Czy kobieta odnajdzie swoje miejsce w Kościele? O to już nie pytajmy! Lepiej sprawdźmy, czym zajmują się świeckie kobiety zaangażowane w posługę.

Organistki, zakrystianki, panie prezes…

Nasza rozmówczyni p. Katarzyna Nowacka jest organistką. Na co dzień posługuje w parafii św. Kazimierza Królewicza w Częstochowie, niedawno zaczęła prowadzić także scholę dziecięcą, ale śpiewa również w archidiecezjalnej scholi liturgicznej Domine Jesu. Jak sama mówi, nie jest łatwo łączyć ze sobą tyle obowiązków, ale Pan Bóg umacnia na ścieżkach życia. – Kobiecie w Kościele jest trudniej tylko dlatego, że my chcemy być we wszystkim najlepsze, a czasem nie jest łatwo pogodzić pracę zawodową, dom, rodzinę, przyjaciół i posługę. Ale Pan mnie prowadzi w tej służbie – mówi. Pani Kasia jest organistką, ale w parafiach widzimy też świeckie zakrystianki, prowadzące wspólnoty kobiety, panie prezes na wyższych szczeblach. – Staram się jak najlepiej służyć Bogu i ludziom. To przynosi wiele satysfakcji, mimo zmęczenia i innych obowiązków z wielką radością angażuje się w życie parafii. Zależy mi na tym, żeby przekazać przez muzykę Słowo Boże, żeby wierni dzięki temu doznali Bożej bliskości. A ludzie są wdzięczni, często dziękują i mówią wiele miłych słów o mojej posłudze. To dodaje jeszcze więcej siły do dalszej pracy – mówi organistka. Pani Kasia stosunkowo niedawno rozpoczęła pracę jako organistka, bo przed 4 latami ukończyła szkołę organistowską. – Miałam w sobie dużo lęków i niepokoju, czy dam radę posługiwać jako organistka. Miałam świadomość, jaki ciężar odpowiedzialności trzeba udźwignąć i to było powodem dość długiej przerwy od skończenia szkoły organistowskiej do momentu podjęcia konkretnej posługi w parafii. Pan Bóg mnie tak prowadzi przez życie, że praca się znalazła, właśnie najpierw po to, żeby się przełamać.

Miejsce dla każdego

– W Kościele każdy z nas ma swoje miejsce. Jeśli ktoś jeszcze go nie odnalazł, to naprawdę trzeba się rozejrzeć, bo ono czeka na człowieka – zachęca nasza rozmówczyni. Dodaje, że, jak wynika z jej obserwacji, kobiet w Kościele jest więcej niż mężczyzn, są one też bardziej aktywne, chcą się angażować w różne aktywności. – Wydaje mi się jednak, że kobiecie jest trudniej się przebić, mimo że jest nas więcej, mamy więcej zapału do służby. Widzę, że we wspólnotach liczba kobiet przewyższa liczbę mężczyzn. Śpiewałam w różnych chórach i dysproporcje między nami były widoczne: 3-4 mężczyzn, a 15-16 kobiet. Może jest nam, kobietom, trudniej pogodzić ze sobą wszystkie swoje codzienne zajęcia, ale jak już w coś wchodzimy to na 100%, z pełnym zaangażowaniem. Jeżeli Pan Bóg chce od nas włączenia się w jakąś kościelną posługę, to już tak nami pokieruje, że wszystko się ułoży – na swoim przykładzie podkreśla pani Kasia. – Wszystko na Bożą chwałę! Ale nie ma co ukrywać – miłe słowa usłyszane od parafian przynoszą wielką wdzięczność. Parafia św. Kazimierza Królewicza to same życzliwe osoby, które doceniają mój wysiłek związany z posługą. Współpraca z księdzem proboszczem również układa się bardzo dobrze. Mamy tego samego ducha liturgii, a to jest najważniejsze – podsumowuje.

Na Dzień Kobiet, ale i każdy kolejny dzień, wszystkim naszym Czytelniczkom życzymy Bożego błogosławieństwa. Niech Matka Boża pomaga kobiecym, matczynym ramieniem w codziennym życiu, przynosi pokój i spokój. Niech Pan Bóg stwarza w Was serce czyste, piękne i zawsze otwarte na miłość, ludzi i Kościół.