Cud życia, a nie „problem”

Przerażające jest to, że niektóre kobiety mające dzieci cały swój wysiłek i wolny czas poświęcają na „wspieranie się podczas farmakologicznej aborcji”, nazywając je „wirtualnym trzymaniem za rękę”. A wszystko to odbywa się na forach internetowych. Pisze na ten temat Joanna Podgórska w tekście pt. „Świeża krew prosi o pomoc”, zamieszczonym w 45. numerze „Polityki”(z 7 listopada 2009 r.), nazywając owe panie wolontariuszkami niosącymi pomoc zagubionym i zrozpaczonym kobietom. Autorka ubolewa, że w Polsce aborcja jest prawnie zakazana, i z uznaniem wypowiada się o „wolontariuszkach”, które z oddaniem informują, jak można dokonać farmakologicznej aborcji oraz gdzie można zakupić pigułki wczesnoporonne, które zabijają poczęte życie. Poczęte dziecko nie jest tutaj osobą, ale „problemem”, którego trzeba się jak najszybciej pozbyć.
A dziecko jest przecież darem Boga, dlatego trzeba je przyjąć z miłością. Więcej - od momentu poczęcia jest człowiekiem. Przekonał się o tym podczas prowadzonych badań dr Bernard Nathanson, który najpierw - w latach 60. - walczył o zniesienie zakazu aborcji w USA, był dyrektorem potężnej kliniki aborcyjnej i sam pozbawił życia 75 tys. poczętych dzieci, a potem zrezygnował z pracy w klinice aborcyjnej i został szefem szpitalnego oddziału ginekologii. Przez kolejne lata prowadził badania na płodach za pomocą USG i monitorowania pracy serca dziecka. Powiedział: - Zebrałem zasób danych naukowych, które przekonały mnie, że życie ludzkie zaczyna się od poczęcia. Płód ludzki jest osobą; jest bezbronny i delikatny - musi być chroniony.
Poza tym nie jest prawdą, że aborcja farmakologiczna jest metodą prostą i bezpieczną - może spowodować komplikacje zdrowotne u kobiet. Muszą wiedzieć o tym również wspomniane „wolontariuszki”.
Trzeba ciągle pamiętać o postaciach godnych naśladowania, które poświęciły swoje życie, żeby ratować życie dzieci nienarodzonych. Przykładem może być św. Joanna Beretta Molla czy śp. Agata Mróz. Dla nich życie dziecka było ważniejsze niż ich własne. Chore na raka, zrezygnowały z chemioterapii, aby ich dzieci mogły się urodzić zdrowe. Bóg jest dawcą życia i tylko On ma prawo je odebrać. Człowiekowi nie wolno zabijać drugiego człowieka, mówi o tym
V przykazanie Dekalogu. Nie ma takiej sytuacji, która uprawniałaby do takiego czynu. Zresztą nie można nikomu pomóc, zabijając człowieka. Św. Matka
Teresa z Kalkuty przestrzegała: „Tym, co najbardziej niszczy pokój we współczesnym świecie, jest aborcja - ponieważ jeżeli matka może zabić swoje własne dziecko, co może powstrzymać Ciebie i mnie od zabijania się nawzajem?”.

Ewa Rembielak

Oczekujemy na listy pod adresem:
„Niedziela”, ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa.
Na kopercie należy napisać: „Listy”
e-mail: redakcja@niedziela.pl