Reklama

Czym jest WŻCh?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wspólnota Życia Chrześcijańskiego (WŻCh) w Polsce jest stowarzyszeniem katolickim inspirowanym duchowością św. Ignacego z Loyoli. Tworzą ją chrześcijanie: mężczyźni i kobiety, dorośli i młodzież, z różnych grup społecznych, którzy pragną bardziej naśladować Jezusa Chrystusa i współpracować z Nim w budowaniu Królestwa Bożego, rozpoznając Wspólnotę Życia Chrześcijańskiego jako swoje osobiste powołanie w Kościele, z zamiarem stawania się świadkami zaangażowanymi w szerzenie wartości ludzkich i ewangelicznych, które rozwijają godność człowieka, dobro rodziny oraz integralność stworzenia.
Zasadniczym celem Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego jest apostolstwo podejmowane w każdym wymiarze życia, od apostolstwa w Kościele po zaangażowanie w życiu społecznym, gospodarczym, politycznym itd. Członkowie WŻCh w Polsce realizują obecnie swoje zaangażowanie apostolskie w następujących obszarach życia:
- aktywne włączenie w życie Kościoła; współpraca z innymi ruchami w Polsce; ewangelizacja
- promowanie duchowości ignacjańskiej
- pogłębianie formacji duchowej ludzi świeckich; formacja liderów
- zaangażowanie w pracę zawodową i wspieranie prywatnej przedsiębiorczości; praca na rzecz zmniejszania bezrobocia; praca nad przemianami w szkolnictwie
- troska o dobro rodziny i wychowanie dzieci
- posługa na rzecz biednych, chorych i osamotnionych
- troska o rozwój kultury i o ekologię
- zaangażowanie w mass media.
Członkowie WŻCh współpracują z jezuitami, m.in. poprzez pomoc w udzielaniu rekolekcji ignacjańskich w domach rekolekcyjnych.
Duchowość WŻCh jest skoncentrowana na Misterium Paschalnym Chrystusa. Członkowie wspólnot dążą do coraz głębszej jedności z Chrystusem, który "tu i teraz" kontynuuje misję zbawienia. Więź z Chrystusem i Jego Kościołem jest mobilizacją do twórczej i konkretnej pracy nad urzeczywistnieniem królestwa Bożego na ziemi. Wzorem tej współpracy jest Maryja, od której członkowie WŻCh uczą się odczytywania i wypełniania swego apostolskiego powołania. Szczególnym źródłem duchowości tej wspólnoty są Ćwiczenia Duchowne św. Ignacego z Loyoli. Jest to duchowość ludzi pozostających w świecie, kochających ten świat i wrażliwych na obecność w nim Boga.
Najbardziej powszechnym środkiem formacji w WŻCh są spotkania w małych grupach - wspólnotach podstawowych. Każda wspólnota spotyka się systematycznie (co tydzień lub co dwa tygodnie) na wspólnej modlitwie, dzieleniu się życiem i wiarą, wspólnym rozeznawaniu i poznawaniu nowych treści. W trakcie tych spotkań uczestnicy uczą się działania opartego na doświadczeniu - rozeznawaniu - podejmowaniu decyzji, aby w rezultacie być coraz bardziej kontemplatywnymi w działaniu.
Najwyższą władzą Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego w Polsce jest Zgromadzenie Narodowe, zbierające się co 4 lata, które wybiera Radę Wykonawczą, na czele której stoi prezydent. Obecnie jest nim Ewa Poleszak.
Lokalna wspólnota łódzka WŻCh liczy kilkadziesiąt osób. Związana jest z kościołem Ojców Jezuitów (ul. Sienkiewicza 60). Jej asystentem jest proboszcz tej parafii - o. Józef Łągwa. W każdą ostatnią środę miesiąca Ojciec Asystent sprawuje dla wspólnoty i jej przyjaciół Mszę św. Członkowie wspólnot podstawowych spotykają się w małych grupach raz w tygodniu. Na co dzień zaangażowani są w różne formy ewangelizacji i obecności w Kościele. Działają w Stowarzyszeniu Opieki nad Więźniami "Patronat", prowadzą świetlicę środowiskową dla dzieci, animują Spotkania Małżeńskie i Stowarzyszenie "Okno na świat" na rzecz dzieci z upośledzeniem umysłowym, katechizują w szkole dla niedosłyszących itp. Lokalna wspólnota WŻCh istnieje także w parafii Ojców Jezuitów w Piotrkowie Trybunalskim.
Proponowane rekolekcje ignacjańskie w ciągu życia, oparte na metodzie Ćwiczeń Duchownych św. Ignacego z Loyoli, są nową formą zaangażowania łódzkiej wspólnoty lokalnej WŻCh. Stwarzają możliwość pogłębienia duchowej formacji świeckich członków Kościoła łódzkiego. Rekolekcje są otwarte dla wszystkich, którzy pragną na początku Adwentu poświęcić nieco więcej czasu osobistemu spotkaniu z Bogiem w modlitwie wspólnotowej i indywidualnej, w rozważaniu Pisma Świętego i spotkaniu z braćmi. Warto skorzystać z tej propozycji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święto Ofiarowania Pańskiego

Niedziela podlaska 5/2003

2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".

Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione Domini - Ofiarowanie Pańskie. Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23). Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
CZYTAJ DALEJ

Za klasztorną furtą benedyktynek sakramentek

2026-02-02 08:27

Archiwum sióstr

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Mniszki Benedyktynki od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu są wspólnotą wywodzącą się z rodziny Zakonów Benedyktyńskich, założonej w VI wieku przez św. Benedykta z Nursji.

Instytut powstał we Francji w XVII wieku i jest gałęzią kontemplacyjną, klauzurową, o charakterze wynagradzającym. Założycielka Matka Mechtylda od Najświętszego Sakramentu (Katarzyna de Bar), przejęta zniewagami, jakich dopuszczano się wobec Najświętszego Sakramentu, poczuła pragnienie utworzenia klasztoru mniszek, oddanych nieustającej adoracji i wynagradzaniu.
CZYTAJ DALEJ

Koszalin: bp Krzysztof Zadarko nowym biskupem koszalińsko-kołobrzeskim

2026-02-02 12:01

[ TEMATY ]

bp Krzysztof Zadarko

Karol Porwich/Niedziela

Ojciec Święty Leon XIV mianował biskupem koszalińsko-kołobrzeskim dotychczasowego administratora diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej bp. Krzysztofa Zadarkę. Decyzję Papieża ogłosiła dziś w południe Nuncjatura Apostolska w Polsce.

Wybrany nowym biskupem koszalińsko-kołobrzeskim bp Krzysztof Zadarko ma 65 lat. Święcenia biskupie przyjął 25 kwietnia 2009 roku w katedrze koszalińskiej. Jego zawołaniem biskupim są słowa: "Amen Bogu na chwałę". W Konferencji Episkopatu Polski pełni funkcję przewodniczącego Rady ds. Migrantów i Uchodźców i delegata KEP ds. Imigracji. Jest też członkiem Zespołu przy Delegacie KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję