Film „Jan Paweł II. Szukałem Was...” nie jest ani biografią, ani kolejną kronikarską opowieścią, lecz nowoczesnym filmem dokumentalnym. - A jednocześnie jest doskonałą ilustracją świętości. W filmowy sposób pokazuje to, co zawarte zostało w „Positio” - podkreśla ks. prał. Sławomir Oder, postulator procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II.
Obraz w reżyserii Jarosława Szmidta zaskakuje widza ujęciami. Zdjęcia wykonywano m.in. ze śmigłowców i najazdów, czyli w sposób wydawałoby się zarezerwowany dla wielkich produkcji fabularnych. Dynamicznym obrazom towarzyszy przestrzenny dźwięk oraz muzyka Michała Lorenca. W połączeniu z materiałami archiwalnymi powstał niepowtarzalny filmowy obraz Jana Pawła II. - Z jednej strony pokazano prawdziwego Papieża, a z drugiej nie spłycono go. Ten film idzie głębiej niż te, które do tej pory widziałem - mówi „Niedzieli” ks. Piotr Prieto z prałatury Opus Dei w Polsce.

Po śladach Jana Pawła II

Jarosław Szmidt jest filmowcem młodego pokolenia. - Urodziłem się w 1978 r., kiedy wybrano kard. Wojtyłę na Papieża. Dokładnie w moje 27. urodziny Jan Paweł II umarł - wyznaje w rozmowie z „Niedzielą” Szmidt.
Dokument kręcony był przez cztery lata w 12 krajach. W sumie filmowcy odwiedzili 120 miejsc na czterech kontynentach. Udało im się „otworzyć” drzwi, za które kamera zagląda niezwykle rzadko, i odnaleźć niepublikowane archiwalia. O Janie Pawle II opowiadają najwięksi przywódcy religijni i polityczni. A także osoby, które współpracowały blisko z Papieżem.
- Pontyfikat Jana Pawła II był bardzo bogaty. Skupiliśmy się na tym, co było przełomowe dla świata i Kościoła - opowiada Stanisław Szymański, producent filmu. A Jarosław Szmidt dodaje: - Chcieliśmy zrozumieć i pokazać wielkość Jana Pawła II. Próbujemy też odpowiedzieć na pytanie, co było w nim takiego, że wszędzie, dokąd przybywał, zmieniali się nie tylko ludzie, ale także zmieniał się świat.
W tę wyjątkową podróż śladami Jana Pawła II zabiera nas Krzysztof Ziemiec, który relacjonował papieskie pielgrzymki. Znany z TVP dziennikarz oprowadza widzów po miejscach, jakie w trakcie 27 lat pontyfikatu odwiedził Ojciec Święty. Ziemiec przypomina kontekst społeczno-polityczny papieskich pielgrzymek. A występujący w filmie świadkowie opowiadają, jaki wpływ na przemiany miały wizyty Papieża.
Film „Jan Paweł II. Szukałem Was...” stara się również odpowiedzieć na pytania o masową popularność i tajemnicę doskonałego kontaktu, jaki Jan Paweł II miał z młodzieżą. - Ale dedykujemy go także osobom z młodego pokolenia, które nie miały tyle szczęścia, by osobiście zobaczyć Papieża podczas jego pielgrzymek - mówi Ziemiec.

Dokumentalny hołd

Z filmu dowiemy się m.in. o kulisach przygotowań do Roku Jubileuszowego 2000, kiedy to Jan Paweł II kilka lat wcześniej polecił przeszukać watykańskie archiwa pod kątem znalezienia tych wątków z historii, za które Kościół powinien przeprosić.
Dzięki wspomnieniom osób z najbliższego otoczenia Papieża poznajemy też jego życie osobiste. - Wydawało się, że on naprawdę rozmawia z Panem Bogiem. Podczas osobistej modlitwy charakterystycznie mruczał. Zupełnie tak, jakby to, co usłyszał od Boga, nie do końca mu się spodobało - wspomina w filmie kard. John Foley.
Największy dokument, jaki do tej pory nakręcono o Papieżu Polaku, powstał bez żadnego wsparcia instytucjonalnego. - Gdy Jan Paweł II umierał, czułem, że tracimy kogoś bardzo bliskiego. Mam nadzieję, że teraz, gdy jesteśmy w przededniu jego beatyfikacji, tym filmem oddajemy mu hołd na miarę naszych polskich możliwości - podkreśla Stanisław Szymański.
- Mimo że jest to długi film dokumentalny, jednak doskonale się go ogląda. Udało się bowiem pokazać Papieża takim, jakim on był - mówi Zuchniewicz. - Myślę, że każdy, kto ten film obejrzy, wyjdzie z kina choć trochę lepszy. To jest taka filmowa ikona Jana Pawła II.

* * *

Krzysztof Ziemiec
Gdy zaproszono mnie do realizacji filmu, byłem kilka miesięcy po wypadku, w którym doznałem rozległych oparzeń. Choć wówczas jeszcze ledwo i z bólem chodziłem, to jednak zgodziłem się na udział w tym przedsięwzięciu. Na planie filmowym często opuszczały mnie siły. Wówczas zbawienna dla mnie była modlitwa do Ducha Świętego. Po niej znów stawałem do kolejnego ujęcia.