Kołacinek to dawna wieś stanowiąca własność książąt mazowieckich, w dokumentach wspominana już w 1256 i 1334 r. - w przywileju księcia mazowieckiego Ziemowita. Z czasem stała się wsią szlachecką. Od XVI do XVII w. właścicielami tej miejscowości zwanej wtedy Kołaczynkiem była rodzina Plichtów herbu Półkozic. Według niektórych źródeł, tutejsza parafia została erygowana przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię Skotnickiego przy istniejącym już kościele Wszystkich Świętych. Była to świątynia drewniana, ufundowana przez możnowładców mazowieckich (wzmiankowana w 1521 r.) i przetrwała do czasu wystawienia obecnego kościoła. Obecny, drewniany kościół Wszystkich Świętych został ufundowany przez rodzinę Plichtów. 12 czerwca 1673 r. zakończono jego budowę. Rok wcześniej arcybiskup gnieźnieński Mikołaj
Prażmowski wyniósł go do godności prepozytury. W 1788 r. został przebudowany. Dobudowano wtedy boczne kaplice. W 1870 r. - gdy już się chylił ku upadkowi - został odbudowany od fundamentów. Wtedy też dobudowano nową kruchtę i zakrystię oraz zakupiono nową sygnaturkę. Jest to świątynia orientowana, konstrukcji zrębowej. Do zabytków stanowiących własność parafii należą: ołtarz główny z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej oraz dwa boczne o charakterze klasycystycznym. Zabytkiem są także obrazy: św. Gertrudy, św. Szczepana, Matki Bożej, św. Pawła oraz Ucieczki Świętej Rodziny do Egiptu. Przy tutejszym kościele odnotowano istnienie Bractwa św. Barbary, założonego w 1909 r. Obecnie parafia Wszystkich Świętych w Kołacinku należy do dekanatu brzezińskiego. Proboszczem jej jest ks. Ryszard Grefkowicz.