W 1708 r. Klemens XI zezwolił na to święto w całym Kościele katolickim. Było ono do niedawna (do połowy XX wieku) niezwykle solennie obchodzone w wielu katolickich krajach, w tym także w Polsce. Na placach licznych kościołów franciszkańskich ustawiano na smukłych, ok. 10-metrowych kolumnach figury Niepokalanej, depczącej głowę węża. W roku 1846 biskupi amerykańscy ogłosili Maryję Niepokalaną patronką Stanów Zjednoczonych.
W Polsce wśród czcicieli Niepokalanej wymienić należy bł. Jakuba Strzemię, franciszkanina (+1409), arcybiskupa Lwowa, który pisał rozprawy i pieśni na cześć Maryi. Również bł. Władysław z Gielniowa, bernardyn (+1505), patron stolicy, krzewił kult Niepokalanej. Na Soborze w Konstancji (1414-18) rektor Akademii Krakowskiej Paweł Włodkowic zabiegał o ogłoszenie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu. Na polecenie Jana Łaskiego, kanclerza wielkiego, od 1500 r. zaczęto obchodzić święto Niepokalanego Poczęcia z oktawą. Również biskupi zebrani w Gnieźnie postanowili w 1510 r., by obchodzono to święto jako uroczystość z oktawą. Król Władysław IV zamierzał w 1632 r. ustanowić Order i Zgromadzenie Kawalerów Orderu Niepokalanego Poczęcia. Na skutek protestu księcia K. Radziwiłła, kalwina, musiał od tego zamiaru odstąpić. W wieku XVIII i XIX powstały liczne sodalicje mariańskie, mające za patronkę Niepokalaną. Do franciszkańskich kościołów 8 grudnia zjeżdżała licznie szlachta z całej okolicy, urządzając przed lub po święcie okazałe jarmarki, targi, zawierając nowe umowy. W XIX wieku (1863) w Jazłowcu (obecnie Ukraina) powstało Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (siostry niepokalanki), powołane do istnienia przez bł. Marcelinę Darowską. W XX wieku do wielkich czcicieli Maryi należał św. Maksymilian Maria Kolbe, założyciel Rycerstwa Niepokalanej.

Ks. Florian