Reklama

Charyzmatyczny duszpasterz Polonii

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne zasługi w służbie duszpasterskiej i krzewienie wartości narodowych wśród Polonii” został odznaczony biskup pomocniczy archidiecezji lubelskiej Ryszard Karpiński.
Uroczystość odznaczenia odbyła się 26 kwietnia br. w gmachu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Odznaczenie, nadane przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, wręczyły Genowefa Tokarska - wojewoda lubelski i Elżbieta Kruk - poseł na Sejm. Niecodzienne spotkanie, odbywające się podczas I Lubelskich Dni Personalizmu, poprowadził rektor KUL-u ks. prof. Stanisław Wilk. - Przeżywamy uroczystość odznaczenia człowieka, który tak wiele lat swego życia poświęcił służbie Polonii, służbie rodakom przebywającym na emigracji - mówił Ksiądz Rektor. - Podróże, spotkania, przemówienia i zachęty, sytuacje, kiedy trzeba było podać pomocną dłoń lub pomóc w rozwiązaniu trudności, były udziałem Księdza Biskupa na wszystkich kontynentach, gdzie bije polskie serce.

Na podobieństwo św. Pawła Apostoła

W laudacji, wygłoszonej przez ks. prof. Edwarda Walewandra, została podkreślona wyjątkowa osobowość bp. Karpińskiego, nazwanego charyzmatycznym duszpasterzem Polonii. Ks. Walewander przypomniał najważniejsze wydarzenia z życia Laureata, zwracając uwagę na te, które w sposób szczególny przygotowywały Księdza Biskupa do pełnienia posługi wśród Polonii. - W czasie studiów w Rzymie przyszły Duszpasterz Polonii zdobywał „rzymską” perspektywę świata i znajomość kilku języków obcych. Dzięki łatwości w nawiązywaniu kontaktów, niezauważalnie stał się łącznikiem między Rzymem a Polakami na całym świecie - mówił. Gdy w 1985 r. ks. Karpiński został mianowany biskupem pomocniczym diecezji lubelskiej, w herbie umieścił statek płynący po morzu i słowa: „Nieść pomoc ludziom w drodze”. Takie cechy charakteru, jak serdeczność, życzliwość, otwartość wobec kapłanów i świeckich, wypływająca z serca potrzeba niesienia pomocy czy umiejętność słuchania były Księdzu Biskupowi szczególnie potrzebne podczas pełnienia różnych funkcji w Kościele, m.in. konsultora Papieskiej Komisji ds. Duszpasterstwa, Migracji i Turystyki w Rzymie, przewodniczącego Zespołu Pomocy Kościelnej dla Katolików na Wschodzie czy delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji. - Biskup Ryszard apostołował po całym świecie na podobieństwo św. Pawła Apostoła - porównywał ks. Walewander. I dla uzasadnienia podał imponującą liczbę podróży apostolskich: 175, w tym 75 jako delegat KEP. - Wszędzie mówił, że Polonia powinna zachować wiarę katolicką i pozostać wierna Bogu i Ojczyźnie - podkreślił Laudator. - Zawsze twierdził, że zakładanie placówek duszpasterstwa emigracyjnego to nie przywilej, ale obowiązek.

Apostolska pasja

W imieniu Metropolity Lubelskiego gratulacje bp. Karpińskiemu złożył bp Mieczysław Cisło, wyrażając radość, że jego „wysiłki w pracy biskupiej wobec rodaków w świecie zostały dostrzeżone i docenione”. Bp Cisło zaznaczył, że „posługa Biskupa Ryszarda nie była pełnieniem obowiązku, ale apostolską pasją”.
Sam Laureat z wielkim wzruszeniem podkreślał, że przyjmuje to wyjątkowe odznaczenie z wielkim szacunkiem dla osoby Prezydenta RP oraz tych, którzy przyczynili się do jego przyznania. - Cieszę się, że w ten sposób, w mojej skromnej osobie zostali dowartościowani kapłani, siostry zakonne i świeccy, którzy od zarania emigracji polskiej troszczyli się o ducha narodu i wiarę naszych rodaków na różnych kontynentach - mówił bp Karpiński. - Przecież, gdyby nie organizowanie szkół polskich przy polskich misjach katolickich, ogromna większość polskich dzieci pozostałaby bez znajomości ojczystego języka i kultury, nie mówiąc już o wierze. Jest to w rezultacie dowartościowanie całej armii apostolstwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

W Lublinie dziecko przeżyło aborcję

2026-05-28 14:48

[ TEMATY ]

aborcja

Lublin

Adobe Stock

Fundacja Życie i Rodzina otrzymała oficjalne potwierdzenie, że w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Lublinie dziecko przeżyło aborcję. Najprawdopodobniej była to późna aborcja eugeniczna na zaświadczenie od psychiatry.

Szpital zataja dokładną datę zdarzenia, a także ukrywa, co zrobiono z dzieckiem, ile ono żyło i w jaki sposób zostało pozbawione życia. W odpowiedzi na pytania w ramach dostępu do informacji publicznej dyrekcja lubelskiego szpitala potwierdziła, że w okresie od 1 stycznia do końca 2025 roku jedno dziecko przeżyło swoją aborcję. W ciągu ostatnich 3 lat w murach tej lecznicy zabito: 2023 – 1 dziecko, 2024 – 2 dzieci, 2025 – 4 dzieci.
CZYTAJ DALEJ

Od Jasnej Góry po Fatimę. Świat modli się z Leonem XIV

2026-05-30 12:56

[ TEMATY ]

modlitwa

facebook.com/Jasna Góra

Już dziś wieczorem o godz. 19.00 najważniejsze sanktuaria maryjne świata połączą się z Ojcem Świętym w modlitwie różańcowej o pokój. Na papieskie wezwanie odpowiedziały m.in. Jasna Góra, Fatima, Lourdes, Medziugorie, Loreto, Zarwanica na Ukrainie oraz sanktuaria na Filipinach i w Libanie. Z różnych kontynentów popłynie jedna modlitwa o zakończenie wojen, pojednanie narodów i pokój w ludzkich sercach.

W odpowiedzi na liczne konflikty zbrojne, napięcia społeczne i kryzysy humanitarne Leon XIV zaprosił wiernych do wspólnej modlitwy różańcowej o pokój. Papież wraz z wiernymi będzie modlił się w Ogrodach Watykańskich przy grocie Matki Bożej z Lourdes. Na zaproszenie Ojca Świętego we wspólną modlitwę zaangażowały się sanktuaria szczególnie związane z orędziem pokoju oraz modlitwą za narody dotknięte cierpieniem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję