Ponad 1000 osób uczestniczyło w rozpoczynających kolejny rok ewangelizacji regionalnym spotkaniu Drogi Neokatechumenalnej, które odbyło się w Wałczu. W dwóch turach: 10-13 października oraz 17-20 października. Wśród nich było blisko 300 przedstawicieli wspólnot archidiecezji gnieźnieńskiej z Gniezna, Bydgoszczy, Inowrocławia, Żnina, Trzemeszna, Wrześni, Wągrowca, Kruszwicy.
Jednym z tematów przewodnich były statuty Drogi, które zatwierdził Jan Paweł II, ofiarując Neokatechumenat jako pomoc dla współczesnego Kościoła. Zaaprobowane przez Stolicę Apostolską statuty potwierdzają naturę kościelną Neokatechumenatu, a także opisują najistotniejsze aspekty tej Drogi kierowanej do wiernych, którzy w swoich wspólnotach parafialnych pragną ożywić swoją wiarę, jak również do osób dorosłych, pragnących przyjąć chrzest św.
Przypomnijmy, że pierwsze wspólnoty neokatechumenalne powstały w 1964 r., w barakach zamieszkanych przez najbiedniejszych mieszkańców Madrytu. Ich inicjatorem jest nawrócony hiszpański artysta malarz Kiko Argűello i jego rodaczka Carmen Hernandez. Stamtąd Droga rozprzestrzeniła się do ponad 90 narodów. W Polsce zaszczepił ją w Lublinie w 1975 r. jezuita - śp. o. Alfred Cholewiński; obecnie w naszym kraju istnieje już około tysiąca wspólnot neokatechumenalnych.
Celem Neokatechumenatu jest wejście na drogę nawrócenia i odkrycie niezwykłej wartości chrztu, aby następnie przez pracę formacyjną zmierzać do osiągnięcia pełni wiary oraz zaangażować się w działalność duszpasterską na terenie parafii. Droga jest radykalnym ruchem odnowy życia chrześcijańskiego od samych jego korzeni i podstaw. Stanowi konkretną odpowiedź na potrzeby ewangelizacji w parafii oraz w diecezji. Jest to droga wychowania do wiary, przeżywana za pośrednictwem małych wspólnot utworzonych przez osoby w różnym wieku i różnej pozycji społecznej.
Podczas wrześniowej audiencji przedstawicieli Drogi Neokatechumenalnej, na czele z jej założycielem, u Piotra naszych czasów w Castel Gandolfo, Ojciec Święty nazwał Neokatechumenat odpowiedzią Opatrzności na sekularyzację. "Jakże nie dziękować Bogu za owoce, jakie przyniosła ponad trzydziestoletnia działalność Neokatechumenatu? - pytał Jan Paweł II. - W naszym zsekularyzowanym społeczeństwie, gdzie szerzy się obojętność religijna, a wiele osób żyje, jak gdyby Boga nie było, wielu odczuwa potrzebę odkrycia na nowo sakramentów chrześcijańskiej inicjacji; szczególnie chrztu św. Neokatechumenat jest bez wątpienia jedną z opatrznościowych odpowiedzi na tę palącą potrzebę".
Neokatechumenat to droga życia chrześcijańskiego podzielona na etapy. W procesie wychowania neokatechumenalnego widoczny jest silny związek duchowości z liturgią, mocne zakorzenienie w Biblii oraz komunijna wspólnota Kościoła. Wykorzystana zostaje liturgia sakramentów, zwłaszcza Eucharystii, pokuty i pojednania, celebracja świętego dnia niedzieli, kult tajemnicy Krzyża i Zmartwychwstania Pańskiego. Ogromne znaczenie dla Neokatechumenatu ma kult Matki Bożej.
Zapewne w wielu diecezjach, także i w naszej, w których istnieje Droga, już niebawem - w okresie Adwentu - rozpoczną się katechezy neokatechumenalne. Warto, abyśmy zastanowili się, czy nie jest to dar Boga adresowany także do nas...