woj. zachodniopomorskiego i Jakub Pawlak z woj. łódzkiego, II miejsce - Wojciech Makowski z woj. dolnośląskiego, wyróżnienia - Weronika Żółkoś z woj. podkarpackiego i Katarzyna Słobodzian z woj. lubuskiego. Nagrodę specjalną Przeora Klasztoru na Jasnej Górze za prezentację utworu o tematyce maryjnej wręczył Weronice Żółkoś o. Robert Jasiulewicz. Swoistym zwieńczeniem konkursu, dającym niezapomniane przeżycia, stał się koncert Antoniny Krzysztoń pod znamiennym tytułem: „Uwierz mi jeszcze raz”.
Księga Daniela opowiada o trzech młodzieńcach w piecu. Dzisiejszy fragment pochodzi z tradycji greckiej tej księgi, włączonej między Dn 3,23 a dalszy ciąg opowiadania. Św. Hieronim zauważa, że tekst hebrajsko‑aramejski urywa się przed tą modlitwą. Sama została zachowana w greckich rękopisach. Azariasz modli się „w środku ognia”. Miejsce zagrożenia staje się miejscem modlitwy. Pierwsze zdania uznają sprawiedliwość Boga. Potem pada wyznanie win w liczbie mnogiej. Hieronim podkreśla, że młodzieńcy nie ponosili osobistej winy za dawne odstępstwa, a mówią jako przedstawiciele narodu. Niewinny staje przy winnych i bierze na siebie ciężar wspólnego wstydu. Modlitwa nie ukrywa klęski. Lud został „umniejszony” i upokorzony. Pojawia się prośba „dla Twego imienia”. Imię w Biblii oznacza rozpoznawalność Boga w dziejach. Azariasz prosi, aby Bóg nie odsunął swojego miłosierdzia, mimo że czyny ludu na to zasługują. Tekst wspomina brak wodza, proroka i ofiar. Zostaje tylko postawa skruchy i pokory, która w warunkach wygnania zastępuje to, czego nie można złożyć w świątyni. Hieronim zaznacza, że te słowa mają szczególną wagę w czasie prześladowań; wspólnota traci świętych ludzi i nie może składać ofiar. Modlitwa odwołuje się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz do obietnicy licznego potomstwa. Pamięć o ojcach staje się językiem nadziei. Tekst łączy prawdę o grzechu z odwagą proszenia. Prośba nie zmierza do pokazowego znaku. Ona zmierza do ocalenia, które pokazuje, że Bóg słyszy także z wnętrza płomieni.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Wioska Qlayaa, jak wskazuje jej nazwa, jest „małą fortecą” chrześcijaństwa na pograniczu z Izraelem. Zamieszkuje ją około 900 chrześcijańskich rodzin, których proboszczem był ojciec Pierre El Raii. Maronicki kapłan zginął od izraelskiego pocisku, gdy ruszył na pomoc rannemu parafianinowi.
W chrześcijanach zamieszkujących południe Libanu jest wewnętrzny opór przed opuszczeniem ziemi swych przodków. Trwają na niej mimo kolejnych konfliktów i narastającego obecnie zagrożenia. Gdy wojna w Zatoce Perskiej rozlała się na Liban, mieszkańcy terenów graniczących z Izraelem, otrzymali nakaz ewakuacji. Ojciec Pierre El Raii zabił wówczas w dzwon kościoła św. Jerzego, ogłaszając światu, że wyznawcy Chrystusa dalej będą trwali i nie opuszczą swych domów. Wypowiedział wówczas słowa, które powtórzył tuż przed śmiercią w rozmowie z chrześcijańską telewizją Télé Lumière: „W obliczu bombardowań naszą bronią pozostaje wiara, pragnienie pokoju i nadzieja na zmartwychwstanie po obecnych cierpieniach”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
