Na Boskiego Mistrza patrzyli wszyscy, m.in. także oczekując od Niego pomocy. Zarówno osoby bliskie Chrystusowi, jak i ci z daleka. Wielokrotnie też słyszeliśmy „uzdrowił wielu”. Zdrowie należy do wartości podstawowych w naszym życiu. Człowiek zdrowy może pracować, spełniać różne zadania, służyć ludziom. Choroba to wszystko utrudnia bądź uniemożliwia, przynosi też cierpienie.
Nie znamy do końca sensu i istoty cierpienia, nie umiemy powiedzieć, dlaczego ono istnieje. Wiemy tylko, że krzyż swego cierpienia człowiek może ofiarować Bogu, wypraszając nim konkretne potrzebne łaski.
Od 1858 r. woła do siebie wszystkich chorych i cierpiących Matka Boża z Lourdes. Wtedy zaprosiła młodziutką Bernadettę, prosząc o modlitwę i pokutę. Dziś do Lourdes przybywają ludzie z całego świata, obmywają się w świętej wodzie i doznają pociechy i uzdrowienia. W przedziwny sposób Matka Najświętsza wychodzi naprzeciw ludzkiemu cierpieniu, otwierając swoje serce na pogrążonych w bólu i będących dramatycznym położeniu. Lourdes jest wielkim darem miłosiernego Boga dla ludzkości. Maryja staje przed cierpiącymi jako Uzdrowienie chorych i Pocieszycielka strapionych, wskazując drogi ocalenia. Jakże często w tym - i wielu innych - świętym miejscu ludzie modlą się na różańcu, bo jest to siła wyzwalająca wielkie dzieła Boże. Lourdes jest więc jakimś znakiem dla Kościoła, symbolem opieki Matki Jezusowej nad światem i człowiekiem.
Lourdes przypomina także o wielkim dogmacie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. To przedziwna tajemnica przeznaczenia człowieka przez Boga do stanu pierwotnej niewinności i nieskalania. Po grzechu pierworodnym człowiek poddany jest bowiem prawu cierpienia. Ale Bóg miłosierny jest w możności stale przychodzić cierpiącemu człowiekowi z pomocą.
Dobrze będzie, jeżeli otworzymy nasze serca na tajemnicę cierpienia. Nie tylko uświadomimy sobie obowiązek naszego ludzkiego miłosierdzia wobec wszystkich cierpiących, ale także dostrzeżemy, że poprzez cierpienie Pan Bóg chce nam coś powiedzieć i dać jakąś szansę. Matka Boża, objawiając się w Lourdes, podpowiada nam, że tu potrzeba modlitwy i miłości. Lourdes jest nam znakiem, jak trzeba stanąć przy chorych, jak im pomagać. Otwórzmy się więc na przesłanie Lourdes, otwórzmy się na słowa Maryi i skorzystajmy z szansy, jaką Pan Bóg nam daje.
Polecamy niedziela.pl/spis_liturgia.php|„Kalendarz liturgiczny” - liturgię na każdy dzień
John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org
Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
Publikujemy oświadczenie rzecznika Archidiecezji Krakowskiej w sprawie pojawiających się w przestrzeni internetowej fałszywych nagrań, wykorzystujących wizerunek Metropolity Krakowskiego.
Archidiecezja Krakowska informuje, że nagrania jakichkolwiek reklam z udziałem Księdza Kardynała Grzegorza Rysia, szczególnie promujące suplementy diety, lekarstwa i fundusze inwestycyjne, pojawiające się w przestrzeni internetowej to tzw. deepfake, czyli materiały fałszywe. Ksiądz Kardynał nigdy nie brał udziału w reklamach, a wykorzystanie wizerunku Metropolity Krakowskiego narusza Jego dobra osobiste. Ostrzegamy wszystkich przed manipulacją, dezinformacją i oszustwem.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
