Rzadko się zdarza, by działalność znanego architekta była tak dokładnie „ukryta” w materiałach źródłowych, jak to przydarzyło się bohaterowi najnowszej książki znakomitego historyka sztuki prof. Mariusza Karpowicza - „Architekt królewski Isidoro Affaitati (1622-1684)”, Warszawa 2011.
Co więcej, większość jego dzieł wiązana była na ogół z innymi autorami lub wykonawcami (pamiętajmy, że w przypadku dzieł architektury w grę wchodzili różnego stopnia wykonawcy) i to oni z reguły odnotowywani byli w źródłach historycznych.
Odkrywczość w zakresie nowych materiałów źródłowych i genialna, poparta świetną wiedzą intuicja autora pozwoliły mu na odtworzenie obrazu polskiej twórczości architektonicznej z tak trudnego u nas okresu odbudowy po „potopie”. A w grę wchodziło tu odkrycie rzeczywistego autorstwa dzieł tak ważnych, jak warszawskie kościoły: Świętego Krzyża, Seminaryjny (pokarmelicki przy Krakowskim Przedmieściu), św. Anny, Kapucynów przy ul. Miodowej, Pokamedulski na Bielanach, kościół Cystersów w Koronowie, Kaplica Królewska w Gdańsku, Kaplica Wazów na Wawelu, Ołtarz Cudownego Obrazu na Jasnej Górze, fasada Karmelitanek we Lwowie, pałace Wilanowski i Kazimierzowski oraz wiele innych dzieł.
Omawiana książka jest dziełem ściśle naukowo-badawczym, ale dzięki przejrzystemu prezentowaniu wyników tych badań dostępna jest również dla nieprofesjonalnego miłośnika polskiej historii, tym bardziej że architekt ten był ważnym u nas projektantem fortyfikacji.