Bal czy zabawa taneczna to, podobnie jak np. wesele, jedno z tych wydarzeń z naszego życia towarzyskiego, w ramach którego przestrzega się pewnych wskazań etykiety.
Podręczniki savoir-vivre´u i podręczniki tańca mówią o wielu obowiązkach tancerzy i zalecają wiele procedur, m.in. "procedurę sześciu ukłonów".
Jeśli idziemy na tańce w parze, kobieta powinna usiąść przy stole po prawej stronie mężczyzny, z którym przyszła. Mężczyzna ten ma obowiązek opiekować się nią, dbać o to, by nie siedziała, gdy zaczyna się kolejna tura tańców, i by nie znalazła się w niezręcznej dla niej czy obraźliwej sytuacji. Ma też obowiązek odprowadzić ją do domu.
Jeśli udajemy się na tańce w kilka par, mężczyźni mają obowiązek dbać o wszystkie kobiety przy stole. Nie mogą dopuścić do tego, by któraś z nich siedziała, gdy inni tańczą.
Jeśli mężczyzna prosi do tańca kobietę, która nie jest jego partnerką, musi najpierw skłonić się przed mężczyzną, który jest jej partnerem, i zapytać go, czy może z tą kobietą zatańczyć. Może spotkać się z odmową, jeśli poproszony o zgodę mężczyzna uzna, że nadużył on alkoholu.
Następnie mężczyzna kłania się przed kobietą i zadaje jej pytanie: "Czy mogę prosić panią do tańca?". Kobieta zawsze może odmówić. Bezwzględnie odmawia mężczyźnie, który jest pod wpływem alkoholu lub wcześniej zachowywał się niestosownie. Odmawiając innym mężczyznom, kobieta jest zobowiązana podać przyczynę (np. "jestem zmęczona") i nie może już tej kolejki tańców przetańczyć z nikim.
Jeśli kobieta wyrazi zgodę, mężczyzna prowadzi ją na parkiet i przed rozpoczęciem tańca składa jej kolejny ukłon.
Następnie kłania się po zakończeniu tańca i odprowadza ją na miejsce, dziękując, a gdy kobieta usiądzie, składa jej ponownie ukłon. Ostatni ukłon składa jej partnerowi.
Ulewne deszcze, które w ostatnich dniach przeszły nad Strefą Gazy, pogorszyły i tak już katastrofalną sytuację mieszkańców tego regionu. „Brakuje już słów, by opisać rzeczywistość, w jakiej żyje większość ludności” - powiedział ojciec Gabriel Romanelli. Proboszcz jedynej katolickiej parafii w Gazie zauważa, że ludzie bardzo boją się czwartej wojennej zimy „pod namiotami, które nawet nie są namiotami”.
Pochodzący z Argentyny kapłan powiedział, że w Gazie nawet deszcz to nie tylko woda. Miesza się ze ściekami ze zniszczonych kanałów i latryn wykopanych w obozach dla uchodźców. Niesie ze sobą śmieci, zalewa prowizoryczne schronienia przesiedleńców. „Rozejm ograniczył bombardowania, ale nie przyniósł poprawy sytuacji. Ponad dwa miliony Palestyńczyków straciło wszystko i nadal traci wszystko” - powiedział.
Ks. Piotr Skarga – obraz z sali
portretowej Arcybractwa
Miłosierdzia
Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać,
a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej,
błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę przynosiła Imieniowi Twemu
a syny swe wiodła ku szczęśliwości.
Wszechmogący wieczny Boże,
spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom
i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej,
byśmy jej i ludowi Twemu,
swoich pożytków zapomniawszy,
mogli służyć uczciwie.
Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje,
rządy kraju naszego sprawujące,
by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym
mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen
– Jeśli dobrze rozumiecie ten ołtarz i ten kościół, to zmienia się Wasze podejście do miejsca, w którym żyjecie, w którym pracujecie. Wszędzie tam znajdziecie Boga. Wszędzie znajdziecie sposób, żeby odkryć Jego świętość – mówił kard. Grzegorz Ryś podczas Mszy św. połączonej z konsekracją ołtarza w parafii św. Klemensa w Wieliczce.
Na początku przedstawiciele parafian powitali kard. Grzegorza Rysia i poprosili go o konsekrację ołtarza. – Dzisiejsza uroczystość ma dla nas szczególne znaczenie. W nowym ołtarzu, przez ręce księdza kardynała, pragniemy złożyć relikwie naszego patrona świętego Klemensa I, papieża i męczennika — powiedział przedstawiciel parafian. Dodał, że relikwie wraz z dokumentem potwierdzającym ich autentyczność zostały odnalezione w mieszkaniu przeznaczonym do likwidacji w okolicach Wiednia. Do Polski przywiózł je nieżyjący już Władysław Owca, który pracował przy remoncie mieszkania. Następnie trafiły do parafii na krakowskich Bielanach, później do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski na Woli Justowskiej, skąd zostały przekazane wspólnocie w Wieliczce. – Pragniemy, aby ten ołtarz był prawdziwym sercem naszej świątyni i naszej parafialnej wspólnoty. Aby jednoczył nas wokół Chrystusa, umacniał naszą wiarę, uczył miłości i prowadził ku świętości – zaznaczył przedstawiciel.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.