Wypowiadane z pokorą „słowo” uczy szacunku do zawartych w nim przeżyć minionych lat, z których rodzi się współczesna kultura „bycia” w społeczeństwie. „Słowo usłyszane” jest pomostem, którym ludzka pamięć łączy teraźniejszość z przeszłością. „Słowo zrozumiane” staje się zalążkiem naszej tożsamości, pozwala odkryć, w jakiej mierze jesteśmy wierni sobie, a tym samym, na ile istniejemy jako wrażliwi na otaczającą nas rzeczywistość ludzie. Podobne przemyślenia towarzyszyły uczestnikom Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Słowa „Verba Sacra”, na który już po raz dziewiąty zaprosił jego główny inicjator i organizator - dyrektor projektu „Verba Sacra” Przemysław Basiński.
Festiwal, trwający od 7 do 24 listopada br., obfitował w takie wydarzenia, jak: „Gala Biblijna - «Modlitwy z Qumran»”, „Wielka Gala Słowackiego - «Beniowski»”, „Wielka Klasyka - Stanisław Vincenz: «Na wysokiej połoninie»”, „Wieczór austriacki - Paul Celan - wiersze”, „Festiwal Zapasiewicza - Gala Specjalna: «Zapasiewicz in memoriam»”, którego dopełnieniem były projekcje wideo, poświęcone pamięci wybitnego aktora. Nawiązując do twórczych tradycji „Verba Sacra”, nie mogło zabraknąć międzynarodowego konkursu na interpretację tekstu biblijnego i klasycznego. Różnorodność wydarzeń nie przeszkodziła jednak w ich duchowej percepcji, gdyż każde z nich było wierne festiwalowej idei - utrwalaniu i jednoczeniu dziejowych wartości na gruncie artystycznym, naukowym i religijnym.
Twórczy nastrój IX edycji Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Słowa „Verba Sacra” sprawił, że wszystkie jego elementy miały walory prawdziwego spotkania, do którego każdy jego uczestnik wnosi własną „prawdę”. W szczególny sposób przekonali się o tym ci, którzy 8 listopada w poznańskiej katedrze złożyli swoje dłonie do „Modlitw z Qumran”. To przecież właśnie one - jak wynikało z komentarza autora wyboru tekstów do niedzielnej prezentacji dr. Zdzisława J. Kapery z Uniwersytetu Jagiellońskiego - były odprawiane w poczuciu wspólnoty, pozwalającej „z nadejściem dnia, i nocy wchodzić do Przymierza Bożego, i kiedy nadchodził wieczór i ranek, odmawiać Jego przykazania”.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
Wiara, która w nas mieszka, rozświetla najciemniejsze i najbardziej bolesne chwile naszego życia nieodzownym światłem, które pomaga nam odważnie iść dalej ku celowi. Jezus wyprzedza nas na tej drodze śmierci i zmartwychwstania, która wymaga cierpliwości i wytrwałości. Bądźcie pewni Jego bliskości i czułości: On nie jest daleko od tego, co przeżywacie – przeciwnie – dzieli to z wami i niesie razem z wami - powiedział Papież podczas spotkania z rodzinami ofiar pożaru w szwajcarskiej miejscowości - informuje Vatican News.
Do tragicznego w skutkach pożaru baru doszło w noc sylwestrową około godz. 1.30. Bilans katastrofy jest przerażający: zginęło 40 osób, w większości bardzo młodych, a 116 zostało rannych. Około 80 poszkodowanych wciąż przebywa w szpitalach z ciężkimi oparzeniami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.